Janusz Władysław Pałubicki (ur. 2 stycznia 1948 w Wałbrzychu) – polski polityk, historyk sztuki, działacz opozycji w okresie PRL, minister-koordynator służb specjalnych w rządzie Jerzego Buzka, poseł na Sejm III kadencji. Od 2001 na rencie.
Życiorys
Ukończył w 1973 studia w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Został tam kierownikiem biblioteki, którą zreorganizował oraz rozbudował. W 1980 wstąpił do "Solidarności". W okresie stanu wojennego stał się internowany 13 grudnia 1981. Po zwolnieniu w marcu 1982 objął funkcję przewodniczącego zarządu podziemnego regionu "Solidarności" oraz członka Tymczasowej Komisji Koordynacyjnej. W grudniu 1982 stał się aresztowany za prowadzoną działalność, następnie skazany na karę 4 lat pozbawienia wolności. Od 5 grudnia 1983 prowadził trwający 104 dni strajk głodowy, w trakcie którego był przymusowo dokarmiany. Z uwagi na stan zdrowia stał się warunkowo przedterminowo zwolniony w czerwcu 1984. Ponownie działał w związku, był też członkiem Komitetu Obywatelskiego, brał udział w obradach Okrągłego Stołu.
Od 1989 ponownie stał się zatrudniony na UAM. Wszedł też do władz krajowych NSZZ "S". W latach 1990–1997 zajmował stanowisko przewodniczącego zarządu regionu, był także skarbnikiem oraz wiceprzewodniczącym Komisji Krajowej.
W latach 1997–2001 sprawował mandat posła na Sejm III kadencji z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność (działał w Ruchu Społecznym AWS) oraz ministra – koordynatora służb specjalnych w rządzie Jerzego Buzka. W 1999 (od 3 września do 7 października) był także pełniącym obowiązki ministra spraw wewnętrznych oraz administracji. W 2001 nie uzyskał ponownie mandatu posła, przeszedł na rentę oraz wycofał się z polityki.
Od 1996 kieruje zainicjowaną przez siebie Fundacją Wielkopolskie Archiwum "Solidarności". Uhonorowany nagrodą "Giganta 2005" przyznawaną przez poznański oddział "Gazety Wyborczej".
Odznaczenia
W 2011 stał się odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[1].
Przypisy
Bibliografia