Harald V Glücksburg (ur. 21 lutego 1937 w Skaugum) – król Norwegii od 17 stycznia 1991 roku z dynastii Glücksburgów, bocznej linii Oldenburgów.
Życiorys
Syn króla Norwegii Olafa V (1903-1991), oraz księżniczki szwedzkiej Marty Bernadotte (1901-1954), córki księcia szwedzkiego Karola Bernadotte (1861-1951), syna króla Szwecji oraz Norwegii Oskara II (1829-1907).
Urodził się w domu swoich rodziców, w majątku ziemskim Skaugum niedaleko Oslo. Był pierwszym księciem urodzonym w Norwegii od 567 lat. Dwie starsze siostry Haralda V, Ragnhild oraz Astrid, urodziły się w 1930 oraz 1932 roku, lecz w tamtych czasach zaledwie mężczyźni mogli dziedziczyć prawo do tronu. Dzieciństwo księcia Haralda w Norwegii upływało spokojnie aż do wybuchu II wojny światowej. Gdy wojska nazistowskie zaatakowały Norwegię 9 kwietnia 1940, księżna Marta Bernadotte uciekła z Haraldem oraz jego siostrami do Szwecji, a następnie Stanów Zjednoczonych, gdzie przeczekała okres wojny.
Po ukończeniu edukacji na poziomie szkoły średniej książę Harald wstąpił do Norweskiej Szkoły Oficerów Kawalerii, a swoją edukację wojskową zakończył w 1959, wraz z ukończeniem Akademii Wojskowej. Następcą tronu stał się 21 września 1957, kiedy jego ojciec wstąpił na tron jako król Olaf V . Po odbyciu obowiązkowej służby wojskowej rozpoczął studia w Oksfordzie. Tam w latach 1960-1962 uczęszczał na wykłady z nauk społecznych, historii oraz ekonomii w Balliol College.
Trzykrotnie, jako żeglarz, (w 1964 1968 oraz 1972) startował na olimpiadach.
29 sierpnia 1968 książę Harald poślubił Sonję Haraldsen z Vinderen w Oslo. Para czekała dziewięć lat na zezwolenie na małżeństwo. Po konsultacjach z Prezydium Stortingu, liderami ugrupowań parlamentarnych oraz rządem, król Olaf V zezwolił następcy tronu na poślubienie osoby z "ludu". Para ma dwoje dzieci:
Harald V wstąpił na tron 17 stycznia 1991, po śmierci ojca. Od listopada 2003 do kwietnia 2004 przechodził kurację z powodu choroby nowotworowej, w tym okresie regencję sprawował syn oraz następca tronu, Haakon Magnus Glücksburg. Na jego cześć nazwano fragment wybrzeża Antarktydy - Wybrzeże Księcia Haralda.
Ma dwie starsze siostry: Ragnhild Lorentzen oraz Astrid Ferner, które należą do rodziny królewskiej oraz noszą tytuły Jej Wysokości.
Odznaczenia[1]
Genealogia
Przypisy
Bibliografia
|
Szefowie państw oraz rządów Europy |
|
| Szefowie państw |
|
 |
|
| Szefowie rządów |
|
|
- ↑ Prezydent pełni równocześnie funkcję szefa rządu
- ↑ Republika Kosowa jest aktualnie uznawana przez 75 ze 192 państw członkowskich ONZ, 22 z 27 państw członkowskich UE, w tym przez Polskę, oraz 22 z 26 państw członkowskich NATO (stan na 3 września 2010)
|
|
|
Wyróżnieni Medalem Holmenkollen |
|
1895: Viktor Thorn • 1897: Asbjørn Nilssen • 1899: Paul Braaten, Robert Pehrson • 1901: Aksel Refstad • 1903: Karl Hovelsen • 1904: Harald Smith • 1905: Jonas Holmen • 1907: Per Bakken • 1908: Einar Kristiansen • 1909: Thorvald Hansen • 1910: Lauritz Bergendahl • 1911: Otto Tangen, Knut Holst • 1912: Olav Bjaaland • 1914: Johan Kristoffersen • 1915: Sverre Østbye • 1916: Lars Høgvold • 1918: Hans Horn, Jørgen Hansen • 1919: Thorleif Haug, Otto Aasen • 1923: Thoralf Strømstad • 1924: Harald Økern, Johan Grøttumsbråten • 1925: Einar Landvik • 1926: Jacob Tullin Thams • 1927: Hagbart Haakonsen, Einar Lindboe • 1928: Torjus Hemmestveit, Mikkjel Hemmestveit • 1931: Hans Vinjarengen, Ole Stenen • 1934: Oddbjørn Hagen • 1935: Arne Rustadstuen • 1937: Olaf Hoffsbakken, Birger Ruud, Martin Peder Vangli • 1938: Reidar Andersen, Johan R. Henriksen • 1939: Sven Selånger, Lars Bergendahl, Trygve Brodahl • 1940: Oscar Gjøslien, Annar Ryen • 1947: Elling Rønes • 1948: Asbjørn Ruud • 1949: Sigmund Ruud • 1950: Olav Økern • 1951: Simon Slåttvik • 1952: Stein Eriksen, Torbjørn Falkanger, Heikki Hasu, Nils Karlsson • 1953: Magnar Estenstad • 1954: Martin Stokken • 1955: Haakon VII Norweski, Hallgeir Brenden, Veikko Hakulinen, Sverre Stenersen • 1956: Borghild Niskin, Arnfinn Bergmann, Arne Hoel • 1957: Eero Kolehmainen • 1958: Inger Bjørnbakken, Håkon Brusveen • 1959: Gunder Gundersen • 1960: Helmut Recknagel, Sixten Jernberg, Sverre Stensheim, Tormod Knutsen • 1961: Harald Grønningen • 1962: Toralf Engan • 1963: Alewtina Kołczina, Paweł Kołczin, Astrid Sandvik, Torbjørn Yggeseth • 1964: Veikko Kankkonen, Eero Mäntyranta, Georg Thoma, Halvor Næs • 1965: Arto Tiainen, Bengt Eriksson, Arne Larsen • 1967: Toini Gustafsson, Ole Ellefsæter • 1968: Olaf V Norweski, Assar Rönnlund, Gjermund Eggen, Bjørn Wirkola • 1969: Odd Martinsen • 1970: Pål Tyldum • 1971: Marjatta Kajosmaa, Berit Mørdre Lammedal, Reidar Hjermstad • 1972: Rauno Miettinen, Magne Myrmo • 1973: Einar Bergsland, Ingolf Mork, Franz Keller • 1974: Juha Mieto • 1975: Gerhard Grimmer, Oddvar Brå, Ivar Formo • 1976: Ulrich Wehling • 1977: Helena Takalo, Hilkka Kuntola, Walter Steiner • 1979: Ingemar Stenmark, Erik Håker, Raisa Smietanina • 1980: Thomas Wassberg • 1981: Johan Sætre • 1983: Berit Aunli, Tom Sandberg • 1984: Lars Erik Eriksen, Jacob Vaage, Armin Kogler • 1985: Anette Bøe, Per Bergerud, Gunde Svan • 1986: Brit Pettersen • 1987: Matti Nykänen, Hermann Weinbuch • 1989: Marja-Liisa Kirvesniemi • 1991: Vegard Ulvang, Trond Einar Elden, Ernst Vettori, Jens Weißflog • 1992: Jelena Välbe • 1993: Emil Kvanlid • 1994: Lubow Jegorowa, Władimir Smirnow, Espen Bredesen • 1995: Kenji Ogiwara • 1996: Manuela Di Centa • 1997: Bjarte Engen Vik, Stefania Belmondo, Bjørn Dæhlie • 1998: Fred Børre Lundberg, Łarisa Łazutina, Aleksiej Prokurorow, Harri Kirvesniemi • 1999: Kazuyoshi Funaki • 2001: Adam Małysz, Bente Skari, Thomas Alsgaard • 2003: Felix Gottwald, Ronny Ackermann • 2004: Julija Czepałowa • 2005: Andrus Veerpalu • 2007: Simon Ammann, Frode Estil, Odd-Bjørn Hjelmeset, Harald V Norweski, Sonja (królowa Norwegii) • 2010: Marit Bjørgen • 2011: Janne Ahonen, Ole Einar Bjørndalen, Michael Greis, Andrea Henkel • 2012: Magdalena Neuner, Emil Hegle Svendsen |
|
_ribbon.png&filetimestamp=20080426035651){kind=small}
