Genowefa Wiśniowska z domu Stopa (ur. 4 marca 1949 w Ożarach) – polski polityk, działaczka związkowa, psycholog, ekonomistka, przedsiębiorca, posłanka na Sejm IV oraz V kadencji, wicemarszałek Sejmu w latach 2006–2007.
Życiorys
Wykształcenie oraz praca zawodowa
Ma wykształcenie wyższe. Jest absolwentką: Technikum Ekonomicznego w Legnicy, Studium Kulturalno-Oświatowego we Wrocławiu, a także Wydziału Psychologii Zarządzania Instytutu Ekonomii oraz Kultury w Moskwie (filia w Warszawie), gdzie ukończyła w 2000 studia z zakresu psychologii zarządzania. Wcześniej podjęła nieukończone ostatecznie studia ekonomiczne na Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu.
W latach 1968–1986 była księgową w Zakładach Naprawczych Mechanizacji Rolnictwa w Ząbkowicach Śląskich. Następnie, do 1990 pracowała Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Handlu Wewnętrznego w Wałbrzychu. W kolejnych latach prowadziła działalność gospodarczą. Była właścicielką m.in. sklepu w Ząbkowicach Śląskich oraz Zakładu Usługowo-Handlowego.
Działalność publiczna
Działała w ZHP. W latach 70. była animatorem kultury w oddziale Stowarzyszenia "Pax". Od 1980 należała do NSZZ "Solidarność". Pełniła funkcję wiceprzewodniczącej komisji zakładowej związku[1].
W 1991 wraz z innymi działaczami (między innymi z Andrzejem Lepperem) była współzałożycielką Związku Zawodowego "Samoobrona", w którym objęła funkcję sekretarza generalnego. W 1992 współtworzyła partię Przymierze Samoobrona (działającą później pod nazwą Samoobrona Rzeczpospolitej Polskiej), a następnie była jej wiceprzewodniczącą. W wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia kandydowała z jej listy do Sejmu w województwie wałbrzyskim (otrzymała 1260 głosów). W latach 2003–2008 przewodniczyła strukturom partii w województwie podlaskim[2][3]. W latach 90. kierowała biurem krajowym Samoobrony RP w Warszawie.
W wyborach do Sejmu w 2001 z ramienia Samoobrony RP uzyskała mandat poselski z okręgu podlaskiego liczbą 12 587 głosów. W Sejmie IV kadencji była przewodniczącą Komisji Mniejszości Narodowych oraz Etnicznych, wiceprzewodniczącą Komisji nadzwyczajnej ds. zmian w Regulaminie Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, członkinią Komisji ds. Równego Statusu Kobiet oraz Mężczyzn, wiceprzewodniczącą Parlamentarnej Grupy Kobiet, członkinią Rady Służby Cywilnej przy Prezesie Rady Ministrów oraz wiceprzewodniczącą Klubu Parlamentarnego Samoobrony RP. W 2003 była obserwatorem, a od 1 maja do 17 lipca 2004 była tymczasowym posłem do Parlamentu Europejskiego. Zasiadała w Komisji Spraw Konstytucyjnych PE[4].
W wyborach w 2005 ponownie była wybrana posłem, uzyskując 10 670 głosów. Od 9 listopada 2005 do 9 grudnia 2005 zasiadała w Komisji Edukacji, Nauki oraz Młodzieży. 9 listopada 2005 była członkinią oraz równocześnie zastępcą przewodniczącego Komisji Kultury oraz Środków Przekazu. Sprawowała obie te funkcje do 12 maja 2006. Była także członkiem stałej delegacji do Zgromadzenia Parlamentarnego Polski, Litwy oraz Ukrainy. Od października 2005 do maja 2006 pełniła funkcję przewodniczącej klubu parlamentarnego. 9 maja 2006 była wybrana wicemarszałkiem Sejmu V kadencji w miejsce mianowanego parę dni wcześniej na funkcję wicepremiera oraz ministra rolnictwa oraz rozwoju wsi Andrzeja Leppera[5].
W przedterminowych wyborach parlamentarnych w 2007 nie uzyskała ponownie mandatu (dostała 2813 głosów). W grudniu 2007 zrezygnowała z zasiadania we władzach Samoobrony RP[6], a następnie wycofała się z działalności politycznej.
Została odznaczona medalami "Zasłużony dla Rolnictwa" oraz "Zasłużony dla Polskiej Racji Stanu".
Życie prywatne
Jest rozwiedziona, ma dwoje dzieci. Jest teściową byłej posłanki Elżbiety Wiśniowskiej.
Przypisy
Bibliografia
|
Wicemarszałkowie Sejmu Polskiego V kadencji |
|
| Wicemarszałkowie kończący kadencję |
|
 |
|
| Byli wicemarszałkowie |
|
|
