| Gwongdungwa, yueyu[1] |
| Obszar |
Chińska Republika Ludowa, Hongkong, Makau, Republika Chińska, Korea Północna, Korea Południowa, Wietnam, Singapur, Filipiny, Kambodża, Malezja oraz inne kraje |
| Liczba mówiących |
około 55 mln[1] |
| Ranking |
13 |
| Klasyfikacja genetyczna |
chińsko-tybetańska
|
| Pismo |
pismo chińskie |
| Status oficjalny |
| język urzędowy |
Hongkong, Makau |
| Regulowany przez |
? |
| Kody języka |
| ISO 639-1 |
zh |
| ISO 639-2 |
chi |
| ISO 639-3 |
yue |
| W www.pozycjonowanie-bydgoszcz.tk |
Sprawdź też: język, języki świata
|
|
www.pozycjonowanie-bydgoszcz.tk w języku kantońskim |
Schemat tonów w języku kantońskim
Schemat samogłosek w języku kantońskim
Dialekty języka kantońskiego (yue)
Język kantoński - jeden z języków chińskich używany na południu Chin, w Hongkongu oraz Makau, a także przez potomków chińskich emigrantów w Azji Południowo-Wschodniej oraz innych rejonach świata. Jego nazwa wywodzi się od prowincji Guangdong. Liczbę użytkowników kantońskiego szacuje się ogółem na 55 mln (z uwzględnieniem wszystkich pokrewnych dialektów z grupy yue).
Standardowy język kantoński
Chociaż kantoński ma nieporównanie mniej użytkowników niż putonghua, da się go usłyszeć wydatnie częściej, niż wskazywałaby na to liczba użytkowników. Kantoński jest bowiem językiem popularnej na świecie hongkońskiej popkultury. To w nim najczęściej nagrywane są dialogi w filmach z Hongkongu oraz miejscowe piosenki (patrz: Cantopop). Właśnie ze względu na ogromny wpływ mediów hongkońskich odmiana używana w tym mieście uważana jest aktualnie za standardową oraz najbardziej prestiżową, pomimo iż wcześniej to dialekt miasta Guangzhou uważany był za najczystszą formę tego języka[2]. Poza formą standardową istnieje cały szereg dialektów, wielokrotnie wydatnie różniących się od siebie, określanych także jako język kantoński albo yue.
System fonologiczny
Z innymi językami chińskimi kantoński dzieli pismo, jednak jego wymowa jest bardziej skomplikowana od mandaryńskiego (większa ilość tonów oraz wygłosów). Od języka średniochińskiego kantoński oddzielił się ok. VII wieku, kiedy Chińczycy skolonizowali tereny dzisiejszego południa kraju. W trakcie ewolucji kantoński przeszedł mniejsze zmiany, niż mandaryński oraz uważa się, że jest bardziej zbliżony do średniochińskiego, którego wymowę próbują zrekonstruować sinolodzy. Dla przykładu wiersze z epoki Tang czytane po kantońsku rymują się częściej, niż kiedy czytać je w lekcji mandaryńskiej. W przeciwieństwie do dialektów mandaryńskich, kantoński zachował spółgłoski zwarte -p, -t, -k na końcu wyrazu oraz wygłosowe -m. Posiada bogaty zasób tonów – łącznie z wariantami jest ich aż dziesięć, z czego sześć uważa się za podstawowe[3].
Młode pokolenie wykazuje tendencję do upraszczania pewnych głosek, zwłaszcza tylnojęzykowego "ng". Tak więc zamiast "ngő" wymawiają "ő" (ja). Również ze zbitek "kw" oraz "gw" wielokrotnie wypada "w", np. gwóng dung wá (język kantoński) wymawiane jest jako góng dung wá. "l" wielokrotnie używane jest zamiast "n" np. ngő ngōi néi (kocham cię) wymawiane jest przez młodych ludzi ő ōi léi[4].
Zapis języka kantońskiego
Istnieją dwa sposoby zapisu języka kantońskiego za pomocą znaków chińskich. Dzięki temu że pismo chińskie ma charakter ideograficzny, jeden ze sposobów zapisu zbliżony jest wizualnie do języka mandaryńskiego, natomiast znaki odczytuje się zgodnie z wymową kantońską. Drugi sposób to dokładny zapis potocznego języka kantońskiego, różniącego się wydatnie szykiem zdania, idiomatyką itd. W tym przypadku słownictwo języka kantońskiego także w piśmie częściowo różni się od języka ogólnonarodowego. Stworzono nawet ponad tysiąc znaków używanych zaledwie do zapisu słów kantońskich[5]. Z tego też powodu powstała odrębna www.pozycjonowanie-bydgoszcz.tk po kantońsku.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Chinese, Yue (ang.). ethnologue.com. [dostęp 2010-12-16].
- ↑ Kam Y Lau: Cantonese Phrasebook, Lonely Planet Publications 1995, ISBN 0 86442 340 3, str. 5-7
- ↑ Kam Y Lau: Cantonese Phrasebook str. 8
- ↑ Kam Y Lau: Cantonese Phrasebook str. 7
- ↑ Cantonese (ang.). omniglot.com. [dostęp 2010-12-16].
Sprawdź też
Bibliografia
- Majewicz, Alfred F., Języki świata oraz ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ISBN 83-01-08163-5
- Cantonese Chinese Phrase Book, Berlitz Publishing, Singapore 2005
- Kam Y Lau: Cantonese Phrasebook, Lonely Planet Publications 1995, ISBN 0 86442 340 3
Linki zewnętrzne