José Eduardo dos Santos (ur. 28 sierpnia 1942 w Luandzie) – polityk angolski.
W 1961 stał się członkiem proradzieckiego Ludowego Ruchu Wyzwolenia Angoli (MPLA), walczącego z portugalskim kolonializmem. W 1963-1966 studiował w Baku, uzyskując dyplom inżyniera górnictwa naftowego. Prowadził szkolenia polityczne w ramach MPLA dla uczniów oraz studentów w Luandzie oraz okolicach, był wiceprzewodniczącym sekcji młodzieżowej ruchu, pracował w przedstawicielstwach ruchu w Kinszasie oraz Brazzaville. Aktywnie uczestniczył w wojnie z Portugalczykami (1970-1974), kierował sekcją łączności na północy Angoli.
Po zdobyciu władzy przez MPLA koordynował przejmowanie kontroli nad północą kraju; był członkiem Komitetu Centralnego oraz Biura Politycznego KC MPLA oraz szefem departamentu spraw zagranicznych. Resort spraw zagranicznych objął także w rządzie niepodległej Angoli w listopadzie 1975. W latach 1976-1978 był pierwszym wicepremierem oraz ministrem planowania, następnie przewodniczącym Państwowej Komisji Planowania. W grudniu 1977 ruch MPLA przekształcił się w partię polityczną (Ludowy Ruch Wyzwolenia Angoli - Partia Pracy, MPLA-PT), a dos Santos stał się sekretarzem KC ds. rozwoju gospodarczego oraz planowania.
Po śmierci lidera MPLA dyktatora Agostinho Neto we wrześniu 1979 dos Santos stał się sekretarzem generalnym tej partii oraz prezydentem Angoli, stanął równocześnie na czele rządu oraz Rady Rewolucyjnej[1].
Przypisy
