Andrzej Rzepliński (ur. 26 listopada 1949 w Ciechanowie) – polski prawnik, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, kierownik Katedry Kryminologii oraz Polityki Kryminalnej IPSiR, były dziekan Wydziału Stosowanych Nauk Społecznych oraz Resocjalizacji UW, sędzia, a od 3 grudnia 2010 także prezes Trybunału Konstytucyjnego.
Życiorys
Ukończył w 1971 studia na Wydziale Prawa oraz Administracji UW. W 1978 obronił doktorat z zakresu kryminologii, a w 1990 habilitację.
Do 1981 należał do PZPR, z której stał się usunięty na początku stanu wojennego. Pod koniec lat 70. był II sekretarzem POP w Instytucie Profilaktyki Społecznej oraz Resocjalizacji UW. W latach 80. należał do "Solidarności". Był uczestnikiem prac Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności[1]. Jest autorem licznych publikacji naukowych.
Należy do Komitetu Helsińskiego w Polsce, objął stanowisko sekretarza zarządu Helsińskiej Fundacji Praw Człowieka, członka rady programowej Programu Spraw Precedensowych w tej fundacji. Działał jako ekspert ONZ, Rady Europy oraz OBWE. Specjalizuje się w dziedzinie kryminologii, prawie karnym oraz prawach człowieka. Jako ekspert sejmowy współpracował nad ustawą o Instytucie Pamięci Narodowej, doradzał później prezesowi IPN, Leonowi Kieresowi.
W czerwcu oraz lipcu 2005 kandydował, z rekomendacji PO, na stanowisko Rzecznika Praw Obywatelskich w związku z upływem kadencji Andrzeja Zolla. W pierwszej próbie w czerwcu nie uzyskał zatwierdzenia Sejmu; zgłoszony ponownie w lipcu otrzymał rekomendację Sejmu, jednak jego kandydaturę odrzucił w tym samym miesiącu zdominowany przez SLD Senat.
18 grudnia 2007 stał się wybrany na urząd sędziego Trybunału Konstytucyjnego, który objął następnego dnia. 3 grudnia 2010 powołano go na prezesa TK.
Postanowieniem prezydenta z 11 listopada 1997 odznaczono go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Przypisy
Źródła