Port IrDA podłączany do komputera przy pomocy gniazda
USB
Port IrDA w telefonie komórkowym Siemens CXT70
Infrared Data Association (IrDA) – powstała w 1993 r. grupa, skupiająca kilkudziesięciu producentów sprzętu komputerowego. Celem powstania było stworzenie oraz kontrolowanie międzynarodowych standardów transmisji danych w zakresie podczerwieni. Grupa ta opracowała firmowy system bezprzewodowej transmisji danych cyfrowych z wykorzystaniem promieniowania podczerwonego. Jego elementy przeznaczone są przede wszystkim do tworzenia sieci tymczasowych, w których leżą komputery przenośne (laptopy, palmtopy).
Standard ten charakteryzuje się:
- prostą oraz tanią implementacją,
- małym poborem mocy,
- połączeniami bezpośrednimi typu punkt-punkt,
- wydajnym oraz pewnym transferem danych.
Podstawowe usługi, wymienione w opisie systemu obejmują:
Technologia IrDA wykorzystuje skupioną wiązkę światła w paśmie podczerwonym. Warunkiem zastosowania IrDA jest posiadanie przynajmniej dwóch urządzeń, pomiędzy którymi nie ma niczego, co by utrudniało ich wzajemną widoczność.
Implementacje
Aktualnie standard ten jest implementowany w większości komputerów przenośnych, telefonów komórkowych, a także poniektórych modelach komputerów osobistych, drukarek czy aparatów cyfrowych. Standard ten składa się z kilku protokołów podzielonych na warstwy, korzystających wzajemnie ze swoich usług. Jednym z protokołów jest IrCOMM, pozwalający na emulację portu szeregowego albo równoległego. Następnym jest IrLAN – protokół dostępu do sieci lokalnej, który umożliwia: dołączenie komputera do sieci lokalnej poprzez urządzenie dostępowe – popularne np. w Japonii; połączenie do sieci lokalnej poprzez odmienny komputer już połączony – w tym przypadku oba komputery współdzielą adres MAC; komputer połączony za pomocą IrLAN jest widziany wtedy jako zasób na komputerze stacjonarnym; założenie sieci lokalnej z dwóch komputerów łączących się ze sobą. Są jeszcze protokoły: IrOBEX – do wymiany plików, TinyTP – zapewniający niezawodność transmisji. Wymienione protokoły, istotne z punktu widzenia użytkownika, są nieobowiązkowe implementuje się je zależnie od potrzeb, co dopuszcza zmniejszyć koszty rozwiązań.
Kompatybilność urządzeń zapewniają wspólne protokoły warstwy fizycznej oraz łącza danych. Dzięki temu IrDA charakteryzuje się: łatwością dodawania nowych usług przez dodanie protokołu warstwy aplikacji, możliwością zwiększenia szybkości w następnych wersjach, bez utraty kompatybilności ze starszymi oraz możliwością uzyskania pewnych oszczędności przez implementowanie tylko części protokołów (np. aparat cyfrowy niekoniecznie musi posiadać protokół IrLAN). Aktualnie wykorzystywane są dwie wersje IrDA: 1.0 oraz 1.1. W pierwszej maksymalna prędkość transmisji wynosi 115 kb/s, a w drugiej 4 Mb/s. Najszybsza wersja dopuszcza na transmisję danych z szybkością 16 Mb/s. Urządzenia nawiązują połączenie z prędkością 9600 b/s oraz ustalają maksymalną prędkość transmisji. Każde połączenie jest typu punkt-punkt, przy czym maksymalna odległość pomiędzy urządzeniami wynosi do 3 m, muszą się one widzieć, maksymalny kąt odchylenia przy którym transmisja będzie jeszcze zachodzić wynosi 15°). W wyniku tego wiele połączeń IrDA może pracować obok siebie bez zakłóceń.
Parametry
| Lp. |
Parametr |
Właściwości |
| 1. |
Długość fali |
850 – 900 nm |
| 2. |
Typ połączenia |
punkt-punkt |
| 3. |
Liczba kanałów |
Jeden – do transmisji danych |
| 4. |
Prędkość transmisji |
obowiązkowo: 9,6 kb/s, opcjonalnie: 19,2 kb/s, 38,4 kb/s, 57,6 kb/s,
115,2 kb/s (IrDA 1.0 albo 1.1) oraz 0,1576 Mb/s, 1,152 Mb/s, 4 Mb/s (IrDA 1.1) |
| 5. |
Zasięg oraz typ transmisji |
do 1 m; urządzenia muszą się "widzieć"; kąt wiązki transmisji – 30° |
| 6. |
Maksymalna liczba aktywnych urządzeń |
21 połączenia |
| 7. |
Multipleksacja |
przestrzenna |
| 8. |
Bezpieczeństwo na poziomie łącza |
----- |
| 9. |
Emulacja portu |
szeregowy + równoległy |
Standard łączności oparty na przesyłaniu danych za pomocą światła podczerwonego (IrDA), staje się aktualnie szeroko dostępnym na komputerach osobistych oraz innych urządzeniach zewnętrznych, jest to niedroga oraz efektywna łączność pomiędzy urządzeniami różnego typu. Standard IrDA rozwijał się bardzo szybko (w porównywaniu do innych standardów), a informacja dotycząca protokołów Irda znana jest już oraz stosowana na całym świecie. Aktualnie specyfikacja IrDA uległa przyśpieszeniu ze względu przystosowanie jej do standardu ISO. Komunikując się przy pomocy protokołu mamy do czynienia z wieloma zagadnieniami, powszechnie wykorzystuje się z podstawowe warstwy protokołu. Jeśli jednak chcemy zapewnić bezpieczeństwo oraz elastyczność w przesyłaniu danych wykorzystuje się także z innych warstw.
Warstwy protokołu IrDA
Wymagane warstwy w protokole IrDA obejmują:
Warstwę Fizyczną: którą specyfikuje optyczny nadajnik-odbiornik, oraz ma za zadanie odpowiednie kształtowanie sygnałów w podczerwieni włączając do tego kodowanie danych, oraz ich opakowanie, także specyfikacja optyczna oraz zakres prędkości.
Warstwę IrLAP: istnieje ona bezpośrednio nad warstwą fizyczną, nazywana także Link Access Protocol, albo w skrócie LAP. IrLAP jest wymaganą warstwą w protokole IrDA, odpowiada warstwie łącza danych. IrLAP dostarcza godnego zaufania mechanizmu przesyłu danych, w skład którego wchodzą:
- retransmisja.
- kontrola potoku na niskim poziomie. (TinyTP dostarcza kontroli wysokiego poziomu oraz powinien prawie stale być używany zamiast kontroli w warstwie IrLAP).
- detekcja błędów.
Warstwę IAS: IAS albo inaczej informacja o dostępnych usługach, jest dla urządzeń IrDA, jak dla człowieka "żółte strony" w książce telefonicznej. Wszystkie usługi aplikacji dostępne dla nawiązywanych połączeń muszą posiadać swoją pozycje w IAS albowiem decydują o adresie usługi (Lsap Sel ). IAS potrafi też odpowiadać na dodatkowe pytania o usługach. Pełna implementacja IAS składa się z klienta oraz serwera. Klient służy do przekazania informacji o usługach dla innego urządzenia albo składania zapytania używając Information Access Protocol (IAP – używany jest tylko przez IAS). Serwer wie natomiast w jaki sposób odpowiadać na pytania o informacje od klienta IAS. Serwer używa informacyjnej bazy obiektów uzupełnianej przez lokalne usługi oraz aplikacje.
Warstwę IrLMP: wykorzystuje ona z pewnego kontaktu uzgodnionego oraz dostarczonego przez warstwę IrLAP. IrLMP jest ważną warstwą protokołu IrDA, oraz ma cechy takie jak multiplexing, co dopuszcza różnym klientom IrLMP korzystać z pojedynczego łącza IrLAP. Przechwytywanie konfliktu adresu służy wychwyceniu urządzeń z identycznym adres IrLaP oraz nakazanie wygenerowania nowego adresu.
Warstwy opcjonalne w protokole IrDA
Warstwy opcjonalne w protokole IrDA bywają użyte dowolnie w zależności od wymagań szczególnych danej aplikacji.
Do tych protokołów należy:
TinyTP – Tiny Transport Protocol: Jest to bardzo ważna funkcja, która jest wymagana w wielu wypadkach. Ttp dostarcza dwie ważne funkcje:
- Kontrola przepływu danych przez połączenie LMP (kanał ).
- Sar (segmentacja oraz ponowny montaż ).
IrOBEX – The Object Exchange Protocol: jest opcjonalną warstwą protokołu IrDA zaprojektowaną, aby umożliwiać systemom dowolnych rozmiarów wymieniać szeroki zakres wielorakich danych oraz rozkazów za pomocą sprecyzowanych oraz standardowych modeli. Warstwa korzystająca z pojedynczych adresów wspólnych dla aplikacji na którymkolwiek PC albo w systemie operacyjnym: bierze dowolny obiekt danych (na przykład plik), oraz wysyła go do jakiegokolwiek urządzenie z portem podczerwieni. Dostarcza ta warstwa także kilku narzędzi umożliwiających obiektowi być rozpoznawanym oraz inteligentnie zarządzanym po stronie odbiorcy. Zakres obiektów jest szeroki, zawiera w sobie nie tylko tradycyjne pliki, ale też telefoniczne wiadomości, cyfrowe obrazy, bazy danych. Wspólnym mianownikiem jest to, że aplikacja jeśli chce pobrać albo wysłać dane bez żadnych komplikacji da sobie z tym radę. Jest to metoda bardzo podobna do roli jaką odgrywa HTTP w Internecie.
IrCOMM – Emulacja szeregowego oraz równoległego portu: Gdy standardy IrDA były rozwijane istniało silne zapotrzebowanie aby aplikacje PC, które używały szeregowych oraz równoległych portów mogły korzystać z połączenia IrDA bez zmieniania ich kodu. Mimo że, łączność za pomocą IrDA różni się znacząco od szeregowego albo równoległego sposobu łączności. Np.: zarówno szeregowe jak równoległe połącznie ma indywidualne obwody po których sygnały umieją być nadawane niezależnie oraz jednocześnie, przeciwnie do światła podczerwonego które ma pojedynczy kierunkowy przesył danych oraz wszystkie informacje w ramce danych muszą być zgodne z warstwą LMP albo wyższą. Standard IrCOMM był rozwijany aby rozwiązywać te problemy oraz pozwolić aplikacjom korzystać z łączności za pomocą podczerwieni. Kluczową cechą IrCOMM jest definicja tak zwanego kanału sterującego. Warstwie protokołu, IrCOMM jest powyżej IrLMP oraz TinyTP. IrCOMM jest obieralną warstwą protokołu IrDA, która jest używana tylko do pewnych zastosowań. W ogóle, jeśli chodzi o nowe rozwiązania lepiej jest unikać warstwy IrCOMM oraz używać innych warstw protokołu IrDA w aplikacjach takich jak: IrOBEX , IrLAN, albo TinyTP. Gdyż maska IrCOMM oraz inne cechy tej warstwy są przystosowane do niższych warstw protokołów. Mimo to, jego praca przekształca IrDA w szeregowe oraz równoległe medium które ma wygodne w użyciu cechy jak automatyczne negocjacje najlepszych wspólnych parametrów oraz " żółte strony " dostępnych usług.
IrLAN – Local Area Network Access: Końcowym dowolnym protokołem jest IrLAN. Służy do wygodnego połączenia pomiędzy przenośnymi PC a siecią lokalną. IrLAN oferuje trzy modele działania, umożliwiające:
- przyłączanie komputera do sieci przez punkt dostępowy (IrLAN adaptator),
- komunikowanie się dwóch komputerów, tak jakby były przyłączone do sieci,
- przyłączenie komputera do sieci przez drugi komputer, już przyłączony.
IrDA w systemach rodziny Windows
Windows do komunikacji wykorzystuje dwa rodzaje typów urządzeń:
SIR – szeregowe IrDA (115,2 Kbps) warstwy fizycznej. SIR jest zdefiniowany do krótkiego zasięgu (kilku stóp) dla podczerwonego asynchronicznego szeregowego przesyłania danych w trybie z jednym początkowym bitem startu, ośmioma bitami danych oraz jednym bit stopu. Maksymalna szybkość to 115,2 Kbps (half duplex).
FIR – szybka IrDA warstwy fizycznej. Specyfikacja FIR definiuje dla krótkiego zasięgu potężny w działaniu do 4Mpbs (half duplex) sposób przesyłu danych. Wszystkie urządzenia FIR wspierają przesył SIR. Zróżnicowane wersje systemu Windows na różnym poziomie posiadają zaimplementowane wspieranie warstw protokołu IrDA. W poniższej tabeli wyszczególniono wersje Windows wraz ze wspieranymi warstwami protokołu IrDA.
| Lp. |
System operacyjny |
Protokół |
| 1. |
Microsoft Windows 95, Microsoft Windows NT 4.0 |
brak wsparcia |
| 2. |
Microsoft Windows 95 OSR 2 |
SIR IrCOMM (3-wire raw, 9-wire), IrLAN |
| 3. |
Microsoft Windows 98/2000/XP/Vista/7 |
FIR TinyTP, IrXfer, IrCOMM (3-wire raw, 9-wire) |
| 4. |
Microsoft Windows CE 2.0 |
TinyTP, IrCOMM (3-wire raw, 9-wire), IrLPT |
| 5. |
Microsoft Windows CE 2.1 |
FIR TinyTP, IrCOMM (3-wire raw, 9-wire), IrLPT |
Gdyż komputery wyposażone w urządzenia IrDA są zwykle uruchamiane w wielorakich lokalizacjach oraz konfiguracjach sieciowych w ich przypadku tradycyjny schemat odwzorowania nazw nie sprawdza się. Konwencjonalne metody odwzorowania zakładają bowiem statyczny charakter zasobów, takich jak nazwa Serwera. Rozwiązanie takie nie bywa stosowane. Natomiast gniazdka "IrSock" potrafią na poczekaniu przeglądać wszystkie dostępne zasoby, bez angażowania mechanizmów zarządzających całą siecią. Gniazdka IrSock nie korzystają ze standardowych usług nazewniczych interfejsu Winsock, ani nawet adresowania IP. Zamiast tego, usługa nazewnicza jest dołączona do strumienia komunikacyjnego, a nowa rodzina adresów jest przedstawiona usłudze obsługującej, związanej z szeregowymi portami na podczerwień.
Sprawdź też
Linki zewnętrzne