Jerzy Michał Maj (ur. 14 lipca 1922 w Brześciu nad Bugiem, zm. 9 lutego 2003 w Krakowie^[1][2]) – polski farmakolog, absolwent Wydziału Farmacji Uniwersytetu Jagiellońskiego, profesor zwyczajny^[3].

Życiorys

Ukończył Wydział Farmacji UJ w 1949 roku. Stopień doktora nauk farmakologicznych uzyskał w 1951, a stopień doktora habilitowanego farmakologii w 1962 roku. W 1971 roku stał się profesorem nadzwyczajnym, tytuł profesora zwyczajnego otrzymał zaś w 1978 roku^[3].

W latach 1964–1974 był kierownikiem Pracowni Farmakodynamiki w Zakładzie Farmakologii PAN w Krakowie^[3]. Od 1977 roku Maj był dyrektorem tej placówki, która przekształciła się już w samodzielny instytut^[2][3]. Stanowisko to opuścił w 1993 roku, przechodząc na emeryturę^[4].

Od 1979 roku był członkiem korespondentem, a następnie członkiem rzeczywistym PAN^[3], a od 1989 roku członkiem PAU^[2].

Najważniejsze przeprowadzone przez niego badania dotyczyły roli dopaminy oraz noradrenaliny w mechanizmie działania leków psychotropowych, interakcji dopamina–serotonina w ośrodkowym układzie nerwowym, działania przeciwserotoninowego leków przeciwdepresyjnych, a także farmakologicznie nietypowych leków przeciwdepresyjnych oraz mechanizmu ich działania^[3].

Członkostwo

• Fundacja im. Jadwigi oraz Janusza Supniewskich przy Instytucie Farmakologii Polskiej Akademii Nauk – przewodniczący
• Polska Akademia Nauk, Wydział VI – Nauk Medycznych – członek krajowy rzeczywisty
• Polska Akademia Nauk, Komitet Nauk Fizjologicznych
• Centralna Komisja do Spraw Stopni oraz Tytułów, Sekcja IV – Nauk Medycznych
• Polska Akademia Umiejętności, Wydział V Lekarski – członek krajowy czynny.

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Jerzy Maj w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)