* doświadczeni copywrterzy tworzą teksty dla tych, które zwiększenia link popularne wśród polskich wyszukiwarkach, ale nie części.
świadczyła o jakości zdjęć) jak i z grafiką wektorową. Przyjmujemy się profesjonalnie tą dziedziną marketingu internet
* efekty widoczne natychmiast;
| Bolesław Wierzbiński | |
 Nagrobek Bolesława Wierzbiańskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie, 23 lipca 2006 |
|
| Data oraz miejsce urodzenia | 16 listopada 1913 Bachórz |
| Data oraz miejsce śmierci | 26 marca 2003 Nowy Jork |
| Odznaczenia | |
 |
|
Bolesław Wierzbiański (ur. 16 listopada 1913 w Bachórzu, pow. Brzozów w Małopolsce, zm. 26 marca 2003 w Nowym Jorku) – dziennikarz, działacz polonijny, wydawca. Kawaler Orderu Orła Białego.
Ukończył krakowskie Gimnazjum im. Jana Kochanowskiego, był drużynowym V Krakowskiej Drużyny Harcerskiej im. Ks. Skorupki (1930-1933). Po przeniesieniu się do Warszawy stał się zastępcą komisarza do spraw zagranicznych ZHP, skupiając się na problematyce harcerstwa polskiego za granicą, równocześnie współpracował z harcerskim pismem "Na tropie".
Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie na Uniwersytecie im. Józefa Piłsudskiego w Warszawie. Podczas studiów był redaktorem czasopisma „Życie Akademickie” (1933-1938). Uzyskał tytuł magistra praw oraz ekonomii. W okresie uniwersyteckim był aktywnym członkiem Związku Polskiej Młodzieży Demokratycznej. Od 1939 roku przebywał na emigracji, początkowo we Francji, a od 1940 roku w Anglii.
W czasie wojny był korespondentem wojennym Polskiej Agencji Telegraficznej (PAT), później założył Polską Agencję Prasową „Światpol". Był redaktorem serwisu dla prasy obcojęzycznej „Free European Press Servise”. Po wojnie stał się prezesem Związku Dziennikarzy RP, a w okresie 1947–1953 pełnił funkcję prezesa Międzynarodowej Federacji Wolnych Dziennikarzy, współpracował z Polską Agencją Telegraficzną, z polskim radiem w Londynie oraz brytyjską BBC. Współtworzył organizację emigracyjną Polski Ruch Wolnościowy „Niepodległość oraz Demokracja”. Starał się znaleźć zatrudnienie dla polskich dziennikarzy w powstających pod koniec lat 50. programach radiowych skierowanych na Polskę oraz Europę Środkowo-Wschodnią. Rozpoczął współpracę z Głosem Ameryki oraz Radiem Wolna Europa, z siedzibą w USA. Wielokrotnie podróżował do Stanów Zjednoczonych, co pozwalało mu na utrzymanie kontaktów z amerykańskimi ośrodkami politycznymi, środkami masowego przekazu oraz Polonią.
W 1956 roku przeniósł się do USA na stałe oraz następnie uzyskał obywatelstwo amerykańskie, pracował jako komentator „Radia Wolna Europa” oraz „Głosu Ameryki”. W okresie tym prowadził także agencję prasową „Foreign News Service”, agencja ta zajmowała się redagowaniem materiałów o polityce sowieckiej oraz sytuacji w Europie Środkowo-Wschodniej.
Był współzałożycielem oraz pierwszym redaktorem naczelnym gazety nowojorskiej „Nowy Dziennik”, prowadził gazetę przeszło 30 lat, do śmierci.
Bolesław Wierzbiański był jednym z dyrektorów ogólnokrajowego Kongresu Polonii Amerykańskiej, był założycielem fundacji dziennikarskiej „International Committee on Journalism”, był komisarzem do spraw praw człowieka w administracji miejskiej Nowego Jorku, był członkiem Polskiego Instytutu Naukowego. Bolesław Wierzbiański był także prezesem honorowym Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich oraz laureatem dziennikarskiej nagrody im. Bolesława Prusa. Od rządu polskiego otrzymał Krzyż Komandorski Polonia Restituta oraz Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Zasługi Rzeczypospolitej (23 listopada 1993). 9 września 1999 roku otrzymał Order Orła Białego - najwyższe polskie odznaczenie państwowe.