Angela Dorothea Merkel
Data oraz miejsce urodzenia	17 lipca 1954 Hamburg
Kanclerz Republiki Federalnej Niemiec
Przynależność polityczna	Unia Chrześcijańsko-Demokratyczna
Okres urzędowania	od 22 listopada 2005
Poprzednik	Gerhard Schröder
Minister Środowiska, Ochrony Przyrody oraz Bezpieczeństwa Reaktorów Atomowych
Okres urzędowania	od 17 listopada 1994 do 26 października 1998
Poprzednik	Klaus Töpfer
Następca	Jürgen Trittin
Minister do spraw Kobiet oraz Młodzieży
Okres urzędowania	od 18 stycznia 1991 do 17 listopada 1994
Poprzednik	Ursula Lehr
Następca	Claudia Nolte
Odznaczenia
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Angela Dorothea Merkel (wym. [ˈaŋɡela doʀoˈteːa ˈmɛʁkl̩] ^?/i[1]), z domu Kasner (ur. 17 lipca 1954 w Hamburgu, Niemcy) – niemiecka polityk, przewodnicząca Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej, kanclerz Niemiec (niem. Bundeskanzlerin) od 22 listopada 2005.

Wedle gazety Forbes jest najbardziej wpływową kobietą świata (2011)^[2].

Merkel jest przewodniczącą CDU od 2000. Jest także członkinią niemieckiego parlamentu (Bundestag), reprezentuje powiat Vorpommern-Rügen w landzie Meklemburgia-Pomorze Przednie.

Młodość oraz wykształcenie

Dom matki Angeli Merkel, przy ul. Batorego 47 we Wrzeszczu, Gdańsk^[3]

Merkel dorastała w Niemieckiej Republice Demokratycznej (NRD), w regionie na północ od Berlina. Jej ojciec, Horst Kasner (ur. 6 sierpnia 1926 w Berlinie, zm. 2 września 2011), był pastorem w kościele luterańskim, a matka, Herlind zd. Jentzsch (ur. 8 lipca 1928 w Gdańsku), nauczycielką łaciny oraz angielskiego. Dziadek po kądzieli był Polakiem, ożenił się z Niemką, pochodzącą z Elbląga, gdzie mieszkali do 1936 roku^[4][5].

Po ukończeniu szkoły średniej w Templinie Angela Merkel udała się do Lipska, gdzie studiowała fizykę (1973–1978). Merkel pracowała oraz studiowała w Centralnym Instytucie Chemii Fizycznej Akademii Nauk NRD (1978–1990). Po uzyskaniu doktoratu z chemii fizycznej pracowała jako chemik kwantowy.

Kariera polityczna

Lothar de Maizière oraz Angela Merkel, sierpień 1990

W 1989 po upadku muru berlińskiego zaangażowała się w powstający ruch demokratyczny. Pod koniec 1989 Merkel dołączyła się do nowej partii "Demokratischer Aufbruch". Po pierwszych demokratycznych wyborach w NRD, uzyskała pracę jako zastępca rzecznika rządu Lothara de Maizière'a. Po zjednoczeniu Niemiec w październiku 1990 oraz wyborach ogólnoniemieckich, była deputowaną do Bundestagu oraz ministrem do spraw kobiet oraz młodzieży w rządzie Helmuta Kohla. W 1994 była ministrem środowiska, ochrony zasobów naturalnych oraz bezpieczeństwa jądrowego.

Kariera w CDU

Gdy Helmut Kohl przegrał wybory w 1998, Merkel zajmowała stanowisko Sekretarza Generalnego CDU. Jako rezultat skandalu finansowego, który wybuchł wewnątrz partii, wielu prominentnych polityków CDU było skompromitowanych, przede wszystkim były kanclerz Kohl oraz ówczesny przewodniczący CDU Wolfgang Schäuble. Merkel oficjalnie skrytykowała swojego byłego szefa Helmuta Kohla oraz zastąpiła Schäublego na stanowisku lidera CDU, zostając równocześnie w 2000 pierwszą kobietą na tym stanowisku. Rządy Merkel były w wielu dziedzinach zaskakujące, dzięki niej partia nabrała brzmienia konserwatywnego, a kobiety w partii zaczęły wysuwać się do przodu. 30 maja 2005 była kandydatką CDU oraz CSU na stanowisko kanclerza Niemiec.

Kanclerz Niemiec

Angela Dorothea Merkel, 2006

We wrześniu 2005, CDU pod jej przewodnictwem wraz z CSU wygrała wybory parlamentarne w Niemczech. Po długich negocjacjach z socjaldemokratyczną SPD 9 października 2005 ustalono o utworzeniu Wielkiej Koalicji pomiędzy partiami CDU/CSU-SPD. Stanowisko kanclerza Niemiec przypadło Angeli Merkel, która była równocześnie pierwszą kobietą na tym stanowisku w Niemczech. 22 listopada 2005 Bundestag zatwierdził Merkel na stanowisku kanclerza Niemiec.

Merkel jest porównywana wielokrotnie do byłej premier Wielkiej Brytanii Margaret Thatcher (obie są uznawane za silne kobiety-polityków) oraz z tego powodu nazywana jest Żelazną Dziewczynką (Kanclerz Kohl zwykł mawiać o Merkel w formie das Mädchen – dziewczynka) albo po prostu Angie (przydomek nadała jej niemiecka prasa). Angela Merkel po zaprzysiężeniu na Kanclerza, wstawiła do swego gabinetu portret carycy Katarzyny II pochodzącej z Pomorza, rejonu, z którym Angela Merkel jest szczególnie związana^[6].

Polityka europejska

W 2007 poparła inicjatywę Nicolasa Sarkozy'ego polegającą na powołaniu "rady starszych" UE, przemawiając podczas obchodów 50. rocznicy powstania Związku Wypędzonych poparła ideę budowy Centrum przeciwko Wypędzeniom^[7].

Życie osobiste

W 1977 poślubiła studenta fizyki Ulricha Merkela. Małżeństwo to zakończyło się rozwodem w 1982^[8]. Jej drugi mąż to profesor chemii kwantowej Joachim Sauer, który sporadycznie angażuje się w życie publiczne. Angela Merkel nie ma dzieci, ale jej mąż Joachim Sauer ma dwóch dorosłych synów^[9].

Nagrody oraz wyróżnienia

• Doktoraty honoris causa
  • Uniwersytet Hebrajski (2007)
  • Uniwersytet w Lipsku (3 czerwca 2008)
  • Politechnika Wrocławska (25 września 2008)^[10]
  • Uniwersytet w Bernie
  • Uniwersytet Tel Awiwu
• Nagroda Karola Wielkiego (2008)

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Angela Merkel – strona prywatna

p • d • e Kanclerze (Bundeskanzler) Republiki Federalnej Niemiec od 1945 roku Konrad Adenauer (CDU) • Ludwig Erhard (CDU) • Kurt Georg Kiesinger (CDU) • Willy Brandt (SPD) • Helmut Schmidt (SPD) • Helmut Kohl (CDU) • Gerhard Schröder (SPD) • Angela Merkel (CDU)

p • d • e Czwarty rząd Helmuta Kohla (1991-1994) Helmut Kohl (CDU) • Hans-Dietrich Genscher (FDP) • Wolfgang Schäuble (CDU) • Klaus Kinkel (FDP) • Theodor Waigel (CSU) • Jürgen Möllemann (FDP) • Ignaz Kiechle (CSU) • Norbert Blüm (CDU) • Gerhard Stoltenberg (CDU) • Angela Merkel (CDU) • Gerda Hasselfeldt (CSU) • Günther Krause (CDU) • Klaus Töpfer (CDU) • Rainer Ortleb (FDP) • Carl-Dieter Spranger (CSU) • Friedrich Bohl (CDU) Późniejsi członkowie rządu Jürgen Möllemann (FDP) • Klaus Kinkel (FDP) • Rudolf Seiters (CDU) • Sabine Leutheusser-Schnarrenberger (FDP) • Günter Rexrodt (FDP) • Jochen Borchert (CDU) • Horst Seehofer (CSU) • Matthias Wissmann (CDU) • Karl-Hans Laermann (FDP)

p • d • e Piąty rząd Helmuta Kohla Helmut Kohl (CDU) • Klaus Kinkel (FDP) • Manfred Kanther (SPD) • Sabine Leutheusser-Schnarrenberger (FDP) • Theodor Waigel (CSU) • Günter Rexrodt (FDP) • Jochen Borchert (CDU) • Norbert Blüm (CDU) • Volker Rühe (CDU) • Claudia Nolte (CDU) • Horst Seehofer (CSU) • Matthias Wissmann (CDU) • Angela Merkel (CDU) • Wolfgang Bötsch (CSU) • Jürgen Rüttgers (CDU) • Carl-Dieter Spranger (CSU) • Friedrich Bohl (CDU) Późniejsi członkowie rządu Edzard Schmidt-Jortzig (FDP)

p • d • e Pierwszy rząd Angeli Merkel W dniu zaprzysiężenia Angela Merkel (CDU) • Frank-Walter Steinmeier (SPD) • Franz Müntefering (SPD) • Wolfgang Schäuble (CDU) • Franz Josef Jung (CDU) • Brigitte Zypries (SPD) • Peer Steinbrück (SPD) • Michael Glos (CSU) • Horst Seehofer (CSU) • Ulla Schmidt (SPD) • Wolfgang Tiefensee (SPD) • Ursula von der Leyen (CDU) • Annette Schavan (CDU) • Sigmar Gabriel (SPD) • Heidemarie Wieczorek-Zeul (SPD) • Thomas de Maizière (CDU) Późniejsi członkowie rządu Olaf Scholz (SPD) • Karl-Theodor zu Guttenberg (CSU) • Ilse Aigner (CSU)

p • d • e Drugi rząd Angeli Merkel W dniu zaprzysiężenia Angela Merkel (CDU) • Guido Westerwelle (FDP) • Philipp Rösler (FDP) • Thomas de Maizière (CDU) • Sabine Leutheusser-Schnarrenberger (FDP) • Franz Josef Jung (CDU) • Wolfgang Schäuble (CDU) • Rainer Brüderle (FDP) • Ilse Aigner (CSU) • Franz Josef Jung (CDU) • Karl-Theodor zu Guttenberg (CSU) • Peter Ramsauer (CSU) • Norbert Röttgen (CDU) • Annette Schavan (CDU) • Dirk Niebel (FDP) • Ronald Pofalla (CDU) Późniejsi członkowie rządu Kristina Schröder (CDU) • Hans-Peter Friedrich (CSU) • Ursula von der Leyen (CDU) • Daniel Bahr (FDP) • Peter Altmaier (CDU)

p • d • e Przewodniczący CDU Konrad Adenauer • Ludwig Erhard • Kurt Georg Kiesinger • Rainer Barzel • Helmut Kohl • Wolfgang Schäuble • Angela Merkel

p • d • e Szefowie państw oraz rządów Europy Szefowie państw Albania • Andora (1, 2) • Austria • Belgia • Białoruś • Bośnia oraz Hercegowina (1, 2, 3) • Bułgaria • Chorwacja • Cypr[1] • Czarnogóra • Czechy • Dania • Estonia • Finlandia • Francja • Grecja • Hiszpania • Holandia • Irlandia • Islandia • Liechtenstein • Litwa • Luksemburg • Łotwa • Kosowo[2] • Macedonia • Malta • Mołdawia • Monako • Niemcy • Norwegia • Polska • Portugalia • Rosja • Rumunia • San Marino (1, 2) • Serbia • Słowacja • Słowenia • Szwajcaria • Szwecja • Turcja • Ukraina • Watykan • Węgry • Wielka Brytania • Włochy Państwa nieuznawane: Naddniestrze Szefowie rządów Albania • Andora • Austria • Belgia • Białoruś • Bośnia oraz Hercegowina • Bułgaria • Chorwacja • Czarnogóra • Czechy • Dania • Estonia • Finlandia • Francja • Grecja • Hiszpania • Holandia • Irlandia • Islandia • Liechtenstein • Litwa • Luksemburg • Łotwa • Kosowo • Macedonia • Malta • Mołdawia • Monako • Niemcy • Norwegia • Polska • Portugalia • Rosja • Rumunia • San Marino • Serbia • Słowacja • Słowenia • Szwajcaria • Szwecja • Turcja • Ukraina • Watykan • Węgry • Wielka Brytania • Włochy Państwa nieuznawane: Naddniestrze ↑ Prezydent pełni równocześnie funkcję szefa rządu ↑ Republika Kosowa jest aktualnie uznawana przez 75 ze 192 państw członkowskich ONZ, 22 z 27 państw członkowskich UE, w tym przez Polskę, oraz 22 z 26 państw członkowskich NATO (stan na 3 września 2010)