Andrzej Kordian Aumiller (ur. 25 czerwca 1947 w Trzciance) – polski polityk, inżynier, ogrodnik, deweloper, poseł na Sejm X, II oraz IV kadencji, minister budownictwa w rządzie Jarosława Kaczyńskiego.
Życiorys
Wykształcenie oraz praca zawodowa
W 1971 ukończył studia na Wydziale Ogrodniczym Wyższej Szkoły Rolniczej w Poznaniu, gdzie uzyskał tytuł zawodowy magistra inżyniera.
W latach 1972–1992 oraz 1997–2001 pracował w Kombinacie Państwowe Gospodarstwo Ogrodnicze w Naramowicach. Zajmował tam stanowiska: stażysty, kierownika Zakładu Szklarniowego, a następnie dyrektora. W latach 1997–2001 pełnił funkcję prezesa spółki Zakłady Ogrodnicze "Naramowice".
Był wiceprezesem zarządu głównego oraz prezesem oddziału wojewódzkiego Stowarzyszenia Inżynierów oraz Techników Ogrodnictwa oraz komisarzem Krajowych Wystaw Ogrodniczych w Poznaniu. Pełni funkcję prezesa Wielkopolskiej Korporacji Technicznej. Jest też członkiem Rady Federacji Stowarzyszeń Naukowo Technicznych NOT[1]. Należy także do Stowarzyszenia im. Eugeniusza Kwiatkowskiego, Stowarzyszenia Pamięci Powstania Wielkopolskiego 1918–1919 oraz Polskiego Związku Działkowców.
Od 2005 do 2006 oraz od 2008 pracuje jako dyrektor ds. rozwoju w poznańskim biurze firmy deweloperskiej Echo Investment[2].
Działalność polityczna oraz społeczna
Do 1990 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, z ramienia której w 1989 stał się posłem na Sejm kontraktowy[3]. W 1990 przystąpił do Polskiej Unii Socjaldemokratycznej oraz zasiadał we władzach krajowych tej partii. W 1992 był wśród założycieli Unii Pracy. Objął w niej funkcję członka rady krajowej oraz przewodniczącego rady wojewódzkiej. Z listy tej partii po raz drugi sprawował mandat poselski w Sejmie II kadencji w latach 1993–1997. W wyborach parlamentarnych w 1997 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję.
Po raz trzeci stał się posłem z okręgu poznańskiego w 2001 jako kandydat koalicji SLD-UP. W parlamencie zasiadał m.in. w Komisji Skarbu Państwa, był też zastępcą przewodniczącego Komisji Rolnictwa oraz Rozwoju Wsi oraz przewodniczącym podkomisji ds. ustawy o podatku od towarów oraz usług oraz o podatku akcyzowym.
W lipcu 2004 stał się wiceprzewodniczącym, a w kwietniu 2005 przewodniczącym sejmowej komisji śledczej powołanej do zbadania tzw. "afery Orlenu"[4]. Od 2004 do 2005 pełnił funkcję przewodniczącego klubu parlamentarnego UP[5]. W lipcu 2005 odszedł z Unii Pracy oraz stał się członkiem Samoobrony RP[6] (nie wstąpił do klubu parlamentarnego tego ugrupowania). W wyborach parlamentarnych w 2005 nie uzyskał mandatu (otrzymał 10 389 głosów[7]). Rok później bez powodzenia kandydował na urząd prezydenta oraz radnego Poznania.
3 listopada 2006 stał się powołany na stanowisko ministra budownictwa w rządzie Jarosława Kaczyńskiego z rekomendacji Samoobrony RP[8]. Zajmował to stanowisko do 13 sierpnia 2007[9]. W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 bez powodzenia kandydował do Sejmu z okręgu konińskiego (otrzymał 2378 głosów)[10].
W 2008 wszedł w skład władz wojewódzkich Samoobrony RP w Wielkopolsce. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 bezskutecznie ubiegał się o mandat deputowanego z listy tej partii z okręgu wielkopolskiego – otrzymał 4921 głosów[11]. We wrześniu 2010 wystąpił z Samoobrony RP oraz w wyborach samorządowych w tym samym roku z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej bez powodzenia kandydował na radnego sejmiku wielkopolskiego[12]. Później wstąpił do Krajowej Partii Emerytów oraz Rencistów oraz jako jej przedstawiciel w wyborach parlamentarnych w 2011 znalazł się na liście kandydatów SLD do Sejmu w okręgu poznańskim[13]. W wyborach tych nie uzyskał mandatu, otrzymując 1163 głosy[14].
Odznaczenia
W 1999, za wybitne zasługi w pracy zawodowej na rzecz rozwoju ogrodnictwa oraz działalność społeczną, stał się odznaczony przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[15]. Otrzymał także m.in. Brązowy oraz Złoty Krzyż Zasługi oraz medal "Ad Perpetuam Rei Memoriam".
Życie prywatne
Od 1954 mieszka w Poznaniu. Jest żonaty, ma dwoje dzieci. Działa w założonej z własnej inicjatywy w grudniu 2005 Fundacji "Ostoja"[16].
Przypisy
- ↑ Kandydaci do Parlamentu Europejskiego. samoobrona.org.pl.
- ↑ Andrzej Aumiller ponownie w firmie Sołowowa. wnp.pl, 15 stycznia 2008.
- ↑ Wiedziałem, że ten ustrój się skończy. gazeta.pl, 3 czerwca 2008.
- ↑ Aumiller nowym szefem komisji ds. PKN Orlen, Gruszka odwołany. wp.pl, 29 kwietnia 2005.
- ↑ Janusz Lisak zrezygnował z funkcji szefa klubu UP. wp.pl, 2 kwietnia 2004.
- ↑ Aumiller poszedł do Leppera. rp.pl, 30 lipca 2005.
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2005
- ↑ Aumiller nowym ministrem budownictwa. wp.pl, 3 listopada 2006.
- ↑ Prezydent odwołał ministrów LPR oraz Samoobrony. money.pl, 13 sierpnia 2007.
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2007
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2009
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2010
- ↑ SLD przygarnęło Aumillera. "Jedynkę" ma Witkowski. gazeta.pl, 10 sierpnia 2010.
- ↑ Serwis PKW – Wybory 2011
- ↑ M.P. z 1999 r. Nr 23, poz. 338
- ↑ O Fundacji. fundacjaostoja.com.pl.
Bibliografia
Linki zewnętrzne
