Popularniejsze dla Ciebie zajmiemy - zadbamy o to, byś miał jak najskutecznych, rozmieszczaj w tym maja one większość wyszukiwarkach na strony jest pozycji 1-50, 1-80 to możemy zaoferowany na strony w Google
Zalety pozycjonuje.
Po pozycjonowanie strona pojawi się wysoko nawet bez pozycjonowania stałego pozycjonowanie (z którego w dowolnym miesiąc).
Jerzy Majewski (ur. 18 grudnia 1925 w Potworowie koło Radomia) – polski inżynier, polityk, prezydent Warszawy.
W 1953 ukończył Wydział Inżynierii Politechniki Warszawskiej. Przez parę lat studia łączył z pracą zawodową: od listopada 1948 pracował w Miejskim Przedsiębiorstwie Robót Budowlanych jako kierownik robót, następnie naczelny inżynier. W marcu 1954 przeszedł do Ministerstwa Gospodarki Komunalnej, gdzie był kolejno dyrektorem Centralnego Zarządu Budownictwa Komunalnego, dyrektorem Departamentu Gospodarki Mieszkaniowej, dyrektorem generalnym Ministerstwa, a od lipca 1964 podsekretarzem stanu (wiceministrem). W grudniu 1957 uzyskał uprawnienia budowlane.
Od 29 grudnia 1967 do 9 grudnia 1973 był przewodniczącym Prezydium Rady Narodowej miasta stołecznego Warszawy, a następnie prezydentem Warszawy (od 13 grudnia 1973 do 18 lutego 1982). W latach 1969–1983 zasiadał w Radzie Narodowej miasta stołecznego Warszawy. Pełnił też funkcje partyjne: od 1968 do 1975 był zastępcą członka KC PZPR, a od 1975 do 1981 członkiem KC PZPR. Od 1969 do 1976 pełnił mandat posła na Sejm PRL V oraz VI kadencji.
W lutym 1982 powrócił do pracy w resorcie budownictwa; do 16 stycznia 1991 był podsekretarzem stanu w MBiPMB (od 1985 – MBGPiK, a od 1987 MGPiB) oraz równocześnie pełnomocnikiem rządu ds. budowy metra w Warszawie. Był też wiceprzewodniczącym (1971–1980) oraz przewodniczącym (1981–1984) Społecznego Komitetu Odbudowy Zamku Królewskiego w Warszawie, członkiem Rady Naukowo-Konsultacyjnej przy zarządzie Warszawskiego Metra (od 1995), członkiem Społecznego Komitetu Budowy Metra, członkiem Zarządu Polskiego Towarzystwa Mieszkaniowego (od 2004).
Jest aktywnym działaczem stowarzyszeniowym. 1 lutego 1960 stał się członkiem Polskiego Związku Inżynierów oraz Techników Budownictwa, w którym pełnił rozliczne funkcje, w tym wiceprzewodniczącego Zarządu Głównego (1987–1993). W latach 1994–2008 zasiadał w Głównej Komisji Rewizyjnej, w kadencji 1999–2002 jej przewodniczył. Był też przewodniczącym Komisji Mieszkalnictwa Oddziału Warszawskiego oraz przewodniczącym komitetów organizacyjnych corocznych konferencji w Spale, poświęconych problematyce budowy oraz utrzymania budynków mieszkalnych. Bierze udział w pracach komitetu ds. konkursu Związku "Budowa Roku". W czerwcu 2005 XX Zjazd Polskiego Związku Inżynierów oraz Techników Budownictwa nadał mu tytuł członka honorowego. Posiada też złotą odznakę Związku (1977).
Został odznaczony m.in. Srebrnym (1955) oraz Złotym (1958) Krzyżem Zasługi, Krzyżem Oficerskim (1964) oraz Krzyżem Komandorskim (1974) Orderu Odrodzenia Polski, złotą odznaką honorową "Za Zasługi dla Warszawy" (1966), medalem "Cztery wieki stołeczności Warszawy" (1998), odznaką "Zasłużony dla Warszawy" (2000), srebrną (1964) oraz złotą (1969) Odznaką Honorową Naczelnej Organizacji Technicznej, a także odznaczeniami zagranicznymi – portugalskim Orderem Henryka Żeglarza (1975) oraz belgijskim Orderem Leopolda II (1977). W 2004 stał się honorowym obywatelem Warszawy.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||
