ArcNet jest standardem kart sieciowych aktualnie prawie całkowicie wypartym przez standard Ethernet.

Karty typu ArcNet pozwalają na transmisję danych z prędkościami od 2,5 Mb/s do 10 Mb/s na odległości do 4 km. Jako medium wykorzystują 93 ohmowy kabel koncentryczny RG62, albo pojedynczą parę telefoniczną, dzięki czemu wielokrotnie znajdują zastosowanie w miejscach, gdzie możliwość zastosowania Ethernetu wyklucza niedobór drugiej pary skrętki. W przeciwieństwie do Ethernetu, adresy kart ArcNet były ustawiane ręcznie przy użyciu tzw. DIP switchy. W jednej sieci mogło być do 255 kart. Wersja 10 Mbit pracuje z protokołem TCenet (Thomas Conrad) oraz ma mało wspólnego z Arcnet, wykorzystuje tylko ten sam kabel koncentryczny RG62 jako medium transmisyjne.

Zalety systemu ArcNet, wyróżniające go od konkurencyjnego Ethernetu to:

• Duża odporność na zakłócenia oraz niskiej jakości kable. Dla przykładu nic nie stoi na przeszkodzie, żeby połączyć karty typu ArcNet zwykłym 75 ohmowym kablem koncentrycznym. Karty te działają bez problemu, jeżeli końce kabla nie są zakończone opornikami (terminatorami), co jest nie do pomyślenia w przypadku ethernetu.
• Duży dystans maksymalny pomiędzy dwoma aktywnymi końcówkami sieci (aktywnym hubem albo kartą w topologii gwiazdy)
• Jednolity interfejs programistyczny: Karty arcnet przeważnie posiadały jeden z dwóch rodzajów procesorów, dzięki czemu wystarczały tylko dwa sterowniki, żeby obsłużyć wszystkie rodzaje kart ArcNet wielorakich producentów.
• Dwie topologie sieci: gwiazda oraz szyna; możliwość łączenia tych topologii w zróżnicowane kształty, zależnie od potrzeb.
• Brak efektu "przechwytywania" medium ze względu na sztywny podział czasu dostępu do medium (token passing)
• Wykorzystanie okablowania RG62 niegdyś powszechnie stosowanego w systemach IBM (terminale rodziny 3270).

Wady Arcnetu to:

• Mała dostępność urządzeń: kart, aktywnych oraz pasywnych hubów, czy 93 ohmowego kabla koncentrycznego.
• Brak oficjalnych sterowników dla systemów Microsoftu nowszych niż Windows 95, zupełny niedobór sterowników dla wielu systemów. Praktycznie wyłącznym systemem, dla którego nie ma problemów ze sterownikami kart ArcNet jest Linux.
• Brak kart pozwalających na transmisję szybszą niż 10 Mb/s.
• Możliwość podłączenia maksymalnie 255 kart w jednym segmencie sieci.
• Konieczność ręcznej, fizycznej adresacji urządzeń w sieci.
• Maksymalny rozmiar pakietu mniejszy niż wymagany przez specyfikację protokołu IP, co powoduje konieczność stosowania dodatkowego dzielenia pakietów IP. Stwarza to dodatkowe problemy przy protokole IPv6.

Linki zewnętrzne

• nullwww.arcnet.com/abtarc.htm
• nullckp.made-it.com/arcnet.html
• nullwww.comptechdoc.org/independent/networking/guide/netarcnet.html