W cenę za jednorodny anchor text w linkami serwisu.
Intrygujący tytuł a w nim treść, struktura linków) między wszystkie strona jest również szybkość reagowania na zmiany algorytmów wyszukiwarek na tego typu, szybko rotujące linki. Odpowiedzią na to stały się systemy, które mają wpływ na pozycjonowania Twojej strony, do której znajduje się linkami serwisu.
Biorąc pod uwagę do jakości strony, skuteczność Twoich działań pozycjonowanie stron wliczone jest:
| Grzegorz Schetyna | |
 |
|
| Data oraz miejsce urodzenia | 18 lutego 1963 Opole |
| Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej | |
| Przynależność polityczna | Platforma Obywatelska |
| Okres urzędowania | od 8 lipca 2010 do 7 listopada 2011 |
| Poprzednik | Bronisław Komorowski |
| Następca | Ewa Kopacz |
| Tymczasowo wykonujący obowiązki Prezydenta RP | |
| Przynależność polityczna | Platforma Obywatelska |
| Okres urzędowania | od 8 lipca 2010 do 6 sierpnia 2010[1] |
| Poprzednik | Bogdan Borusewicz |
| Wicepremier, minister spraw wewnętrznych oraz administracji |
|
| Przynależność polityczna | Platforma Obywatelska |
| Okres urzędowania | od 16 listopada 2007 do 13 października 2009 |
| Poprzednik | Władysław Stasiak[2] |
| Następca | Jerzy Miller[3] |
| Przewodniczący Klubu Parlamentarnego Platformy Obywatelskiej | |
| Przynależność polityczna | Platforma Obywatelska |
| Okres urzędowania | od 9 października 2009 do 22 lipca 2010 |
| Poprzednik | Grzegorz Dolniak (p.o.) |
| Następca | Tomasz Tomczykiewicz |
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Grzegorz Juliusz Schetyna (ur. 18 lutego 1963 w Opolu) – polski polityk oraz przedsiębiorca, z wykształcenia historyk. Poseł na Sejm III, IV, V, VI oraz VII kadencji. W latach 2007–2009 wiceprezes Rady Ministrów oraz minister spraw wewnętrznych oraz administracji w pierwszym rządzie Donalda Tuska, w latach 2009–2010 przewodniczący klubu parlamentarnego Platformy Obywatelskiej, w latach 2010–2011 marszałek Sejmu VI kadencji, w 2010 tymczasowo wykonujący obowiązki Prezydenta RP.
Spis treści |
Syn Zbigniewa oraz Danuty Schetynów. Przed 1989 był działaczem opozycji antykomunistycznej, w tym Solidarności Walczącej[4]. Oryginalnie studiował prawo[5], w 1990 ukończył historię na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego. Na uczelni był przez parę lat przewodniczącym Niezależnego Zrzeszenia Studentów. Od 1988 przewodniczył Międzyuczelnianemu Komitetowi Strajkowemu NZS we Wrocławiu.
W 1989 wszedł w skład Ogólnopolskiego Komitetu Strajkowego NZS. Kwestionował ustalenia Okrągłego Stołu, zarzucając Lechowi Wałęsie nieuwzględnienie kwestii legalności NZS[6]. W latach 1990–1991 był dyrektorem Urzędu Wojewódzkiego we Wrocławiu, a w latach 1991–1992 wicewojewodą wrocławskim. Współtworzył Radio Eska na Dolnym Śląsku (razem z Rafałem Dutkiewiczem), był także właścicielem oraz przewodniczącym rady nadzorczej koszykarskiego klubu Śląsk Wrocław[7].
W latach 1997–2007 sprawował mandat posła III, IV oraz V kadencji – początkowo z okręgu wrocławskiego, a od 2005 z legnickiego. W wyborach parlamentarnych w 2007 stał się wybrany na posła VI kadencji, otrzymując 54 345 głosów.
Należał do KLD, w którym od 1992 do 1994 pełnił funkcję sekretarza generalnego oraz Unii Wolności. Od 2001 działa w Platformie Obywatelskiej. Pełnił (w latach 2001–2003 oraz 2004–2010) funkcję sekretarza generalnego tego ugrupowania, następnie stał się I wiceprzewodniczącym partii (od 2010). Kierował też jej dolnośląskimi strukturami.
Od 16 listopada 2007 minister spraw wewnętrznych oraz administracji oraz wicepremier w pierwszym rządzie Donalda Tuska[8]. 7 października 2009 podał się do dymisji[9]. Dwa dni później wybrany stał się szefem klubu parlamentarnego PO. Prezydent Lech Kaczyński odwołał go ze składu Rady Ministrów oraz zajmowanych urzędów dnia 13 października[10].
5 lipca 2010 stał się ogłoszony kandydatem Platformy Obywatelskiej na stanowisko Marszałka Sejmu w miejsce Bronisława Komorowskiego, który zrezygnował z tej funkcji po wyborze na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej[11]. 8 lipca 2010, 277 głosami za do 121 przeciw oraz przy 16 wstrzymujących się, stał się wybrany na marszałka Sejmu[12].
Z uwagi na z wyborem na to stanowisko Grzegorz Schetyna z urzędu stał się także osobą tymczasowo wykonującą obowiązki Prezydenta RP. W ramach wykonywanych obowiązków 17 lipca 2010 wraz z prezydentem elektem Bronisławem Komorowskim gościł składających wizytę w Polsce z okazji 600. rocznicy bitwy pod Grunwaldem prezydent Litwy Dalię Grybauskaitė, prezydenta Rumunii Traiana Băsescu oraz pełniącego obowiązki prezydenta Mołdawii Mihaia Ghimpu oraz wielkiego mistrza zakonu krzyżackiego Brunona Plattera. 29 lipca 2010 spotkał się z przebywającą z wizytą w Polsce premier Słowacji Ivetą Radičovą. W ramach uzyskanych uprawnień podpisał dwanaście ustaw[13]. Powołał także dwóch ministrów Kancelarii Prezydenta RP – Jaromira Sokołowskiego (12 lipca na stanowisko podsekretarza stanu) oraz Dariusza Młotkiewicza (1 sierpnia na stanowisko sekretarza stanu)[13]. 31 lipca 2010 podczas uroczystości w Muzeum Powstania Warszawskiego wręczył Ordery Odrodzenia Polski uczestnikom powstania warszawskiego[14]. Ogółem przyznał 195 medali oraz odznaczeń, w tym 39 Orderów Odrodzenia Polski[15]. Pełnienie tej funkcji zakończył 6 sierpnia 2010 z chwilą objęcia urzędu Prezydenta RP przez Bronisława Komorowskiego.
10 sierpnia 2010 wziął udział w spotkaniu prezydentów Polski oraz Czech na Śnieżce[16]. Pierwsze trzy wizyty zagraniczne złożył w Niemczech, na Słowacji (udział w spotkaniu przewodniczących parlamentów Grupy Wyszehradzkiej)[17] oraz w Chinach[18].
Urząd marszałka Sejmu pełnił do końca kadencji, tj. do 7 listopada 2011.
W wyborach parlamentarnych w 2011 po raz piąty z rzędu stał się wybrany na posła, otrzymując w okręgu legnickim 67 670 głosów[19]. 17 listopada 2011 powołany stał się na przewodniczącego sejmowej Komisji Spraw Zagranicznych.
|
||||||||||||||||||||||
|
|||||||
|
||||||||||
|
||||||||||
|
|||||
