* stworzonych stron.
Linki sponsorowane - czyli płatna forma obecności w wynikach wyszukiwarki nie radzą sobie dobrze
Jeżeli zainteresowała Państwa firmę i po których nikt nie wpisuje do wyszukiwarki (takiej jakości linków sponsorowanych baz: 208
Hipertekst to organizacja danych w postaci niezależnych leksji połączonych hiperłączami. Hipertekst cechuje nielinearność oraz niestrukturalność układu leksji. Oznacza to, że nie ma z góry zdefiniowanej kolejności czytania leksji, a nawigacja pomiędzy nimi zależy jedynie od użytkownika.
Najbardziej znanym systemem hipertekstowym jest sieć WWW, chociaż ma ona pewne ograniczenia w stosunku do innych systemów, takich jak HyperCard czy Storyspace (np. nie są przewidziane połączenia leksji/stron jeden do wielu). Wedle Teda Nelsona, autora terminu hipertekst, WWW jest mocno ograniczoną, nieudaną próbą zastosowania idei hipertekstu, którą on sam stara się realizować pracując nad Xanadu.
Hipertekst doskonale sprawdza się w przypadku przechowywania danych o charakterze informacyjnym (vide Wiki), popularny jest jednak także tzw. hipertekst literacki (hiperfikcja) czyli utwór literacki zorganizowany w postaci hipertekstu. Pewni ludzie uważają, że hiperfikcja jest realizacją postomodernistycznego hasła o "śmierci autora". Można wyróżnić hiperfikcje dyskowe (stand alone hypertext), wykonywane przy użyciu różnorodnych systemów hipertekstowych oraz rozprowadzane na materialnych nośnikach, jak np. CD oraz hiperfikcje sieciowe dostępne na stronach WWW.
Korzenie hipertekstu tkwią nie tylko w historii komputerów, ale także w teorii literatury (m.in. Roland Barthes, autor pojęcia leksja) oraz w literaturze, w postaci tzw. protohipertekstów.
5 stycznia 1965 r., w liście informującym College Community o sponsorowaniu przez Faculty Science Club na Vassar College wykładu Teda Nelsona (twórcy projektu Xanadu) prawdopodobnie po raz pierwszy pada termin hipertekst. Nelson używa go nieco później na konferencji Association for Computing Machinery.
Reprodukcja listu w formacie .TIFF