* ilość fraz w TOP5: 1259
* możliwość uzyskania szybkich efektów pozycjonowanie jednorazowym i ezane jest robione dobrze
Pozycjonującej ?1) Ważne jest zaistnienie logotypów (logo), wizytówek, ulotek i plakatów itp.Czy twój wizerunek firmy wyróżnia się z oferty pozycjonowanie?
| Grażyna Gęsicka | |
 |
|
| Data oraz miejsce urodzenia | 13 grudnia 1951 Warszawa |
| Data oraz miejsce śmierci | 10 kwietnia 2010 Smoleńsk |
| Minister rozwoju regionalnego | |
| Przynależność polityczna | Prawo oraz Sprawiedliwość |
| Okres urzędowania | od 31 października 2005 do 7 września 2007 i ponownie od 11 września 2007 do 16 listopada 2007 |
| Następca | Elżbieta Bieńkowska |
| Przewodniczący Klubu Parlamentarnego Prawa oraz Sprawiedliwości | |
| Przynależność polityczna | Prawo oraz Sprawiedliwość |
| Okres urzędowania | od 6 stycznia 2010 do 10 kwietnia 2010 |
| Poprzednik | Przemysław Gosiewski |
| Następca | Marek Kuchciński (p.o.) |
| Odznaczenia | |
 |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Grażyna Gęsicka z domu Dusyn (ur. 13 grudnia 1951 w Warszawie, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – polska socjolog oraz polityk, minister rozwoju regionalnego w rządach Kazimierza Marcinkiewicza oraz Jarosława Kaczyńskiego, posłanka na Sejm VI kadencji.
Spis treści |
Córka Jana oraz Adeli Dusynów. W 1974 ukończyła studia w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. W 1985 uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych w dziedzinie socjologii[1].
Pracowała jako adiunkt w Instytucie Socjologii UW (1985–1993). Była członkiem Polskiego Towarzystwa Socjologicznego oraz członkiem Association Internationale des Sociologues de Langue Française. Była autorką oraz współautorką książek oraz ponad 30 artykułów w polskich oraz zagranicznych czasopismach naukowych. Opublikowała m.in. Regionalne fundusze inwestycyjne (1997), Partnerstwo w rozwoju lokalnym (1996).
W 1980 wstąpiła do "Solidarności", była współzałożycielką struktur tego związku w Instytucie Socjologii UW. W 1981 wykładała we Wszechnicy Robotniczej Solidarności. Po wprowadzeniu stanu wojennego zajmowała się organizacją oraz wykładami w niejawnej Wszechnicy Robotniczej Regionu Mazowsze NSZZ "S". Od 1983 inwigilowana przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa.
W 1989 uczestniczyła w obradach Okrągłego Stołu w podzespole ds. górnictwa. W latach 1989–1991 była koordynatorem naukowym Ośrodka Badań Związkowych NSZZ "Solidarność" Regionu Mazowsze.
W latach 1990–1997 doradzała oraz wykonywała ekspertyzy z zakresu problematyki rozwoju lokalnego oraz regionalnego na rzecz m.in. Komisji Europejskiej, Banku Światowego, rządu, Sejmu RP, władz lokalnych oraz regionalnych. Od września do grudnia 1991 była doradcą Ministra Pracy oraz Polityki Socjalnej.
W latach 1993–1994 uczestniczyła w grupie ekspertów ds. Europy Środkowej oraz Wschodniej w Programie LEDA (Local Employment Development Action) Komisji Europejskiej. W 1995 była stałym doradcą w nadzwyczajnej Komisji Sejmowej ds. zasad polityki regionalnej państwa. W latach 1995–1996 zajmowała stanowisko zastępcy kierownika Programu Phare "Inicjatywy lokalne na rzecz rozwoju społeczno-ekonomicznego". Pracowała jako zastępca dyrektora generalnego w Polskiej Fundacji Promocji oraz Rozwoju Małych oraz Średnich Przedsiębiorstw (1996-1998).
Od 1998 do 2001 była podsekretarzem stanu w Ministerstwie Pracy oraz Polityki Społecznej. Była odpowiedzialna za programy wspierające zatrudnienie, finansowane ze źródeł zagranicznych (Phare, Bank Światowy), sprawy bezpieczeństwa oraz higieny pracy oraz za wdrożenie w Polsce Europejskiego Funduszu Społecznego. W sierpniu 2001 była wiceprezesem Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości.
W kampanii parlamentarnej w 2005 doradzała Platformie Obywatelskiej, reprezentowała PO w negocjacjach koalicyjnych z PiS w ramach zespołu zajmującego się wykorzystaniem funduszy UE.
31 października 2005 była ministrem rozwoju regionalnego w rządzie Kazimierza Marcinkiewicza. 14 lipca 2006 objęła to stanowisko w rządzie Jarosława Kaczyńskiego. 7 września 2007 była odwołana z urzędu ministra rozwoju regionalnego z jednoczesnym powołaniem na sekretarza stanu w Ministerstwie Rozwoju Regionalnego. 11 września tego samego roku ponownie powołana na ministra rozwoju regionalnego.
W wyborach parlamentarnych w 2007 uzyskała mandat poselski, kandydując z listy Prawa oraz Sprawiedliwości w okręgu rzeszowskim oraz otrzymując 28 982 głosy. 6 stycznia 2010 objęła stanowisko przewodniczącego Klubu Parlamentarnego PiS[2].
Zginęła w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku 10 kwietnia 2010[3]. 16 kwietnia 2010 była pośmiertnie odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[4] oraz odznaką honorową „Zasłużony dla Województwa Podkarpackiego"[5]
25 kwietnia była pochowana w Kwaterze Smoleńskiej na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[6].
|
|||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
|||||||
