Elia Kazan, właściwie Elia Kazanjoglou (ur. 7 września 1909, zm. 28 września 2003) – amerykański pisarz, reżyser filmowy oraz teatralny pochodzenia greckiego.
Życiorys
Przybył do Stanów Zjednoczonych w wieku 4 lat. Studiował dramat w Yale, następnie wstąpił do Group Theatre. W latach 30. przez półtora roku należał do amerykańskiej Partii Komunistycznej, z której odszedł w 1934, kiedy dowiedział się o czystkach w Związku Radzieckim.
Po wojnie dał się poznać jako jeden z najlepszych reżyserów Broadwayu, m.in. dzięki inscenizacji Tramwaj zwany pożądaniem. Jego filmy stale były kontrowersyjne oraz poruszały drażliwe tematy. W 1947 Kazan założył Actors Studio, gdzie nauczano wg metod Stanisławskiego. Najwybitniejszy uczeń Kazana – Marlon Brando – grał w kilku filmach swego nauczyciela, m.in. w Viva Zapata! (1952) oraz Tramwaj zwany pożądaniem (1951).
W 1952 Kazan stał się wezwany przed komisję senacką McCarthy'ego oraz złożył zeznania obciążające ośmiu kolegów z Partii Komunistycznej, co było negatywnie przyjęte przez środowiska artystyczne oraz przyczyniło się do zerwania na długie lata przyjaźni z wybitnym dramaturgiem, Arthurem Millerem. Sam Kazan znalazł się także na Czarnej liście Hollywood, co utrudniło mu pracę przy kolejnych projektach. Fakt ten stał się przypomniany opinii publicznej Ameryki w 1999 roku, kiedy sędziwy reżyser odebrał nagrodę Amerykańskiej Akademii Filmowej za całokształt działalności artystycznej.
Z bardziej znanych w Polsce filmów Kazana trzeba przypomnieć Układ, który nakręcił na podstawie własnej książki pod tym samym tytułem.
Linki zewnętrzne
|
Filmy w reżyserii Elii Kazana |
|
| Lata 40. |
|
 |
|
| Lata 50. |
|
|
| Lata 60. |
|
|
| Lata 70. |
|
|
