<

Pozycjonowanie stron www i SEO / SEM

Katalog i oczywiście prowadzić działanie mające na celu osiągniecie wysokich pozycji stron poprzez optymalizacja - kolejnym czynnikiem jest wypozycjonowane przez pozycjonowanie stron wliczone jest:

Doświadczenia.

Bukareszt

Bukareszt
Bucureşti
Herb Flaga
Herb Bukaresztu Flaga Bukaresztu
Państwo  Rumunia
Okręg miasto wydzielone, częściowo okręg Ilfov
Mer Sorin Oprescu
Powierzchnia 228 km²
Wysokość 60-90 m n.p.m.
Ludność (1 stycznia 2009)
• liczba ludności
• gęstość
• aglomeracja
1 944 367[1]
8510 os./km²
2 151 880
Nr kierunkowy (+40) 02-1
Kod pocztowy 000000
Tablice rejestracyjne B
Podział miasta 6 sektorów
Położenie na mapie Rumunii
Romania location map.svg
"BukaresztBucureşti"
Bukareszt
Bucureşti
44°25′N 26°06′E / 44.417, 26.1Na mapach: 44°25′N 26°06′E / 44.417, 26.1
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło Bukareszt w Wikisłowniku
Strona internetowa miasta


Budynki rządowe w Bukareszcie

Bukareszt (rum. Bucureşti) – stolica oraz centrum przemysłowo-usługowe Rumunii. Leży w południowo-wschodniej części kraju (44°25'N 26°06'E), nad rzeką Dymbowicą.

Pierwsze wzmianki o mieście pochodzą z roku 1459, status stolicy kraju Bukareszt uzyskał w 1862 r. Przez XIX oraz XX wiek przeszło wiele zmian oraz stało się centrum kulturalnym oraz medialnym Rumunii. Eklektyczna architektura, która stanowi mieszankę zabudowy historycznej, socrealistycznej oraz nowoczesnej, odzwierciedla historię miasta. W okresie międzywojennym Bukareszt uzyskał przydomek Małego Paryża (Micul Paris)[2]. Duża cząstka śródmieścia była zniszczona podczas działań wojennych, trzęsień ziemi oraz wprowadzania w życie programu systematyzującego Nicolae Ceauşescu. Aktualnie miasto przeżywa rozwój ekonomiczny oraz gospodarczy.

Wedle spisu ludności z 1 stycznia 2009 r., Bukareszt liczy 1 944 367 mieszkańców w obrębie granic miasta. Około 2,1 mln mieszkańców mieszka w miejskiej aglomeracji. Pod względem ekonomicznym miasto oferuje potencjalnym inwestorom najwięcej w Rumunii. Jest także jednym z największych w Europie Południowej centrów przemysłowych oraz węzłów komunikacyjnych. Jako najważniejsze rumuńskie miasto, Bukareszt ma także wiele uczelni wyższych.

Pod względem administracyjnym, miasto ma status wydzielonego z okręgu (Municipiul Bucureşti). Jest także siedzibą władz administracyjnych okręgu Ilfov. Samo dzieli się na sześć sektorów.

W mieście istnieje siedziba oraz fabryka upadłego w 2003 r. rumuńskiego producenta furgonetek, autobusów oraz trolejbusów Rocar[3].

Spis treści

Geografia oraz klimat

Geografia

Bukareszt leży na obu brzegach rzeki Dâmboviţa, która wpływa do rzeki Argeş, dopływu Dunaju. W obrębie miasta istnieje także parę jezior, z których największe to Floreasca, Tei oraz Colentina. Leżą one wzdłuż Colentiny, dopływu Dâmboviţy. Dodatkowo, w centrum miasta istnieje małe, sztuczne jezioro: Cişmigiu. Jest ono otoczone przez Ogrody Cişmigiu, otwarte w 1847 wg planów niemieckiego architekta Karola Meyera. Ogrody posiadają długą historię, w której wielokrotnie przewijają się znani pisarze oraz poeci.

nieoczekiwanie Cişmigiu, Bukareszt ma jeszcze dwa inne duże parki: Herăstrău oraz ogród botaniczny. Herăstrău to duży park w północnej części miasta. Ogród botaniczny trzeba natomiast do największych na świecie – jest w nim ponad 10 000 gatunków roślin, w tym wiele egzotycznych.

Bukareszt leży w południowo-wschodniej części Równiny Wołoskiej, w miejscu dawniej porośniętym lasem Vlăsiei – aktualnie w jego miejscu leżą osiedla mieszkalne. Bukareszt leży na siedmiu wzgórzach, co nawiązuje do tradycji rzymskiej. Wzgórza Bukaresztu to:

Miasto ma powierzchnię 228 km². Wysokość nieznacznie się waha: najniżej (55,8 m) jest w okolicach mostu na Dâmbovicie w Căţelu, a najwyżej przy kościele w dzielnicy Militari. Miasto ma kształt zbliżony do koła, ze środkiem (kilometr 0.) na Piaţa Universităţii (Plac Uniwersytecki). Odległość od placu do granic miasta waha się pomiędzy 10 a 12 kilometrami.

Najbliższe okolice Bukaresztu posiadają jak dotąd charakter wiejski, chociaż po przemianach ustrojowych oraz rewolucji w 1989 roku w otaczającym miasto okręgu Ilfov obserwuje się rozwój przedmieść.

Klimat

Bukareszt ma klimat kontynentalny – w mieście są gorące lata oraz chłodne zimy. Z uwagi na z położeniem miasta na rozległej Równinie Wołoskiej, Bukareszt wystawiony jest na silne wiatry. Temperatury zimą zwykle spadają poniżej 0 °C. Latem średnia temperatura wynosi około 23 °C, chociaż wielokrotnie wzrasta ona nawet do 40 °C w centrum miasta.

Prawo oraz administracja

Administracja

Bukareszt ma unikatowy status w rumuńskiej administracji. Jest wyłącznym miastem nie wchodzącym w skład żadnego z okręgów kraju. Jego populacja jest jednak większa niż liczba mieszkańców każdego okręgu, a uprawnienia Głównego Urzędu Miasta (Primăria Generală) są identyczne z uprawnieniami Rad Okręgowych.

Podstawowy Urząd Miasta w Bukareszcie zarządza miastem. Jest zarządzany przez Głównego Mera (Primar General), aktualnie Sorina Oprescu. Miasto podzielone jest na sześć sektorów (sectoare), mających własne ratusze, merów oraz rady. Podstawowy Urząd Miasta zajmuje się sprawami dotyczącymi całego Bukaresztu, jak gospodarka wodna, komunikacja miejska czy główne drogi oraz aleje, natomiast urzędy sektorowe opiekują się sprawami lokalnymi – parkami, szkołami, służbami porządkowymi itp.

Sektory Bukaresztu

Sektory są ponumerowane od 1 do 6. Każdy z nich ma pod opieką fragment centrum miasta. Kolejność numeracji jest zgodna z ruchem wskazówek zegara. Sektory dzielą się na dzielnice, które jednak nie posiadają żadnej formy samorządu. Ich granice ustalone są tradycyjnie.

Podobnie jak w innych miastach Rumunii, rady sektorów, Rada Generalna Bukaresztu oraz burmistrzowie są wybierani co cztery lata przez mieszkańców. nieoczekiwanie tego, Bukareszt ma przedstawiającego rząd państwa prefekta. Nie może on być członkiem żadnej partii politycznej. Rolą prefekta jest reprezentowanie miasta w rządzie, jako łącznika pomiędzy parlamentem a lokalnymi władzami. Aktualnie prefektem jest Mioara Mantale.

Miasto Bukareszt tworzy wraz z otaczającym go okręgiem Ilfov regiony rozwoju w Rumunii Bukareszt-Ilfov. Odpowiada on poziomowi NUTS-II w Unii Europejskiej oraz jest przez nią wykorzystywany do badań statystycznych oraz dotowany. Regiony rozwoju nie są jednak jednostkami administracyjnymi.

Historia

Ruiny Curtea Veche, średniowiecznego dworu książęcego

Bukareszt ma bardzo zróżnicowaną historię sięgającą starożytności, chociaż podstawowym miastem Rumunii stał się dopiero w XIX wieku. Zgodnie z legendą, miasto było założone przez pasterza o imieniu Bucur. Jednak potwierdzone historyczne informacje mówią, że założycielem miasta jest Mircza Stary, a sam Bukareszt powstał po zwycięstwie nad Turkami w XIV wieku. Rumuńskie słowo bucurie znaczy radość.

Bukareszt pierwszy raz w źródłach historycznych ukazał się jako forteca Bucureşti w 1459 roku. Był wtedy rezydencją wołoskiego księcia Włada Palownika. Wybudowano wtedy Curtea Veche (Stary Dwór), który podczas rządów Radu cel Frumosa stał się letnią rezydencją dworu.

Spalony przez Turków w 1595 roku, Bukareszt stał się odbudowany, po czym coraz szybciej rozwijał się pod względem znaczenia gospodarczego oraz liczby mieszkańców. Centrum nowego Bukaresztu leżało wokół Uliţa Mare (Wielkiej Ulicy), przemianowanej na Lipscani, po mieście Lipsk w Niemczech. W XVII wieku Bukareszt stał się najważniejszym centrum handlu Wołoszczyzny. W 1698 roku Constantin Brâncoveanu przeniósł tu stolicę kraju z Târgovişte.

Bukareszt w roku 1837.

W XIX wieku przynależność Bukaresztu do Wołoszczyzny, a później Rumunii, była powodem licznych sporów małego państwa z Imperium osmańskim, Austrią/Austro-Węgrami oraz Rosją. Rosjanie okupowali miasto dwa razy, w latach 1828 oraz 1853-1854. W 1854 roku garnizon rosyjski stał się zastąpiony austriackim, który pozostał w mieście do marca 1857. Dodatkowo, 23 marca 1847 roku pożar zniszczył około 2000 budynków, niszcząc tym samym jedną trzecią miasta.

W 1861 roku, kiedy Wołoszczyzna oraz Mołdawia zostały połączone oraz powstało Księstwo Rumunii, Bukareszt stał się stolicą nowego państwa. W drugiej połowie XIX wieku, dzięki statusowi miasta, liczba mieszkańców wydatnie wzrosła. Ekstrawagancka architektura oraz kosmopolityczna kultura tego okresu sprawiły, że zaczęto nazywać Bukareszt Paryżem Wschodu albo Małym Paryżem (Paris de Est, Micul Paris), z Calea Victoriei w charakterze Pól Elizejskich[4]. Jednakże podział społeczeństwa na bogatych oraz biednych stał się opisany przez Ferdinanda Lassalle jako "dziki galimatias".

Między 6 grudnia 1916 a listopadem 1918 roku, Bukareszt był okupowany przez wojska niemieckie, a faktyczną stolicą Rumunii są Jassy. Po I wojnie światowej wyzwolone miasto stało się stolicą tzw. Wielkiej Rumunii (România Mare). W II wojnie światowej Bukareszt, jako stolica państwa sprzymierzonego z Osią, wydatnie ucierpiał w wyniku alianckich bombardowań. 23 sierpnia 1944 roku zamach stanu zakończył rządy Iona Antonescu oraz doprowadził do politycznego przeorientowania Rumunii, sprowadzając na Bukareszt kolejne bombardowania, tym razem dokonane przez Luftwaffe. 8 listopada 1945 władzę przejął popierany przez ZSRR rząd Petru Grozy.

W czasach rządów Nicolae Ceauşescu (1965-1989), znaczna cząstka historycznego centrum miasta była zrównana z ziemią oraz zastąpiona przez socrealistyczne budynki oraz wysokie apartamentowce oraz bloki mieszkalne[4]. W samych latach 1960-61 wybudowano tam jakieś 23 tysiące mieszkań[4]. Dobrym przykładem jest jest też rozbudowa Centru Civic oraz wybudowanie Pałacu Parlamentu oraz poprowadzenie reprezentacyjnej alei (B-dul Unirii) mającej swym wyglądem oraz rozmachem przewyższać słynne Pola Elizejskie , a także poprowadzenie rzeki przez centrum miasta, poprzez budowę tamy na Dymbowicy. Kolejnym uderzeniem dla historycznego centrum było trzęsienie ziemi o sile 7,4 w skali Richtera w 1977 roku. Niemniej jednak cząstka historycznych zabudowań istnieje do dzisiaj oraz jest otoczona przez władze poszczególnych sektorów wybitną opieką. Ceauşescu wybudował też w całkowitej tajemnicy sieć podziemnych tuneli dostępnych tylko dla niego oraz jego rodziny. Najważniejsze punkty miasta połączyła tajna linia metra długości 10 km. Powstał też tunel jedynie dla samochodów rodziny Ceauşescu oraz czteropiętrowy schron atomowy pod Pałacem Parlamentu.

W 1989 roku fala protestów przeciwko Ceauşescu rozpoczęta w Timişoarze dotarła do Bukaresztu oraz doprowadziła do pozbawienia władzy reżimu komunistycznego. Niezadowoleni z porewolucyjnych rządów Frontu Wyzwolenia Narodowego studenci zorganizowali protesty na dużą skalę, zatrzymane przez górników z Valea Jiului.

Po roku 2000 miasto unowocześnia się oraz rozbudowuje. W północnej części miasta rozwijanych jest wiele ekonomicznych projektów, z tym że historyczne centrum podlega stopniowej restauracji.

Demografia[5]

Skład etniczny

Skład etniczny wedle spisu z 2002 roku:[6]

Sport oraz rekreacja

Stadion Ghencea - macierzysty stadion klubu Steaua Bukareszt
Park Herăstrău

W 1981 roku w Bukareszcie odbyła się uniwersjada.

Piłka nożna

Rugby

Hokej na lodzie

Koszykówka

Architektura Bukaresztu oraz atrakcje turystyczne

Narodowe Muzeum Sztuki
Cerkiew Kretzulescu
Pałac Creţulescu
Arcul de Triumf w północnej części Bukaresztu

Bukareszt nie jest oblegany przez turystów - znaczna cząstka ruchu turystycznego po Rumunii koncentruje się górach, Siedmiogrodzie, Mołdawii oraz nad Morzem Czarnym. Przyczyną tego stanu są m.in. ogromne zniszczenia zabytkowej architektury stolicy, jakiej doznała w wyniku trzęsień ziemi, II wojny światowej oraz, przede wszystkim, okresu rządów Nicolae Ceauşescu, który wyburzył znaczną cząstka starówki oraz wiele obiektów sakralnych. Mimo tego w Bukareszcie pozostało sporo zabytkowych obiektów, wielokrotnie "zamaskowanych" socrealistyczną zabudową, oraz rozliczne muzea.

Muzea:

Z obiektów sakralnych najwięcej jest cerkwi prawosławnych oraz greckokatolickich, ocalało też parę synagog oraz świątyń katolickich. Miejsca kultu religijnego zostały w okresie rządów komunistycznych obudowane nową zabudową, dlatego aktualnie wielokrotnie leżą pomiędzy blokami albo przy ruchliwych ulicach.

Obiekty z XIX oraz początku XX wieku:

Budynki okresu socjalistycznego:

W Bukareszcie istnieje także kilkanaście parków, z których najbardziej znanym jest Park Herăstrău (Parcul Herăstrău). Dużą popularnością cieszy się także Ogrody Cişmigiu (Parcul Cişmigiu) - najstarszy w stolicy, założony w 1860 w klasycznym stylu angielskim.

Uczelnie państwowe

Uniwersytet

Miasta partnerskie

Hotel Howard Johnson

Przypisy

  1. ↑ Dane na 1 stycznia 2009 r.
  2. ↑ przewodnik.onet.pl: Miasta - Bukareszt (pol.). [dostęp 8 kwietnia 2010].
  3. ↑ www.winne.com - Rocar
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 Bukareszt - miasto o dwóch obliczach.. „Przebudźcie się!”. nr 4, s. 10-11, kwiecień 2009. Strażnica - Towarzystwo Biblijne oraz Traktatowe. 
  5. ↑ Anuarul Statistic al României - POPULAŢIE
  6. ↑ Structura Etno-demografică a României

Sprawdź też

Linki zewnętrzne

p • d • e
Podział administracyjny Rumunii
Bukareszt-Ilfov

Bukareszt • Ilfov

 Herb Rumunii
Centralny

Alba • Braszów • Covasna • Harghita • Marusza • Sybin
Południowy
Południowo-wschodni
Południowo-zachodni

Aluta • Dolj • Gorj • Mehedinţi • Vâlcea
Północno-wschodni

Bacău • Botoszany • Jassy • Neamţ • Suczawa • Vaslui
Północno-zachodni
Zachodni

Źródło „nullpl.wikipedia.org/w/index.php?title=Bukareszt&oldid=30424618”
Nowoczesny leżak na kółkach wygodny w użyciu | www.obszerny.bialystok.pl | apel narodu goldgnom | www.io2.trotyl.eu | senior friend finder