Jarosław Gowin
Data oraz miejsce urodzenia	4 grudnia 1961 Kraków
Minister sprawiedliwości
Przynależność polityczna	Platforma Obywatelska
Okres urzędowania	od 18 listopada 2011
Poprzednik	Krzysztof Kwiatkowski
Poseł VII kadencji Sejmu
Przynależność polityczna	Platforma Obywatelska
Okres urzędowania	od 8 listopada 2011
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Jarosław Adam Gowin (ur. 4 grudnia 1961 w Krakowie) – polski publicysta, senator VI kadencji, poseł na Sejm VI oraz VII kadencji, od 18 listopada 2011 minister sprawiedliwości.

Życiorys

Jest synem Ludwika oraz Aliny Gowinów^[1]. Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Króla Stanisława Leszczyńskiego w Jaśle, a następnie studia z zakresu historii filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Był stypendystą Cambridge. Uzyskał stopień naukowy doktora. Jest autorem książek, w tym opracowania na temat Kościoła katolickiego w Polsce po transformacji ustrojowej pt. Kościół w czasach wolności 1989–1999, analizy sporów ks. Józefa Tischnera o Kościół pt. Religia oraz ludzkie biedy. Razem z Manfredem Spiekerem napisał Zaangażowanie czy defensywa – Katolicy w życiu Polski oraz Niemiec. Razem z Dorotą Zańko współtworzył wywiady-rzeki z arcybiskupem Józefem Życińskim (Niewidzialne światło) oraz z ks. Józefem Tischnerem, (Przekonać Pana Boga). Napisał kilkaset artykułów filozoficznych, politologicznych, recenzji oraz wspomnień. W latach 90. zajmował się problemami Kościoła katolickiego w Polsce oraz pontyfikatem Jana Pawła II. Był redaktorem naczelnym katolickiego miesięcznika „Znak” w latach 1994–2005.

Należy do pomysłodawców „Dni Tischnerowskich” oraz Uniwersytetu Latającego ZNAK-u. Zorganizował mający służyć studentom fundusz stypendialny „Józek Szkolny”, współpracuje z Fundacją św. Mikołaja, działającą na rzecz tworzenia hospicjów oraz domów samotnych matek oraz ze stowarzyszeniem „U Siemachy” w ramach programu przeciwdziałania przestępczości wśród młodzieży. Organizuje w Krakowie archiwum życia oraz myśli Jana Pawła II. Był współtwórcą oraz jest rektorem Wyższej Szkoły Europejskiej im. ks. Józefa Tischnera. Jest członkiem Rady Patronackiej Krakowskiego Hospicjum dla Dzieci imienia księdza Józefa Tischnera.

W 2005 stał się wybrany do Senatu z ramienia Platformy Obywatelskiej w okręgu krakowskim. Po rezygnacji Jana Rokity ze startu w wyborach parlamentarnych w 2007 stał się umieszczony na pierwszym miejscu listy PO do Sejmu. Uzyskał mandat poselski, otrzymując 160 465 głosów. Wkrótce po wyborach wszedł w skład zarządu krajowego Platformy Obywatelskiej. W wyborach w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 62 570 głosów^[2].

18 listopada 2011 prezydent Bronisław Komorowski powołał go na urząd ministra sprawiedliwości w drugim rządzie Donalda Tuska^[3].

Przypisy

Źródła

• Strona sejmowa posła VI kadencji
• Biogram na stronie Senatu (VI kadencja) (ang.)

Linki zewnętrzne

• Jarosław Gowin – strona prywatna
• Jarosław Gowin w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)

p • d • e Drugi rząd Donalda Tuska W dniu zaprzysiężenia Donald Tusk (PO) • Tomasz Arabski (bezp.) • Bartosz Arłukowicz (bezp.) • Elżbieta Bieńkowska (PO) • Michał Boni (bezp.) • Mikołaj Budzanowski (bezp.) • Jacek Cichocki (bezp.) • Jarosław Gowin (PO) • Władysław Kosiniak-Kamysz (PSL) • Marcin Korolec (bezp.) • Barbara Kudrycka (PO) • Joanna Mucha (PO) • Sławomir Nowak (PO) • Waldemar Pawlak (PSL) • Jacek Rostowski (PO) • Marek Sawicki (PSL) • Tomasz Siemoniak (PO) • Radosław Sikorski (PO) • Krystyna Szumilas (PO) • Bogdan Zdrojewski (PO)

p • d • e Ministrowie sprawiedliwości III Rzeczypospolitej Aleksander Bentkowski • Wiesław Chrzanowski • Andrzej Marcinkowski p.o. • Zbigniew Dyka • Jan Piątkowski • Włodzimierz Cimoszewicz • Jerzy Jaskiernia • Leszek Kubicki • Hanna Suchocka • Lech Kaczyński • Stanisław Iwanicki • Barbara Piwnik • Grzegorz Kurczuk • Marek Sadowski • Andrzej Kalwas • Zbigniew Ziobro • Jarosław Kaczyński (p.o.) • Zbigniew Ziobro • Zbigniew Ćwiąkalski • Andrzej Czuma • Krzysztof Kwiatkowski • Jarosław Gowin