Łańcuszek internetowy – spam zawierający w treści polecenie albo prośbę o rozesłanie danej wiadomości do jak największej liczby odbiorców. W relatywnie krótkim czasie egzystuje w sieci w wielu egzemplarzach, co prowadzi do zapchania łącz internetowych oraz blokady serwerów.
Charakterystyka
Motywem działania łańcuszków jest przechwycenie adresów mailowych rzeczywistych oraz aktywnych użytkowników przez firmy zajmujące się masowym rozsyłaniem niezamawianych informacji reklamowych.
Potrafią być rodzajem marketingu wirusowego, którego celem jest zachęcenie odbiorców do wysłania reklamy do swoich znajomych. Odmianą łańcuszków są tak zwane wirusy albańskie, podpowiadające sposób uwolnienia komputera od rzekomego zakażenia wirusem.
Wiele łańcuszków internetowych ukazuje się na serwisach społecznościowych takich, jak nk.pl albo Facebook[1].
Łańcuszki są negatywną formą komunikacji. Powszechnie zalecanym działaniem w przypadku otrzymania listu-łańcuszka jest jego usunięcie oraz nieprzesyłanie go dalej.
Sprawdź też
Przypisy
Bibliografia
- Beźnic Szymon, Łańcuszki szczęścia - kanał komunikacji paradygmatu magicznego New Age w Internecie, w: Oblicza religii oraz religijności, red. I. Borowik, K. Doktór, M. Libiszowska-Żółtkowska, Nomos, Kraków 2008, s. 339-358.
- Bystroń Jan Stanisław (1980) Łańcuch szczęścia, w: Tematy, które mi odradzano. Pisma etnograficzne rozproszone, wyb. oraz oprac. Ludwik Stomma, PIW, Warszawa.
- Grębecka Zuzanna (2004) RE: LANCUSZEK. „Łańcuch szczęścia” w sieci, w: Communicare: almanach antropologiczny. Temat: Internet, red. Andrzej Mencel, Instytut Kultury Polskiej. Wydział Polonistyki. Uniwersytet Warszawski, Warszawa, 281-298.
- Robotycki Czesław (1998) Nie wszystko jest oczywiste, Wydawnictwo UJ, Kraków.
Linki zewnętrzne
