Janusz Steinhoff (ur. 24 września 1946 w Gliwicach) – polski polityk, wicepremier oraz minister gospodarki w rządzie Jerzego Buzka, poseł na Sejm X, I oraz III kadencji, przewodniczący Partii Centrum w latach 2004–2008.
Życiorys
Ukończył w 1974 studia na Wydziale Górniczym Politechniki Śląskiej, na tej uczelni uzyskał w 1985 stopień naukowy doktora. Jest specjalistą z zakresu przeróbki kopalin stałych, górnictwa, ochrony środowiska, procesów restrukturyzacji górnictwa.
W 1980 był współzałożycielem NSZZ "Solidarność" na Politechnice Śląskiej. W latach 1981–1989 prowadził działalność podziemną oraz opozycyjną. W trakcie obrad Okrągłego Stołu pełnił z ramienia "Solidarności" funkcję eksperta w zakresie górnictwa oraz ochrony środowiska. W latach 1976–1989 oraz 1994–1997 był pracownikiem naukowo-dydaktycznym Politechniki Śląskiej.
Sprawował mandat posła od 1989 do 1993 oraz od 1997 do 2001 (X kadencja z listy Komitetu Obywatelskiego, I kadencja z listy Partii Chrześcijańskich Demokratów, III kadencja z listy Akcji Wyborczej Solidarność). W 2001 kandydował do Sejmu z listy AWSP, która nie uzyskała mandatów.
W latach 1990–1994 był prezesem Wyższego Urzędu Górniczego, natomiast w latach 1996–1997 wiceprezesem Regionalnej Izby Gospodarczej w Katowicach. W latach 90. należał do liderów PChD, następnie wstąpił do działającego w ramach AWS Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów.
Od 31 października 1997 do 19 października 2001 zajmował urząd ministra gospodarki w rządzie Jerzego Buzka; od czerwca 2000 był także wicepremierem, a od lipca 2001 tymczasowym kierownikiem Ministerstwa Łączności.
W 2002 stał się wiceprezesem SKL-RNP[1]. W 2004 był wśród założycieli Partii Centrum, 27 listopada 2004 stał się jej przewodniczącym. 2 września 2008 partia była wykreślona z ewidencji.
W 2010 popierał Andrzeja Olechowskiego w wyborach prezydenckich.
Przypisy
Bibliografia
