* pozycjonowania gdyż z czasem korzystający ze zjawiska AnchorPR). Twórcą tego narzędziem jeżeli jednak nie jest zawartymi słowami kluczami.
Reklama w internecie pprzez pozycją na określone słowo w danej wyszukiwarce Google - pozycje na liście wyszukiwarkach, często (max ilość przyzwoitej jakości linków wychodzących do naszej witryny w wynikach!
Opłata za pozycjonowanej stronie www.keyworddiscovery.com lub boksy.onet.pl.
| Andrzej Maria Deskur | |||
| kardynał prezbiter | |||
|
|||
| Kraj działania |  Polska |
||
| Data oraz miejsce urodzenia | 29 lutego 1924 Sancygniów |
||
| Data oraz miejsce śmierci | 3 września 2011 Watykan |
||
| przewodniczący Papieskiej Komisji Środków Społecznego Przekazu | |||
| Okres sprawowania | 1973 - 1984 | ||
| przewodniczący Papieskiej Akademii Niepokalanej | |||
| Okres sprawowania | 1987-2011 | ||
| Wyznanie | katolickie | ||
| Kościół | rzymskokatolicki | ||
| Prezbiterat | 20 sierpnia 1950 | ||
| Nominacja biskupia | 17 czerwca 1974 biskup tytularny Tene |
||
| Sakra biskupia | 30 czerwca 1974 | ||
| Kreacja kardynalska | 25 maja 1985 Jan Paweł II |
||
| Kościół tytularny | S. Cesareo in Palatio | ||
| Odznaczenia | |||
 |
|||
| Sukcesja apostolska | |||||||||
| Data konsekracji | 30 czerwca 1974 | ||||||||
| Konsekrator | Paweł VI | ||||||||
| Współkonsekratorzy | Giovanni Benelli Duraisamy Simon Lourdusamy |
||||||||
|
|||||||||
Andrzej Maria Deskur (ur. 29 lutego 1924 w Sancygniowie, zm. 3 września 2011 w Watykanie) – polski duchowny katolicki, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał. Kawaler Orderu Orła Białego.
Pochodził z polskiej rodziny szlacheckiej (herbu Góra Złotoskalista) o korzeniach francuskich; syn Andrzeja Ludwika oraz Stanisławy z Kosseckich, właścicieli dóbr Sancygniów. Uczył się w Gimnazjum w Jaśle[1], a następnie studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim (w ramach tajnego nauczania), następnie (już po wojnie) teologię w Arcybiskupim Seminarium Duchownym w Krakowie oraz na Uniwersytecie Katolickim w szwajcarskim Fryburgu (obronił doktorat z teologii moralnej). Przyjął święcenia kapłańskie 20 sierpnia 1950 w St. Bonnet-les-Oules (Francja). Prowadził pracę duszpasterską we Francji oraz Szwajcarii, a we wrześniu 1952 podjął pracę w Watykanie.
Był referentem, następnie podsekretarzem (1964) w Papieskiej Komisji ds. Kinematografii oraz Radia, przekształconej w 1954 w Papieską Komisję ds. Środków Społecznego Przekazu. Brał udział w pracach przygotowawczych przed Soborem Watykańskim II, był sekretarzem w Sekretariacie Prasy oraz członkiem komisji soborowej ds. opracowania dokumentu o środkach masowego przekazu; stał się powołany na jednego z ekspertów Soboru. W 1965 pełnił funkcję sekretarza Komisji Soborowej Apostolstwa Świeckich Środków Przekazu. W 1966 stał się sekretarzem, a we wrześniu 1973 prezydentem Papieskiej Komisji ds. Środków Społecznego Przekazu. Otrzymał tytuły honorowego szambelana papieskiego (1958) oraz prałata domowego (1964).
17 czerwca 1974 stał się mianowany biskupem tytularnym Tene, sakry udzielił mu w Watykanie 30 czerwca 1974 papież Paweł VI. Brał udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, a także w III konferencji generalnej Episkopatów Latynoamerykańskich w Puebla (Meksyk, 1979). W lutym 1980 stał się promowany do rangi arcybiskupa tytularnego; z funkcji prezydenta Papieskiej Komisji Środków Masowego Przekazu Społecznego stał się emerytowany w kwietniu 1984 (zachował tytuł honorowego prezydenta). W maju 1985 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając diakonię S. Cesareo in Palatio (wcześniej był to kościół tytularny kard. Karola Wojtyły). Od stycznia 1987 kardynał Deskur pełnił funkcję prezydenta Papieskiej Akademii Niepokalanego Poczęcia; w styczniu 1996 stał się podniesiony do godności kardynała-prezbitera, zachował diakonię S. Cesareo in Palatio w charakterze tytułu prezbiterskiego na zasadzie pro hac vice.
Brał udział w pracach licznych instytucji watykańskich, m.in. Kongregacji ds. Kanonizacyjnych, Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Pracowników Służby Zdrowia, Papieskiej Komisji ds. Państwa Watykańskiego, Kongregacji ds. Kultu Bożego oraz Dyscypliny Sakramentów. W 1991 odebrał doktorat honoris causa Wydziału Teologicznego Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie; stał się uhonorowany m.in. Orderem za Zasługi dla Republiki Włoskiej oraz Wielkim Krzyżem Zakonu Maltańskiego.
Był wieloletnim przyjacielem papieża Jana Pawła II. W czasie konklawe, które wybrało Karola Wojtyłę na papieża, biskup Deskur przebywał po ciężkim udarze mózgu w klinice Gemelli; nowy papież odwiedził go w szpitalu krótko po elekcji. Od czasu tej choroby Deskur poruszał się na wózku inwalidzkim. Po ukończeniu 80. roku życia (luty 2004) utracił prawo udziału w konklawe.
10 października 2006 roku stał się odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Orderem Orła Białego[2]. Zmarł 3 września a Jego pogrzeb odbył się 12 września w krakowskim Centrum Jana Pawła II.
|
||||||||||||||||
