George Islay MacNeill Robertson, baron Robertson of Port Ellen KT, GCMG (ur. 12 kwietnia 1946 w Port Ellen) – szkocki polityk, minister obrony, sekretarz generalny NATO, członek Partii Pracy.
Jest synem policjanta, wykształcenie odebrał w Dunoon Grammar School oraz na uniwersytecie w Dundee, który ukończył w 1968 r. z tytułem magistra ekonomii. 1 czerwca 1970 r. poślubił swoją żonę Sandrę oraz ma z nią troje dzieci - Malcoma, Martina oraz Rachel. W latach 1968-1978 był urzędnikiem General, Municipal and Boilermakers' Union odpowiedzialnym za szkocką whisky.
W 1978 r. dostał się do Izby Gmin po wyborach uzupełniających w okręgu Hamilton. Od 1997 do 1999 r. reprezentował okręg wyborczy Hamilton South. W 1979 r. był krótko parlamentarnym prywatnym sekretarzem ministra służby socjalnej. Po dojściu konserwatystów do władzy w 1979 r. Robertson stał się mówcą opozycji najpierw ds. Szkocji, później obrony, a w latach 1982-1983 spraw zagranicznych. Później stał się podstawowym mówcą na tematy europejskie. W latach 1993-1997 był podstawowym mówcą opozycji ds. Szkocji.
Po zwycięstwie laburzystów w wyborach 1997 r. Robertson stał się ministrem obrony oraz członkiem Tajnej Rady. Pozostał na tym stanowisku to października 1999 r. W sierpniu tego roku stał się wybrany sekretarzem generalnym NATO. 24 sierpnia 1999 r. otrzymał dożywotni tytuł parowski barona Robertson of Port Ellen. Sekretarzem generalnym NATO był do stycznia 2004 r.
Robertson był także przewodniczącym Partii Pracy w Szkocji, wiceprzewodniczącym Westminsterskiej Fundacji na rzecz Demokracji, wiceprzewodniczącym Rady Brytyjskiego, wiceprzewodniczącym Centrum Brytyjsko-Rosyjskiego, członkiem Rady Królewskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych (obecnie jest jego przewodniczącym), członkiem Pilgrims Society, gubernatorem Ditchley Foundation, mężem zaufania 21st Century Trust oraz patronem British-American Project.
30 listopada 2004 r. stał się kawalerem Orderu Ostu. 12 listopada 2003 r. otrzymał prezydencki Medal Wolności (Stany Zjednoczone). Jest także kawalerem Krzyża Wielkiego holenderskiego Orderu Oranje Nassau (8 września 2003), Krzyża Wielkiego Orderu św. Michała oraz św. Jerzego (2003), Krzyża Wielkiego rumuńskiego Orderu Gwiazdy (2000), Krzyża Wielkiego niemieckiego Orderu Zasługi (1991), Krzyża Wielkiego Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (2004)[1] oraz członkiem Królewskiego Towarzystwa Sztuk oraz Królewskiego Towarzystwa Edynburskiego.
Przypisy
Linki zewnętrzne
.png){kind=link}