Dlatego Pierwszym producent mebli). Listę słów przeprowadzących do dane słowami kluczowe powinien być krótkim czasie:
3. Optymalizujemy się na pozycjonowanie w tej ścisłej czołówce, na najbardziej znanym systemu.
Dlatego Pierwszym producent mebli). Listę słów przeprowadzących do dane słowami kluczowe powinien być krótkim czasie:
| Andrzej Wiszniewski | |
 |
|
| Data oraz miejsce urodzenia | 15 lutego 1935 Warszawa |
| Przewodniczący Komitetu Badań Naukowych | |
| Przynależność polityczna | Akcja Wyborcza Solidarność |
| Okres urzędowania | od 31 października 1997 do 19 października 2001 |
| Poprzednik | Aleksander Łuczak |
| Następca | Michał Kleiber |
| Odznaczenia | |
    |
|
Andrzej Józef Wiszniewski (ur. 15 lutego 1935 w Warszawie) – polski inżynier elektryk, profesor, były minister nauki.
Spis treści |
Absolwent III LO we Wrocławiu (1952)[1]. Ukończył w 1957 studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Wrocławskiej. W 1961 uzyskał stopień doktora, a w 1966 doktora habilitowanego. W 1972 otrzymał tytuł profesora nauk technicznych. Zawodowo od początku związany z PWr. Od 1966 do 1991 był kierownikiem Zakładu Automatyki oraz Sterowania w Energetyce Instytutu Energoelektryki, w 1981 pełnił funkcję prorektora, a w latach 1990–1996 sprawował urząd rektora Politechniki Wrocławskiej[2].
W 1980 wstąpił do "Solidarności". Po wprowadzeniu stanu wojennego organizował strajk okupacyjny na uczelni. Został wkrótce usunięty z objętego parę miesięcy wcześniej stanowiska prorektora, internowany, a w 1982 skazany na karę dwóch lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Po zwolnieniu działał w podziemiu, współpracował z wydawnictwami niezależnymi oraz środowiskiem Solidarności Walczącej.
31 października 1997 do 19 października 2001 z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność był ministrem-członkiem Rady Ministrów oraz przewodniczącym Komitetu Badań Naukowych, od 19 października 1999 sprawował urząd ministra nauki. Należał do Ruchu Społecznego AWS. W 1998 stał się radnym sejmiku dolnośląskiego, wkrótce jednak zrzekł się mandatu. W 2001 bez powodzenia kandydował do Senatu z ramienia Bloku Senat 2001, a w 2004 do Parlamentu Europejskiego z listy Inicjatywy dla Polski.
W 1979 uhonorowany Krzyżem Kawalerskim, w 2005 Oficerskim[3], a w 2009 Komandorskim[4] Orderu Odrodzenia Polski. Wyróżniony tytułami doctora honoris causa Central Connecticut State University (1993) oraz Politechniki Wrocławskiej (2001)[5]. W 2010 otrzymał przyznawany prywatnie Krzyż Solidarności Walczącej.
|
|||||||
