Andrzej Chronowski (ur. 9 kwietnia 1961 w Grybowie) – polski polityk, działacz związkowy, senator III, IV oraz V kadencji.
Życiorys
Uczęszczał do Szkoły Podstawowej w Krużlowej, a następnie Liceum Ogólnokształcącego im. Artura Grottgera w Grybowie. W 1985 ukończył studia na Wydziale Odlewnictwa Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie oraz studium pedagogiczne na tej uczelni. W czasie studiów w latach 1980–1981 brał udział w organizacji strajków studenckich.
Po ukończeniu studiów pracował jako technolog w zakładach PEMOD w Myślenicach (1985–1987). Od 1987 był zatrudniony w Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego "Nowy Sącz", najpierw w dziale postępu technicznego, a następnie w kuźni jako mistrz produkcji. W latach 1991–1993 pełnił w tym zakładzie funkcję przewodniczącego rady pracowniczej NSZZ "Solidarność".
Ukończył kurs dla członków rad nadzorczych spółek Skarbu Państwa. Jest niezależnym biegłym rewidentem księgowym.
W 1993 po raz pierwszy stał się wybrany do Senatu III kadencji z listy NSZZ "Solidarność" w województwie nowosądeckim. Był członkiem prezydium Klubu Senackiego NSZZ "Solidarność", członkiem Komisji Praw Człowieka oraz Praworządności, Komisji Inicjatyw oraz Prac Ustawodawczych oraz Komisji Gospodarki Narodowej.
Ponownie uzyskał mandat senatora w 1997 jako kandydat Akcji Wyborczej Solidarność. W latach 1997–2000 pełnił funkcję Wicemarszałka Senatu. W 2001 przewodniczył Klubowi Senackiemu AWS. Od 2000 do 2001 zajmował stanowisko ministra skarbu państwa w rządzie Jerzego Buzka. Był członkiem Ruchu Społecznego AWS oraz przewodniczącym regionu małopolskiego tej partii.
W 2001 po raz trzeci stał się wybrany do Senatu z okręgu nowosądeckiego jako kandydat Bloku Senat 2001. Zasiadał w Komisji Regulaminowej, Etyki oraz Spraw Senatorskich, Komisji Skarbu Państwa oraz Infrastruktury, Komisji Spraw Unii Europejskiej, był zastępcą przewodniczącego Komisji Gospodarki oraz Finansów Publicznych. Od maja do lipca 2004 był posłem do Parlamentu Europejskiego. W wyborach w 2005 nie stał się ponownie wybrany do Senatu, startując z ramienia komitetu Blok Senat 2005.
Po porażce w wyborach otworzył w Nowym Sączu kantor wymiany walut. W styczniu 2009 prokurator przedstawił mu zarzut narażenia Skarbu Państwa na szkodę majątkową w wielkich rozmiarach[1].
Żonaty, dwoje dzieci.
Przypisy
