Joseph Jacques Jean Chrétien (ur. 11 stycznia 1934) - premier Kanady z ramienia Partii Liberalnej od 3 listopada 1993 do 13 grudnia 2003.

Urodził się w Shawinigan w Quebecu. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Laval w 1958. W 1957 poślubił Aline Chainé, z którą ma troje dzieci. Przed zaangażowaniem się w politykę praktykował prawo w Quebecu.

Na początku lat sześćdziesiątych zaangażował się w politykę. Do parlamentu stał się wybrany po raz pierwszy w 1963. Od tego czasu prawie nieprzerwanie w nim zasiada jako deputowany z ramienia Partii Liberalnej. Piastował rozliczne funkcje państwowe. W 1967 stał się ministrem bez teki, a następnie był kolejno ministrem skarbu, spraw indiańskich, finansów, sprawiedliwości, energetyki. W rządzie Pierre'a Trudeau aktywnie uczestniczył w tworzeniu oraz implementacji polityki multikulturalizmu oraz opieki socjalnej. W momencie kiedy jego wielki poprzednik oraz mentor Pierre Trudeau odchodził na polityczną emeryturę, Jean Chrétien był najbardziej doświadczonym politykiem oraz biurokratą w Partii Liberalnej. Nic więc dziwnego, że bez trudu stał się liderem partii oraz opozycji w 1984. W dziesięć lat później pokonał z kretesem konserwatystów, zapewniając swej partii przeważajaca ilość parlamentarną na kolejne trzy kadencje.

Jowialny oraz wzbudzający sympatię Chrétien w czasie prawie dziesięciu lat rządów spełnił prawie wszystkie swe przedwyborcze obietnice (z wyjątkiem nierealnej - zniesienia podatku VAT). Dokonania jego rządu graniczą z cudem. W krótkim czasie udało mu się wydźwignąć gospodarkę kanadyjską z głębokiej recesji oraz uczynić ją jedną z najszybciej rozwijających się w G7. Udało się równocześnie zdławić inflację, pobudzić rozwój, zmniejszyć bezrobocie, ograniczyć wydatki budżetowe, zredukować etatyzm, zlikwidować deficyt budżetowy, a nawet rozpocząć spłacanie długu publicznego.

W pierwszych latach XXI wieku opinia publiczna zaczęła być nieco zmęczona obecnością Chrétiena na scenie politycznej. On sam, jak się wydaje, zaczął powoli tracić energię. Dokładając do tego szereg kontrowersyjnych wypowiedzi oraz gaf dyplomatycznych, uczyniło to rewoltę w Partii Liberalnej. Choć z początku Chrétien nie zamierzał rezygnować z przywództwa, wobec nacisków swej partii złożył rezygnację z przewodzenia partii w listopadzie 2003. Zakończył urzędowanie jako premier 12 grudnia 2003.

Na pożegnalnej gali obok emocjonalnych przemówień, wielokrotnie przerywanych owacjami, w części artystycznej wystąpili: kanadyjski weteran rock and rolla Paul Anka oraz jazzman Oscar Peterson.

W 2009 stał się odznaczony przez królową Elżbietę II Orderem Zasługi (Order of Merit, Ordre du Mérite).

Poprzednik Kim Campbell

Premier Kanady 1993 - 2003

Następca Paul Martin

p • d • e Premierzy Kanady John A. Macdonald • Alexander Mackenzie • John A. Macdonald • John Abbott • John Thompson • Mackenzie Bowell • Charles Tupper • Wilfrid Laurier • Robert Borden • Arthur Meighen • William Lyon Mackenzie King • Arthur Meighen • William Lyon Mackenzie King • Richard Bennett • William Lyon Mackenzie King • Louis St. Laurent • John Diefenbaker • Lester Pearson • Pierre Trudeau • Joe Clark • Pierre Trudeau • John Turner • Brian Mulroney • Kim Campbell • Jean Chrétien • Paul Martin • Stephen Harper

Sprawdź też

• Cytaty Jeana Chretien na angielskim Wikiquote