Carlo Azeglio Ciampi (ur. 9 grudnia 1920 w Livorno) – włoski bankowiec oraz polityk, premier w latach 1993–1994, prezydent Włoch od 18 maja 1999 do 15 maja 2006.
Życiorys
W 1941 uzyskał dyplom z literatury w Scuola Normale di Pisa, następnie w 1946 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie w Pizie. W tym samym roku zaczął pracować w Banku Włoch, z którym zawodowo był związany przez 47 lat. W 1960 wszedł w skład administracji centralnej, w 1970 objął stanowisko dyrektora ds. administracji. W 1973 stał się sekretarzem generalnym, a w 1976 wicedyrektorem włoskiego banku centralnego. W 1978 powołano go na stanowisko dyrektora Banku Włoch. Już rok później stał się gubernatorem banku oraz prezydentem Włoskiego Urzędu Zmian (Ufficio Italiano Cambi), które to pozycje piastował nieprzerwanie do 1993.
W kwietniu tego samego roku stał się premierem włoskiego rządu. Gabinet ten miał charakter techniczny, a jego urzędowanie przypadło na czas ujawniania szeregu afer korupcyjnych (tzw. Tangentopoli) oraz upadku dotychczasowych ugrupowań. Zaplecze rządu stanowiły partie chadeków, socjalistów, socjaldemokratów oraz liberałów. W tym samym rządzie pełnił obowiązki ministra turystyki[1]. Z urzędu premiera ustąpił w maju 1994 po wygranych przez koalicję Silvia Berlusconiego wyborach parlamentarnych.
W maju 1996 stał się powołany na stanowisko ministra skarbu w rządzie Romano Prodiego[2], utrzymał tę funkcję także w utworzonym przez centrolewicę w październiku 1998 gabinecie Massima D'Alemy[3].
18 maja 1999 po wyborze dokonanym przez włoski parlament rozpoczął urzędowanie jako 10. w historii prezydent Włoch. W 2000 (przy wsparciu papieża Jana Pawła II) ułaskawił Mehmeta Aliego Ağcę[4]. 10 lutego 2006 oficjalnie otworzył Zimowe Igrzyska Olimpijskie w Turynie. 15 maja tego samego roku jako były prezydent Włoch stał się dożywotnim członkiem Senatu[5].
Odznaczenia oraz wyróżnienia
Wyróżniony doktoratami honoris causa wielorakich uczelni, m.in. University of Oxford (2005)[10]. W tym samym roku otrzymał Nagrodę Karola Wielkiego[11].
Przypisy
Bibliografia