Świadczenie usług drogą elektroniczną – termin prawniczy zdefiniowany w ustawie o świadczeniu usług drogą elektroniczną uchwalonej 18 lipca 2002 roku. Jest to wykonanie usługi świadczonej bez jednoczesnej obecności stron (na odległość), poprzez przekaz danych na indywidualne żądanie usługobiorcy, przesyłanej oraz otrzymywanej za pomocą urządzeń do elektronicznego przetwarzania, włącznie z kompresją cyfrową, oraz przechowywania danych, która jest w całości nadawana, odbierana albo transmitowana za pomocą sieci telekomunikacyjnej w rozumieniu ustawy Prawo telekomunikacyjne z 16 lipca 2004 roku.

W ustawie o świadczeniu usług drogą elektroniczną zastosowano następujące określenia:

• adres elektroniczny
• informacja handlowa
• system teleinformatyczny
• środki komunikacji elektronicznej
• usługodawca
• usługobiorca

Ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną nie stosuje się do używania poczty elektronicznej albo innego równorzędnego środka komunikacji elektronicznej pomiędzy osobami fizycznymi, w celach osobistych niezwiązanych z prowadzoną przez te osoby, chociażby ubocznie, działalnością zarobkową albo wykonywanym przez nie zawodem. Jest też zalążek regulacji dotyczącej spamu: Zakazane jest przesyłanie niezamówionej informacji handlowej skierowanej do oznaczonego odbiorcy za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w szczególności poczty elektronicznej.

Ustawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną jest wdrożeniem dyrektywy Unii Europejskiej z dn. 8 czerwca 2000 r. dotyczącej poniektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego na rynku wewnętrznym^[1].

Sprawdź też

• adres elektroniczny
• informacja handlowa
• prawo nowych technologii
• system teleinformatyczny
• środki komunikacji elektronicznej

Przypisy