Frame Relay (FR) to sieć z komutacją pakietów, używana do łączenia odległych sieci lokalnych (LAN), przesyłania danych, obrazu oraz głosu oraz dostępu do Internetu. W tej technice informacja jest dzielona na ramki o zmiennej długości, które przenoszą dane pomiędzy sieciami LAN, co dopuszcza na przekazywanie informacji pomiędzy urządzeniami końcowymi sieci rozległych (WAN).
Frame Relay, a X.25
Frame Relay a model OSI/ISO
Frame Relay, do chwili zdominowania sieci przez ATM, była bardzo powszechnym standardem sieciowym. Jej poprzedniczką jest sieć X.25, która była zaprojektowana dla sieci o dużej zawodności z dużą liczbą błędów. Sieć FR jest szybsza niż X.25, albowiem wykorzystuje dużo prostszy mechanizm wykrywania oraz korekcji błędów. Protokół FR funkcjonuje w dwóch pierwszych warstwach modelu OSI/ISO, zaś X.25 sięga do warstwy sieciowej.
Wykrywanie oraz korekcja błędów
Sieć FR wykrywa błędy nagłówka, formatu, jak oraz cyklicznego kodu nadmiarowego (CRC). Ramki z błędem są kasowane, a urządzenia końcowe są wyposażone w odpowiednie procedury powtarzania części sesji.
Urządzenia w Frame Relay
W sieci Frame Relay wyróżniamy dwie grupy urządzeń:
- DTE (ang. Data Terminal Equipment) – urządzenia dostępu do sieci FR, końcowe, znajdujące się poza jej obszarem:
- DCE (ang. Data Communications Equipment) – urządzenia, po stronie sieci FR, służące do synchronizacji oraz przełączania usług pomiędzy urządzeniami DTE:
- przełączniki Frame Relay.
Struktura
Sieć FR składa się z wielu urządzeń sieciowych połączonych kanałami fizycznymi, na których wykonywane są ścieżki wirtualne (logiczne). Potrafią być ustanawiane dynamicznie za pomocą odpowiednich sygnałów sygnalizacyjnych albo na stałe przy wstępnej konfiguracji sieci. Każdej ścieżce jest przydzielany unikatowy numer DLCI (ang. Data Link Connection Identifier). Przez jedno połączenie fizyczne może przebiegać wiele łączy wirtualnych. Pasmo każdego kanału fizycznego jest dynamicznie przydzielane pomiędzy związane z nim łącza logiczne oraz zostaje przypisane dla danej ścieżki wtedy, kiedy są nią przesyłane dane. FR zapewnia połączenie typu full-duplex każdej parze urządzeń DTE.
Do tworzenia oraz usuwania ścieżek wirtualnych w Frame Relay są wykorzystywane odpowiednie prymitywy. Nazwy oraz funkcje najważniejszych z nich oraz ich zastosowanie w kolejnych krokach zestawiania oraz likwidacji połączenia wirtualnego zostały przedstawione w poniższych tabelach oraz rysunkach.
Wymiana prymitywów podczas tworzenia połączenia wirtualnego: do sieci FR oraz przez sieć FR
Prymitywy do obsługi tworzenia połączenia wirtualnego w FR
| Nazwa |
Funkcja |
| Setup |
Propozycja nawiązania połączenie do sieci FR (lub przez sieć FR) |
| Connect |
Akceptacja połączenia |
| Connect Acknowledge |
Potwierdzenie nawiązania połączenia |
Prymitywy do obsługi usuwania połączenia wirtualnego w FR
| Nazwa |
Funkcja |
| Disconnect |
Propozycja likwidacji połączenia |
| Release |
Likwidowanie połączenia |
| Release Complete |
Potwierdzenie zlikwidowania połączenia |
Podział połączeń logicznych
Połączenia wirtualne ze względu na okres na jaki są zestawiane bywają podzielone na:
- PVC (ang. Permanent Virtual Circuits) – stałe połączenia wirtualne – zestawiane na dłuższy okres, są to przeważnie połączenia dzierżawione; połączenie nie jest przerywane przy braku transmisji; komunikat o stanie tego łącza może zawierać jedną z informacji:
- Idle – połączenie było zestawione, lecz jest nieaktywne,
- Data Transfer – trwa przesyłanie danych przez połączenie;
- SVC (ang. Switched Virtual Circuits) – komutowane połączenia wirtualne – zestawiane oraz rozłączane na życzenie, potrafią zostać przerwane po określonym czasie bezczynności; komunikat o stanie łącza zawiera jedną z poniższych informacji:
- Data Transfer – trwa przesyłanie danych przez połączenie,
- Idle – połączenia zestawione, nieaktywne,
- Call Setup – połączenie było zestawione,
- Call Termination – połączenie było rozłączone.
Format ramki
Format ramki Frame Relay stał się przedstawiony w tabeli poniżej:
| Flagi |
Adres |
Dane |
FCS |
Flagi |
| 8 bitów |
16 bitów |
zmienna długość |
16 bitów |
8 bitów |
Krótki opis kolejnych pól ramki:
- Flagi
- pola flagowe wyznaczające początek oraz koniec ramki;
- Adres
- pole adresu, w którym na numer łącza logicznego DLCI przeznaczone jest 10 bitów;
- Dane
- pole zmiennej długości, zawierające przesyłane dane;
- FCS
- suma kontrolna.
Bibliografia
- Zdzisław Papir: Ruch telekomunikacyjny oraz przeciążenia sieci pakietowych. Wydawnictwa Komunikacji oraz Łączności, 2001. ISBN 83-206-1399-X.
Linki zewnętrzne