Ten artykuł dotyczy prezesa TK. Sprawdź też:
Jerzy Stępień – samorządowiec.
Jerzy Adam Stępień (ur. 7 września 1946 w Staszowie) – polski prawnik, polityk, senator I oraz II kadencji, sędzia Trybunału Konstytucyjnego w stanie spoczynku, a w latach 2006–2008 prezes TK.
Życiorys
W 1969 ukończył studia na Wydziale Prawa oraz Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1969–1971 odbył aplikację sądową. Od 1971 do 1973 był asesorem, od 1973 sędzią Sądu Powiatowego w Kielcach, a od 1975 Sądu Rejonowego. W latach 1979–1989 wykonywał zawód radcy prawnego.
W 1980 był współzałożycielem "Solidarności" w Regionie Świętokrzyskim, objął stanowisko wiceprzewodniczącego zarządu regionu. Należy do współautorów Posłania do narodów Europy Środkowej oraz Wschodniej. W stanie wojennym stał się internowany na okres roku, po zwolnieniu działał w podziemiu.
Uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu w grupie roboczej do spraw samorządu terytorialnego. W latach 1989–1993 zasiadał w Senacie I oraz II kadencji z województwa kieleckiego. W 1989 uzyskał mandat z listy Komitetu Obywatelskiego, w 1991 jako bezpartyjny kandydat z ramienia Porozumienia Obywatelskiego Centrum. W trakcie II kadencji przystąpił do Klubu Parlamentarnego Konwencja Polska. Przewodniczył Komisji Samorządu Terytorialnego oraz Administracji Państwowej Senatu, zasiadał w Komisji Konstytucyjnej Senatu oraz Komisji Konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego[1]. Pełnił także funkcję Generalnego Komisarza Wyborczego (od 1990 do 1993).
W 1993 wstąpił do Partii Chrześcijańskich Demokratów. W latach 1997–1999 w rządzie Jerzego Buzka był podsekretarzem stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych oraz Administracji.
W czerwcu 1999 stał się wybrany przez Sejm na sędziego Trybunału Konstytucyjnego. 4 listopada 2006 prezydent RP powołał go na stanowisko prezesa TK, funkcję tę objął 6 listopada 2006 (był pierwszym prezesem tej instytucji bez tytułu naukowego profesora). 25 czerwca 2008 zakończył swoją kadencję sędziego oraz równocześnie prezesa Trybunału Konstytucyjnego. Został później dyrektorem Instytutu Przestrzeni Obywatelskiej oraz Polityki Społecznej przy Uczelni Łazarskiego.
Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2010)[2] oraz Krzyżem Komandorskim Orderu Wielkiego Księcia Giedymina (2008). Wyróżniony Złotym Krzyżem Zasługi (2006)[3], Medalem Gloria Artis oraz medalem Zasłużony dla Wymiaru Sprawiedliwości (Bene Merentibus Iustitiae) przyznawanym przez KRS[4].
Przypisy
Bibliografia
