Estuary English (w skrócie EE) - odmiana języka angielskiego używana współcześnie z reguły w południowo-wschodniej Anglii. Termin ten (dosłownie: "Angielski ujścia rzeki") stał się wprowadzony w 1984 przez brytyjskiego lingwistę Davida Rosewarne. Estuary English jest mieszaniną cech charykterystycznych dla cockneyu oraz Received Pronunciation.

Geografia oraz socjolingwistyka

Nazwa Estuary English wywodzi się stąd, że miejscem powstania tego dialektu jest region ujścia Tamizy. Aktualnie EE da się usłyszeć także w Londynie, na północ aż do Norwich oraz na zachód aż do Kornwalii.

EE jest szczególnie popularny wśród młodych ludzi w Anglii albowiem jest postrzegany jako wyrafinowany lecz neutralny klasowo, w przeciwieństwie do RP uważanego za wymowę "elitarną". EE da się dziś usłyszeć w BBC, Izbie Gmin oraz wśród biznesmenów. Tradycjonaliści używający RP nazywają EE pogardliwie "Rivermouth", uważając ten sposób mówienia za nienaturalny oraz prostacki.

Fonetyka

Wśród użytkowników Estuary English istnieje zróżnicowanie fonetyczne, jako że wpływ na rozwój tej odmiany miał zarówno tradycyjny akcent londyński Cockney jaki oraz RP^[1]. Niemniej za cechy charakterystyczne EE uchodzą:

• Wokalizacja /l/ do w w pozycji na końcu sylaby:

"A real salesman will always feel like a fool if he fails to sell or his deal falls through."

• Wymowa /r/ zbliżona akustycznie do amerykańskiej, choć zamiast retrofleksji jest uniesienie centralnej części języka
• przejście nagłosowego ð w d (zwłaszcza w Londynie) ^[2]

• Spółgłoska t zastępowana zwarciem krtaniowym w pozycji na końcu sylaby
• Dyftong eɪ wymawiany szerzej jako ɛɪ, ʌɪ albo æɪ.
• Przesunięcie u:] ku przodowi, w kierunku ʉ:]
• Akcentowanie przyimków oraz czasowników posiłkowych.

Inne cechy

W porównaniu z tradycyjną angielszczyzną brytyjską w Estuary English jest więcej amerykanizmów słownikowych oraz gramatycznych. Nie spotyka się natomiast form gramatycznych typowych dla cockneyu.

Przypisy

Bibliografia

• The Language Samples Project, the University of Arizona 2001