IMAP (Internet Message Access Protocol) to internetowy protokół pocztowy zaprojektowany jako następca POP3^[1].

W przeciwieństwie do POP3, który dopuszcza zaledwie pobieranie oraz kasowanie poczty, IMAP dopuszcza na zarządzanie wieloma folderami pocztowymi oraz pobieranie oraz operowanie na listach znajdujących się na zdalnym serwerze.

IMAP dopuszcza na ściągnięcie nagłówków wiadomości oraz wybranie, które z wiadomości chcemy ściągnąć na komputer lokalny. Umożliwia na wykonywanie wielu operacji, zarządzanie folderami oraz wiadomościami.

Zalety protokołu IMAP w stosunku do POP3

• IMAP dopuszcza na dwa tryby działania: połączeniowy oraz bezpołączeniowy. W przypadku protokołu POP, klient zwykle podłączony jest do serwera na tyle długo, na ile trwa pobieranie wiadomości. W przypadku IMAP klient wielokrotnie utrzymuje połączenie dopóki interfejs użytkownika jest uruchomiony, żeby móc pobierać wiadomości na żądanie. W przypadku kont pocztowych posiadających wiele bądź duże wiadomości, tego rodzaju strategia może skutkować wyższą responsywnością.
• Protokół POP wymaga, aby w tym samym czasie do danego konta pocztowego podłączony był jeden klient. IMAP dopuszcza równocześnie podłączać się wielu klientom. Dostarcza mechanizmów pozwalających wykryć zmiany dokonane przez inne podłączone w tym samym czasie klienty.
• W protokole IMAP fragmenty wiadomości elektronicznej są opisane za pomocą standardu MIME. IMAP dopuszcza pobieranie wskazanych części wiadomości elektronicznej, niekoniecznie całej wiadomości. Tak więc da się pobrać zaledwie tekst bez konieczności pobierania załączników (zdjęć, dokumentów, które opisane są każde z osobna przez standard MIME, jako osobne części wiadomości). Możliwe jest też częściowe pobieranie określonych przez MIME fragmentów wiadomości.
• Protokół IMAP implementuje system flag określających status wiadomości w taki sposób, że każdy z podłączonych klienów widzi zmiany statusów dokonane przez inne klienty. Flagi określają m.in.: czy wiadomość była przeczytana, skasowana, czy udzielona była na nią odpowiedź. Status flag zapisywany jest na serwerze.
• Pewne z serwerów IMAP pozwalają na przyporządkowanie do wiadomości jednego, bądź większej ilości predefiniowanych znaczników (tags), których znaczenie interpretowane jest przez klienty pocztowe. Dodawanie znaczników (tagów) wiadomościom jest wspierane przez poniektórych dostawców poczty oferujących dostęp z poziomu przeglądarki, np. gmail.
• IMAP dopuszcza na posiadanie wielu folderów na jednym koncie pocztowym. Klienty IMAP są w stanie tworzyć, zmieniać nazwę oraz kasować foldery w skrzynkach pocztowych na serwerze. Potrafią też przenosić wiadomości pomiędzy folderami. Możliwy jest także dostęp do folderów publicznych oraz współdzielonych.
• IMAP dopuszcza wykonywać przeszukiwanie skrzynki pocztowej po stronie serwera. Zatem zadanie wyszukiwania bywa przetwarzane przez serwer pocztowy, nie przez klienta. Działanie takie nie wymusza pobierania wszystkich wiadomości.
• Korzystając z doświadczeń wcześniej rozwijanych protokołów, IMAP jasno definiuje sposoby dzięki którym bywa rozszerzany.

Dokumenty RFC

RFC3501 Internet Message Access Protocol - version 4 rev 1

Przypisy