Kazimierz Piotr Staszewski (ur. 12 marca 1963 w Warszawie[1]) – polski muzyk, wokalista, saksofonista, autor tekstów oraz aranżer.
Jest członkiem zespołów Kult, KNŻ oraz El Doopa. Prowadzi także działalność solową.
Biografia
Jest synem Krystyny oraz Stanisława Staszewskich. Wychowały go babcia oraz matka, albowiem ojciec wyjechał do Francji, kiedy Kazik miał 4 lata. Po ukończeniu liceum im. Reja podjął studia w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego, ale ich nie ukończył. Uczestniczył w strajkach studenckich w 1981[2].
Od 1984 r. żonaty z Anną Staszewską, z którą ma dwóch synów, Kazimierza oraz Jana. W lipcu 2008 stał się dziadkiem. Od kilku lat ma mieszkanie na Teneryfie[3].
Kariera muzyczna
Pierwszym zespołem, w którym występował, był Poland, założony przez Roberta Schmidta oraz działający w latach 1979-1980. Nagrał z nim m.in. utwory Młodzi Warszawiacy oraz Wojny. Później był członkiem zespołów Novelty Poland, Kult, Kazik Na Żywo, El Doopa, Buldog.
W 1979 roku występował w zespole Poland.
W 1981 roku założył zespół Novelty Poland.
W 1982 roku założył zespół Kult.
W 1991 roku rozpoczął karierę solową.
W latach 2005 - 2009 był wokalistą zespołu Buldog.
Pierwszym solowym albumem było Spalam się z przebojami Dziewczyny, Spalam się czy rozsławioną Jeszcze Polska w której senator z ramienia ZChN Jan Szafraniec doszukał się paszkwilu na hymn Polski oraz oddał sprawę do sądu. Sprawę umorzono.
Rozgłos zyskała też wydana na następnym albumie Spalaj się! piosenka 100 000 000 z refrenem Wałęsa dawaj nasze sto milionów!. Utwór ten wykonany stał się wcześniej na festiwalu w Sopocie oraz odnosił się do niespełnionej obietnicy przedwyborczej.
W 1995 ukazało się Oddalenie, nagrane w domowym studiu. Na płycie znalazła się piosenka Łysy jedzie do Moskwy, odnosząca się do wyjazdu ówczesnego premiera Józefa Oleksego do Moskwy podczas rosyjskiej agresji zbrojnej na Czeczenię.
Największym sukcesempotrzebne źródło cieszył się album 12 groszy nagrany w 1997 z wielkim przebojem 12 groszy. Na płycie znalazły się także utwory napisane przez Kazika do filmu Olafa Lubaszenki Sztos.
W 2000 ukazała się Melassa z przebojami 4 pokoje nagranym w duecie z Edytą Bartosiewicz oraz Mars napada oraz Gdybym wiedział to, co wiem.
Kazik nagrał także trzy albumy zawierające własne interpretacje utworów Kurta Weilla oraz Nicka Cave'a (Melodie Kurta Weill'a oraz coś ponadto - 2001), Toma Waitsa (Piosenki Toma Waitsa - 2003) (teksty przetłumaczone przez Romana Kołakowskiego) oraz Silnej Grupy Pod Wezwaniem (Silny Kazik Pod Wezwaniem - premiera 1.12.2008 r.)
W roku 2004 ukazał się album Czterdziesty Pierwszy z piosenką Polska płonie, a rok później Los się musi odmienić (część piosenek pochodziła ze ścieżki dźwiękowej filmu Rozdroże Cafe w reżyserii Leszka Wosiewicza, w którym Kazik zagrał epizodyczną rolę). Staszewski nagrał także muzykę do filmu PitBull Patryka Vegi, Szaleńcy Pawła Wendorffa, Balladę o Janku Wiśniewskim do filmu Czarny czwartek Antoniego Krauze, oraz z zespołem Kult Czarne Słońca do filmu o tym samym tytule, w reżyserii Jerzego Zalewskiego, a także Oczy niebieskie Waldemara Szarka.
Najnowszą płytą Kazika oraz Kultu jest "Kult. MTV Unplugged" z 2010 r. Podczas zarejestrowanego koncertu w Warszawie wystąpili także goście specjalni, tacy jak: Dr. Yry, Tomasz Kłaptocz oraz Zacier. Zgodnie z tradycją polskich koncertów MTV Unplugged artyści wykonują przynajmniej jeden Cover. Kult zdecydował się przedstawić własną wersję „Zegarmistrza światła” Tadeusza Woźniaka. Podczas trwającego ponad 2 godziny występu Kult zarejestrował 25 utworów, m.in. „Czarne słońca”, „Gdy nie ma dzieci”, „Komu bije dzwon”.
Kazik otrzymał wiele nagród (m.in. Paszport Polityki, Fryderyki, Machinery, nagrodę MTV), które jednak sporadycznie odbierał.
O Kaziku oraz Kulcie opowiada książka Leszka Gnoińskiego Kult Kazika. W maju 2008 roku ukazał się zbiór felietonów Kazika pt. "Niepiosenki".
Poglądy
Kazik Staszewski deklaruje przywiązanie do tradycyjnych wartości, z których najważniejszą jest rodzina[4]. Jest przeciwnikiem penalizowania narkotyków, albowiem przez to handlem nimi zajmują się grupy przestępcze[5]. Od wielu lat jest poglądowo bliski Unii Polityki Realnej, wypowiadając się przy tym pozytywnie o integracji Polski z Unią Europejską[6]. Deklaruje się jako niewierzący. W młodości przez 6 lat był związany ze Świadkami Jehowy, odniesienia do ich doktryny są obecne w tekstach jego utworów oraz w wypowiedziach[7].
Dyskografia
-
Filmografia
Aktor
- 2006 - Wściekłe pięści Węża jako Andrzej "Bad girl"
- 2006 - Chasing the Acids - w pogoni za Acid Drinkers jako Kazik
- 2006 - Sarnie żniwo, czyli pokusa statuetkowego szlaku jako Kurier
- 2005 - Pod gradobiciem pytań jako Karmnik Staniszewski (głos) (gościnnie)
- 2005 - Rozdroże cafe jako Kazik
- 2000 - Dzieci Jarocina jako Kazik
- 1999 - Bułgarski pocisk[8]
- 1994 - Na ulicy Kazika jako Kazik.
- 1993 - Tata Kazika jako Kazik.
Przypisy
- ↑ Filmweb.pl - łeb pełen filmów!
- ↑ staszewski.art.pl
- ↑ nullwww.staszewski.art.pl/wywiady/index.php?id=kulturaosob
- ↑ "Etos rockmana wcale nie musi wykluczać przywiązania do tradycyjnych wartości [...] Nie stoi to w sprzeczności z przywiązaniem do rodziny oraz wartości, jakie ta instytucja ze sobą niesie. To, że mam rodzinę, że mam swoje gniazdo [...] pozwoliło mi tak długo funkcjonować w tym, co robię." - Kazik Staszewski w książce Mikołaja Lizuta: Punk Rock Later, s. 35, Wydawnictwo Sic!, Warszawa 2003, ISBN 83-88807-31-5.
- ↑ Mikołaj Lizut: Punk Rock Later, s. 30, Wydawnictwo Sic!, Warszawa 2003, ISBN 83-88807-31-5.
- ↑ Wywiad z P. Proczkiem, luty 2006.
- ↑ Kazik w Internecie
- ↑ Bułgarski pocisk (1999) - Filmweb
Linki zewnętrzne
|
Kult |
|
|
|
|
| Albumy studyjne |
|
|
| Albumy koncertowe |
|
|
| Albumy tribute |
|
|
| Single |
|
|
