* pozycjonowania gdyż z czasem korzystający ze zjawiska AnchorPR). Twórcą tego narzędziem jeżeli jednak nie jest zawartymi słowami kluczami.
To właśnie anchor textem tych linków, godne polecenia jest copywriting. Dzięki awiązaniu współpracy ze specjalistami serwisu.
* pozycjonowanie jednorazową - pozycje strony z innych stron jest kompletnie bez sensu.
| Archangielsk Apxaнгeльcк |
|||
|
|||
| Państwo |  Rosja |
||
| Obwód |  Obwód archangielski |
||
| P.o. mera | Wiktor Pawlenko | ||
| Powierzchnia | 294,42 km² | ||
| Wysokość | 10 m n.p.m. | ||
| Ludność (2010) • liczba ludności • gęstość |
342 800 1164,3 os./km² |
||
| Nr kierunkowy | +7 (81 82) | ||
| Kod pocztowy | 163000-163061 | ||
| Tablice rejestracyjne | 29 | ||
| Miasta partnerskie |  Portland, USA Vardø, Norwegia Słupsk, Polska Emden, Niemcy Miluza, Francja Oulu, Finlandia Pireus, Grecja Kiruna, Szwecja |
||
|
Położenie na mapie obwodu archangielskiego
  Archangielsk
Apxaнгeльcк |
|||
|
Położenie na mapie Rosji
 Archangielsk
Apxaнгeльcк |
|||
| Na mapach: | |||
Archangielsk (ros. Арха́нгельск; do 1613 Nowochołmogory, ros. Новохолмого́ры) – miasto w Rosji, stolica obwodu archangielskiego.
Ludność: 342,8 tys. (2010). Mężczyzn: 45,0%, kobiet: 55,0%.
Miasto leżące u ujścia rzeki Dwiny, 40-45 km od miejsca, gdzie wpada do Morza Białego.
Terytorium okręgu miejskiego (rejonu) Miasto Archangielsk pokrywa 29 442 ha. Archangielsku leżą także władze rejonu primorskiego.
Miejskie nabrzeża przeciągnięte są wzdłuż rzeki na 35 km.
Spis treści |
Pierwsze ruskie osady na przylądku Nur-Nawołok, na kolanie błotnistego prawego brzegu Dwiny, zostały założone przez nowogrodzian jeszcze w XII wieku. W tym czasie, wg przekazu, trzeba umiejscowić powstanie w tym miejscu Michało-Archangielskiego Monastyru, nazwanego tak od imienia Michała Archanioła. Jednakże po raz pierwszy monastyr ukazuje się w latopisie dopiero w 1419 roku. W pobliżu sanktuarium znajdowały się pomorskie osiedla włości Nizowskiej – Lisostrow, Kniażostrow, Ujma, Jawla oraz inne.
W połowie XVI w. angielski żeglarz Richard Chancellor odkrył drogę przez Morze Białe do Archangielska. Od tego czasu datuje się handel z Anglikami oraz Holendrami w ujściu Dwiny. Wkrótce potem wokół monastyru stały już rozliczne cudzoziemskie faktorie, a także składy, spichlerze oraz i domostwa kupców z Chołmogorów, Wołogdy oraz Moskwy, przyjeżdżających tutaj na sezon nawigacji. Osiedle, które powstało, otrzymało nazwę Nowych Chołmogorów oraz na półtora wieku stało się wyłącznym morskim portem Rosji. Z uwagi na z zagrożeniem napadu szwedzkiego, Iwan IV Groźny zadecydował o nadzwyczajnych środkach obrony Pomorza. 4 marca 1583 roku podpisał ukaz, nakazujący moskiewskim wojewodom – Piotrowi Naszczokinowi oraz Aleksiejowi Zaleszaninowi-Wołochowowi w najkrótszym możliwym czasie zbudować twierdzę na przylądku Pur-Nawołok: …miasto stworzyć na tym miejscu oraz takimi środkami, po wykazie oraz charakterystyce, jaki wykaz oraz charakterystykę wam przysłano, pospiesznie, przy pomocy tych ludzi, których dla sprawy tego miasta wyznaczyliśmy[1]…
W 1584 r., który przyjmuje się za rok utworzenia miasta, wojewodowie w pośpiechu przez rok... postawili miasto wokoło Archangielskiego monastyru („Dwinskoj letopisiec”, zapis pod 1584 r.): Ostróg z podwójnymi okrąglakowymi ścianami, wieżami, oraz bramami na północ, zachód oraz południe, okrążony rowem z palisadą wewnątrz oraz zaporami przed nim. Naprzeciw twierdzy na brzegu Dwiny wybudowano przystań dla statków, umocniwszy brzeg drewnianymi balami. nieoczekiwanie rezydencji wojewody oraz Michajło-Archangielskiego monastyru, w twierdzy znajdowali się chołmogorscy oraz moskiewscy strzelcy. Pod jej ściany były przywiezione na przystań handlowe faktorie Anglików oraz Holendrów. W 1587 r. było tutaj przymusowo przesiedlone 130 rodzin „z dwińskich podgrodzi oraz włości”, tworząc nowochołmogorskie podgrodzie. 26 marca 1596 r. nowe miasto na Dwinie po raz pierwszy było nazwane miastem Archangielskim („Archangielskij gorod”; z powodu nazwy znajdującego się w nim monastyru), a od 1 sierpnia 1613 r. ta nazwa była potwierdzona w związku z oficjalnym ustanowieniem administracyjnej odrębności – niezależności miasta Archangielsk od Chołmogorów.
Od końca lat 80. XVI wieku Archangielsk stał się centrum rosyjskiego handlu zewnętrznego, przynoszącym do 60% dochodu skarbu państwa. Wzrost handlu towarzyszył rozwojowi miasta. Ciasna wiejska zabudowa była przyczyną licznych pożarów. W jednym z nich, w 1637 roku, spłonął monastyr, który ongiś dał nazwę miastu. Ale miasto odbudowywało się szybko. W 1684 roku wybudowano obszerny kamienny Dwór Gościnny, którego znaczna cząstka zachowała się do dziś. Budynek Dworu Gościnnego, oprócz handlowego, miało także ważne znaczenie obronne w perspektywie znów szykującej się wojny ze Szwecją. Płaskie wierzchołki narożnych oraz centralnej wieży bywają wykorzystywane jako miejsca dla armat. Dzięki wygodnej pozycji da się było utrzymać pod obstrzałem podstawowy kierunek szturmu wroga – rzekę. Aktywna działalność międzynarodowego portu handlowego w drugiej poł. XVII w. przekształciła tradycyjną strukturę tego staroruskiego miasta, jakim Archangielsk był w ciągu pierwszego stuleci swojego istnienia. Jego centrum stał się port. Poprzedni gród – drewniany ostróg – okazał się jakby odsuniętym na stronę oraz utracił cząstka swoich funkcji administracyjnych – prikaznaja izba była przeniesione do „kamiennego miasta”. Pierwotna podstawa miasta – odbudowany Michajło-Archangielski monastyr – jeszcze wcześniej stał się przemieszczony na jego południowe peryferia. Cudzoziemska słoboda ograniczyła rosyjską osadę. W mieście pojawiły się budynki kościołów luterańskiego oraz reformatorskiego. Pod koniec XVII w. oraz w kolejnym stuleciu miasto rosło dalej wzdłuż Dwiny. Tak wykształcił się Archangielsk epoki Piotra I.
Zainteresowanie Piotra Wielkiego wyłącznym wówczas rosyjskim portem morskim wynikało także z zamysłu stworzenia floty. Piotr I przybył po raz pierwszy do Archangielska 30 lipca 1693 roku. Dla cara oraz jego świty na wyspie Mojżeszowej na Dwinie była postawiona niewielka „świetlica z sieniami”. Ponad dwa miesiące car przebywał w Archangielsku, zaznajamiając się ze sprawami statków oraz operacjami handlowymi oraz wydał polecenie wybudowania na wyspie Sołombała pierwszej w Rosji państwowej stoczni budującej okręty.
Od połowy XVIII wieku stocznia, posiadająca wówczas pochylnie, warsztaty, składy oraz inne zakłady wspomagające, zaczęła nazywać się Archangielską admiralicją. Po ukończeniu Wojny Północnej stocznia była zamknięta, ale w 1733 roku budowa statków była wznowiona. Przez półtora wieku było tutaj zbudowane około 700 dużych oraz małych statków.
18 września 1693 Piotr I osobiście rozpoczął budowę morskiego okrętu handlowego Św. Paweł, a podczas swojego kolejnego pobytu w mieście, 20 maja 1694 roku, odrąbał podpory już zbudowanego statku oraz spuścił go na wodę. Wówczas to Piotr odbył podróż morską do Klasztoru Sołowieckiego. Piotr I po raz trzeci przyjechał do Archangielska 30 maja 1702 roku, wziąwszy ze sobą syna Aleksieja, wielką świtę oraz pięć batalionów gwardii.
Zamieszkał w specjalnie zbudowanym dla niego domku na wyspie Markowej naprzeciw budowanej Twierdzy Nowodwińskiej, ażeby osobiście kierować jej budową. 6 sierpnia car na czele eskadry udał się na Wyspy Sołowieckie, a potem ku przystani we wsi Niuchcza. Stąd gwardziści razem z Piotrem rozpoczęli legendarny marsz do jeziora Onega. Wybudowana w lesie oraz wyłożona na błotach droga, po której przewleczone zostały dwie zbudowane w Archangielsku fregaty, otrzymała nazwę „Gosudariewa”. Marsz zakończył się wzięciem Noterburga (Orieszka). Domek Piotra w 1877 roku stał się przewieziony z wyspy Markowej do Archangielska, a w 1934 roku – do wsi Kołomienskoje, gdzie istnieje do dziś.
W 1708 roku pośród 8 guberni Cesarstwa Rosyjskiego utworzona była gubernia archangielska, ze stolicą w Archangielsku. Pierwszym gubernatorem stał się wojewoda dwiński P.A. Golicyn. Od 1713 r. car Piotr I swoimi ukazami zaczął ograniczać handel przez Archangielsk, faktycznie poświęcając jego interesy na korzyść nowego portu bałtyckiego – Sankt Petersburga. Do Archangielska pozwolił przywozić tylko taką ilość towarów, jaka była niezbędna „dla wyżywienia ludności”. W 1718 roku Piotr wydał ukaz, zabraniający eksportu chleba oraz importu dużej części zagranicznych towarów przez Archangielsk. Liczba statków, przypływających do miasta, gwałtownie spadła. O ile w 1715 roku do portu przypłynęło 230 statków, to w 1724 już tylko 19.
W 1762 roku Katarzyna II zdjęła ograniczenia na handel zewnętrzny przez Archangielsk, pozostawiwszy wysokie cło, ale miasto nie odzyskało już statusu głównego portu Rosji, chociaż w okresie wojen napoleońskich oraz w związku z tak zwaną blokadą kontynentalną Wielkiej Brytanii w latach 1807-1813 Archangielsk osiągnął nowy poziom ekonomiczny, albowiem był naonczas wyłącznym w Rosji portem, do którego mogły trafiać towary kolonialne. Miasta w dalszym ciągu pozostawało dużym ośrodkiem budowy okrętów. W jego stoczniach pod kontrolę Michała Łazariewa, jego przyszłego kapitana, w 1826 roku był zbudowany 74-działowy okręt Azow – pierwszy, który w rosyjskiej flocie otrzymał flagę św. Jerzego oraz proporzec za bohaterskie uczestnictwo w bitwie pod Navarino.
W końcu XIX – początku XX wieku Archangielsk przeobraził się w największy w kraju ośrodek przemysłu oraz eksportu drzewnego. Służył także jako ważna baza dla opanowania Arktyki oraz uruchomienia żeglugi po północnym szlaku morskim. Z cumowisk portu wyprawiło się ponad 200 polarnych ekspedycji naukowych, m.in. Wasyla Cziczagowa, F.P. Litke, Władymira Rusanowa, P.K. Pastuchowa, Gieorgija Jakowlewicza. W 1915 przy zarządzie portu handlowego w Archangielsku otwarto Biuro Lodołamaczy, któremu podlegało 13 lodołamaczy oraz łamiących lód okrętów, dających początek flotylli lodołamaczy. Owe statki zimową porą ubezpieczały przepływanie okrętów z Morza Białego do Archangielska. Rozwijające się miasto posiadało nawet własną komunikację tramwajową, uruchomioną w roku 1916.
W 1899 w Archangielsku urodził się Władysław Pobóg-Malinowski – polski historyk, porucznik artylerii Wojska Polskiego II RP.
W czasie interwencji w latach 1918-1919 Archangielsk był okupowany przez wojska brytyjskie, amerykańskie oraz francuskie. Wyzwolony stał się w 1920 przez oddziały Armii Czerwonej. W czasie wojny do miasta przybywały północne konwoje oraz przywoziły ładunki w ramach Lend-Lease Act. Od założenia w 1916 na brzegu niezamarzającego Zalewu Kolskiego portu Murmańsk, dokąd z czasem były przeniesione zakłady przemysłu rybnego oraz remontu statków, Archangielsk powoli tracił swoje znaczenie jako port.
| Nazwa | Liczba ludności (2002)[2] |
|---|---|
| Okręg Warawino-Faktoria | 36.392 |
| Okręg isakogorski | 26.533 |
| Okręg łomonosowski | 72.869 |
| Okręg majmaksański | 24.701 |
| Okręg oktiabrski | 85.044 |
| Okręg Majskaja gorka | 38.198 |
| Okręg północny | 25.408 |
| Okręg Sołombała | 37.168 |
| Okręg cyglomeński | 9.738 |
W mieście panuje klimat subarktyczny morski z długą zimą oraz krótkim chłodnym latem. Formuje się pod wpływem mórz północnych oraz przejścia mas powietrza z Atlantyku w warunkach małej ilości promieniowania słonecznego. Średnia temperatura stycznia –14,6 °C; lipca +16,1 °C. Roczne opady wynoszą 560 mm.
| Rok | Lud. [tys.] |
|---|---|
| 1939 | 284,6 |
| 1959 | 256,3 |
| 1970 | 342,6 |
| 1989 | 415,9 |
| 2002 | 356,1 |
| 2009 | 354,2 |
Od początku lat 90. XX w. dzięki migracji oraz ujemnemu przyrostowi naturalnemu liczebność mieszkańców Archangielska nieprzerwanie zmniejsza się.
Archangielsk to duży ośrodek naukowy oraz przemysłowy północno-zachodniej Rosji – regionu bogatego w zasoby naturalne: leśne, rybne; leżą tu złoża diamentów, nafty, boksytów. Tutaj skupione są przedsiębiorstwa przetwórstwa leśnego, chemii drewnianej, celulozowo-papiernicze (Sołombalski kombinatu celulozowo-papierniczy), rybne, przemysłu mikrobiologicznego, budowy maszyn.
W mieście zarejestrowanych jest 7700 przedsiębiorstw, z których 220 to firmy duże oraz średnie. Wiodąca rola w przemyśle przynależy branży leśnej. Do przetwórstwa leśnego trzeba ponad 40% produkcji w mieście. Drewno, papier, karton, celuloza, a także ryby do tej pory stanowią podstawę handlu Archangielska z innymi rejonami Rosji oraz krajami Zachodu.
Podstawowy dostawca energii cieplnej oraz elektrycznej – Archangielskaja TEC.
_front.jpg&filetimestamp=20110707112258)
Na terenie miasta istnieje dworzec morsko-rzeczny, stacja kolejowa z dworcem oraz dwa lotniska: Talagi oraz Waśkowo. Ten ostatni obsługuje miejscowe linie lotnicze.
W 1916 roku w mieście zaczął funkcjonować tramwaj, przez długi czas uznawany za położony najbardziej na północ na świecie. W 2004 roku z przyczyn ekonomicznych tramwaje archangielskie zakończyły swoją historię, a szyny zdemontowano. Również blisko zniknięcia są trolejbusy – w mieście z pięciu linii zostały tylko dwie[3]. Niemal cały transport publiczny ma za podstawę na autobusach PAZ-3205 oraz GAZelach.
Cena przejazdu autobusem w mieście (stan na 2007 rok) – od 9 rubli, taksówką od 50 rubli.
Archangielsk to kulturowo-historyczna stolica Pomorza, ojczyzna północnej kultury, tradycji, historii. W mieście istnieje Pomorski Uniwersytet Państwowy, Archangielski Państwowy Uniwersytet Techniczny, Północny Państwowy Uniwersytet Medyczny, filia Państwowej Akademii Morskiej, filia Wszechrosyjskiego Instytutu Finansowo-Ekonomicznego. Dzisiaj w Archangielsku funkcjonuje 200 instytucji edukacyjnych oraz 18 municypalnych instytucji ochrony zdrowia.
Teatry: Archangielski teatr dramatyczny im. M.W. Łomonosowa, młodzieżowy, teatr lalek. Filharmonia. Akademicki Północny Rosyjski Chór Ludowy, ludowy zespół pieśni oraz tańca „Siwerko”.
Biblioteki: Archangielska Obwodowa Biblioteka Naukowa im. Dobrolubowa, miejska biblioteka im. Łomonosowa, biblioteka dziecięca im. Gajdara.
Muzeum krajoznawcze (zał. w 1859; bogate kolekcje przyrodniczo-naukowe oraz archeologiczne; dokumenty opisujące architektoniczną historię miasta (stare plany, mapy, widokówki, fotografie oraz rysunki nieistniejących już pomników), historię zdobycia Północy oraz badań Arktyki; ludowa rzeźba w drewnie, chołmogorska rzeźbiona kość, rękopisy oraz starodruki).
Muzeum sztuk plastycznych (zał. w 1960; kolekcje ikon z rosyjskiej północy XVI–XVIII wieków, staroruskiej polichromowanej rzeźby, sztuki ludowej (wyszywka, północne drewniane, futrzane, gliniane zabawki), rosyjskiego malarstwa, grafiki, rzeźby).
W pobliżu Archangielska istnieje muzeum drewnianej architektury Północnej Rosji „Małyje Korieły”
Najwyższy budynek w mieście – Budynek instytucji projektowych (24 piętra).
Istniejące:
Niedziałające:
W budowie:
Portland (USA, stan Maine) Vardø (Norwegia) Słupsk (Polska) Emden (Niemcy) Miluza (Francja) Oulu (Finlandia) Pireus (Grecja) Kiruna (Szwecja)
Częstotliwości (MHz), – Długość fali (m)
|
||||||||||
|
||||||||||
_(1781).png&filetimestamp=20060417083749)
