Impedancja falowa Bydgoszcz

Pozycjonowanie stron www i SEO / SEM

Opłata za pozycjonowanie stron, zwane też SEO z angielskiego Search Engine Positioning) polega na umieszczaj w tytule staraj się nie używaj ramek do budowy dobrej i bogatej w treść oferty. Doświadczenia.

Tam, gdzie czas to pieniądz

Wybierz dla siebie słowa kluczowe.

Impedancja falowa

Impedancja falowa (oporność falowa) - wielkość opisująca właściwości ośrodka albo układu przenoszącego falę biegnącą, będąca miarą oporu jaki ośrodek ten stawia drganiom podczas rozchodzenia się fali.

Impedancja linii elektrycznej

Schemat reprezentujący elementarny fragment linii transmisyjnej

Impedancja falowa linii jest definiowana jako stosunek napięcia przemiennego na wejściu linii, do natężenia prądu jakie to napięcie wywołuje w linii, przy założeniu, że w linii nie są odbicia fali. Impedancję definiuje się dla każdego ośrodka, w którym przenoszone są fale elektromagnetyczne.

Jednostką impedancji falowej, analogicznie jak impedancji w obwodach elektrycznych, jest om.

Na podstawie modelu linii transmisyjnej oraz zastosowanych do niej równań telegrafistów, wynika że impedancja linii transmisyjnej wynosi:

$Z_0=\sqrt{\frac{R+j\omega L}{G+j\omega C}}$

gdzie:

R - rezystancja jednostki długości linii,

L - indukcyjność jednostki długości linii,

G - konduktancja jednostki długości linii,

C - pojemność jednostki długości,

j - jednostka urojona,

ω - pulsacja.

Dla linii o małych stratach, R oraz G da się pominąć, wówczas oporność falowa jest równa:

$Z=\sqrt{\frac{L}{C}}$

Impedancja falowa ośrodków dielektrycznych dla fali elektromagnetycznej, w tym oraz dla światła, jest równa:

$Z=\sqrt{\frac{\mu}{\varepsilon}}$

Impedancja falowa próżni jest równa:

$Z_0=\sqrt{\frac{\mu_0}{\varepsilon_0}} = 120 \pi \Omega$

Jest to jednak wielkość teoretyczna. W rzeczywistych liniach o skończonej długości albo niejednorodności parametrów w wielorakich miejscach linii dochodzi do odbić, które zmieniają warunki pomiaru.

Praktycznie wartość impedancji wyznacza się przez pomiar pośredni, mierząc impedancję wejściową oraz impedancję wyjściową. Pierwiastek z iloczynu tych wartości jest równy impedancji falowej linii.

Fizycznie, rozumiemy przez to impedancję jaką "widzi" fala padająca w kierunku swojego toru.

W teorii:

impedancja wejściowa linii długiej zwartej na końcu dąży do impedancji falowej
impedancja wejściowa linii długiej obciążonej dwójnikiem o wartości impedancji falowej eliminuje falę odbitą, oraz dla każdej częstotliwości - dąży do impedancji falowej.

Impedancja linii jest parametrem odpowiadającym za odbicia sygnału na granicy wielorakich linii. W przypadku połączenia dwóch linii o impedancjach Z₁ oraz Z₂, kiedy przejście pomiędzy liniami jest wydatnie mniejsze od długości rozchodzącej się w linii fali, współczynnik odbicia fali jest równy:

$R_{12} = \frac {Z_1 - Z_2} {Z_1 +Z_2}$

Współczynnik transmisji wyznacza wzór:

$T_{12} = \frac {2 Z_2} {Z_1 +Z_2}$

W optyce

Powyższy wzór ma też zastosowanie dla fal świetlnych, kiedy światło pada prostopadle na granicę ośrodków. Dla częstotliwości fal świetlnych w wielu materiałach przenikalność względna jest bliska jedności, dlatego dla tych materiałów:

$Z=\sqrt{\frac 1 {\varepsilon}} = \frac 1 n$