Janusz Kazimierz Kaczmarek (ur. 25 grudnia 1961 w Gdyni) – polski prawnik, prokurator oraz polityk; prokurator krajowy od 31 października 2005 do 8 lutego 2007, od 8 lutego do 8 sierpnia 2007 minister spraw wewnętrznych oraz administracji.
Wykształcenie oraz praca naukowa
Ukończył studia na Wydziale Prawa oraz Administracji Uniwersytetu Gdańskiego. Po indywidualnym toku studiów, obronił na ocenę bardzo dobrą pracę magisterską pt. Granice dozwolonej działalności dziennikarskiej. Aplikację prokuratorską ukończył w Prokuraturze Rejonowej w Elblągu, gdzie pracował do 1988.
Pod koniec lat 80. był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Należał także do Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej oraz Stronnictwa Demokratycznego. Odbył szkolenie w Centrum Szkolenia Oficerów Politycznych w Łodzi[1].
Od 1992 był wykładowcą prawa karnego materialnego dla aplikantów prokuratorskich, a od 1999 pracował w Studium Doskonalenia Nauczycieli oraz Podyplomowym Studium Przeciwdziałania Patologiom Społecznym w Gdańsku jako wykładowca w zakresie zagadnień prawnych związanych z pomocą w rodzinie oraz szkole. Autor wielu publikacji w „Przeglądzie Oświatowym”, „Prokuraturze oraz Prawie”, „Państwie oraz Prawie”. Współautor (wraz z sędzią Magdaleną Kierszką) książki Porwania dla okupu oraz autor publikacji w zbiorczej monografii Świadek koronny. Przestępczość zorganizowana pod redakcją Emila Pływaczewskiego. Prowadzi prywatną kancelarię radcowską w Gdyni[2].
Jest laureatem nagrody Bona lex, przyznanej w 2007 przez „Gazetę Prawną” za działanie na rzecz tworzenia dobrego prawa[2].
Prokurator
W latach 1988–1993 pracował w Prokuraturze Rejonowej w Gdańsku. Od 1991 pełnił funkcję zastępcy prokuratora rejonowego w Gdańsku. W latach 1993–2000 pełnił funkcję prokuratora rejonowego w Gdyni.
W 1993 za namową prezydent Gdyni Franciszki Cegielskiej wystartował w wyborach do Sejmu z listy Bezpartyjnego Bloku Wspierania Reform, jednak nie uzyskał mandatu[3].
W 2000 stał się prokuratorem okręgowym w Gdańsku. W 2001 pełnił funkcję zastępcy prokuratora generalnego, którym był wówczas Lech Kaczyński. Od sierpnia 2001 był wicedyrektorem Biura Postępowania Przygotowawczego w Prokuraturze Krajowej. W 2002 stał się powołany na stanowisko prokuratora apelacyjnego w Gdańsku.
31 października 2005 powołany na stanowisko prokuratora krajowego.
Minister spraw wewnętrznych oraz administracji
8 lutego 2007 prezes Rady Ministrów Jarosław Kaczyński odwołał go ze stanowiska prokuratora krajowego, a prezydent Lech Kaczyński powołał go na urząd ministra spraw wewnętrznych oraz administracji. 14 marca 2007 otrzymał nominację na członka Rady Bezpieczeństwa Narodowego. 8 sierpnia 2007 stał się odwołany z zajmowanego stanowiska. Bezpośrednią przyczyną były informacje o tym, jakoby był on źródłem przecieku w sprawie akcji CBA w Ministerstwie Rolnictwa oraz Rozwoju Wsi (tzw. afera gruntowa). 13 sierpnia 2007 stał się kandydatem grupy 48 posłów z LPR oraz Samoobrony RP na prezesa Rady Ministrów w trybie konstruktywnego wotum nieufności (art. 158 Konstytucji)[4], co było pierwszym tego typu wnioskiem złożonym w Sejmie od czasu wejścia w życie Konstytucji RP z 1997. 7 września 2007 Janusz Kaczmarek wycofał jednak zgodę na kandydowanie, wobec czego wniosek poselski jako bezprzedmiotowy nie stał się poddany pod głosowanie.
30 sierpnia 2007 stał się na krótko zatrzymany przez funkcjonariuszy ABW pod zarzutem utrudniania śledztwa oraz składania fałszywych zeznań[5]. Postępowanie przeciwko niemu w tym zakresie było umorzone w 2009[6]. Wszczęte w 2008 postępowanie w zakresie ujawnienia tajemnicy służbowej[7] było umorzone w 2010.
W 2008 ukazała się książka, wywiad rzeka z Januszem Kaczmarkiem – Cena władzy autorstwa Marka Balawajdera oraz Romana Osicy, poświęcony m.in. sprawie zatrzymania Janusza Kaczmarka.
Przypisy
- ↑ Anna Gielewska, Cezary Gmyz: Prywatna wojna czy przeciek w śledztwie. rzeczpospolita.pl, 2007-08-10. [dostęp 2011-08-22].
- ↑ 2,0 2,1 Renata Krupa-Dabrowska: Nie brakuje bezinteresownych prawników. rp.pl, 2011-03-22. [dostęp 2011-08-22].
- ↑ Sławomir Sowula, Krzysztof Katka: Ballada o Januszku. gazeta.pl, 2007-02-08. [dostęp 2011-08-22].
- ↑ Druk nr 2009 z 13 sierpnia 2007.
- ↑ Kaczmarek, Netzel oraz Kornatowski usłyszeli zarzuty. tvn24.pl, 2007-08-30. [dostęp 2011-08-22].
- ↑ Umorzono śledztwo ws. wydarzeń na 40. piętrze „Mariotta”. interia.pl, 2009-11-30. [dostęp 2011-08-22].
- ↑ J. Kaczmarek podejrzany o ujawnienie tajemnicy służbowej. wprost.pl, 2008-08-08. [dostęp 2011-08-22].
Bibliografia
