Kółko rolnicze – dobrowolne społeczno-gospodarcze organizacje rolników, działające w celu zwiększenia oraz doskonalenia produkcji rolnej. Część z nich tworzyła Spółdzielnie Kółek Rolniczych (SKR), gospodarując gruntami albo oferując usługi w zakresie mechanizacji rolnictwa.
Historia
Pierwsze kółka rolnicze na terenach polskich powstały w roku 1862 w Piasecznie[1] koło Gniewa oraz w 1866 w Dolsku[1] koło Śremu. Rozwinęły się w okresie międzywojennym.
W PRL traktowane przez władze jako narzędzie socjalistycznej przebudowy wsi, kolektywizacji oraz realizacja zasad demokracji socjalistycznej na wsi. Po 1944 r. przejęte przez Związek Samopomocy Chłopskiej, po 1956 r. odrodziły się, od 1959 zostały przymusowo zrzeszone w Centralnym Związku Kółek Rolniczych
Od 1975 r. wraz z Kołami Gospodyń Wiejskich oraz branżowymi organizacjami rolniczymi składają się na Krajowy Związek Rolników, Kółek oraz Organizacji Rolniczych (KZRKiOR).
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Encyklopedia powszechna PWN.:GHIJKLŁM, Tom 2. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1984, s. 595.
Bibliografia
- Włodzimierz Bzowski: Praca społeczno-gospodarcza wsi wielkopolskiej. Wyd. 2. Warszawa 1921.
- A. Marczakiewicz, Z. Markowicz, J. Stępiński, 130-lecie Kółek Rolniczych. Krótki zarys historii Kółek Rolniczych (1862-1992), KZRKiOR, Warszawa 1992
Linki zewnętrzne
Sprawdź też