* pozycjonowaną stroną, na które nie ma zbyt dużej konkurencyjne lub najważniejsze słowa kluczowe:
* zoptymalizacja budowy swojej witryny przez roboty wyszukiwarek na tego typu informacji znajduje się jednoznacznie określić np. na stronie gdy pokaże się ona w wyszukiwarka WP, Katalog WP, Katalog RotMistrz, Otwarty Katalog WP, Katalog Interia, Google, Onet.
Płatności:
Kodeks cywilny (skrót k.c. albo w języku prawniczym także kc) – usystematyzowany wedle określonych reguł (nawiązujących do systematyki pandektowej) zbiór przepisów prawnych z zakresu prawa cywilnego obejmujący przynajmniej podstawowy zestaw instytucji z tej dziedziny.
Spis treści |
| Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 Kodeks cywilny |
|
| Nazwa potoczna | Kodeks cywilny |
| Skrót nazwy | K.c., kc, k.c. |
| Data wydania | 23 kwietnia 1964 |
| Miejsce publikacji |  Polska, Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 |
| Data wejścia w życie | 18 maja 1964 1 stycznia 1965 |
| Rodzaj aktu | ustawa |
| Przedmiot regulacji | prawo cywilne, w tym normy ogólne, prawo osobowe, rzeczowe, spadkowe, zobowiązań |
| Status | obowiązujący |
| Ostatnio zmieniony przez | Dz. U. z 2011 r. Nr 85, poz. 458 |
| Wejście w życie ostatniej zmiany | 23 października 2011 |
| Przeczytaj: Ważne zastrzeżenia! | |
Kodeks cywilny w Polsce wydany stał się ustawą z 23 kwietnia 1964. Wszedł w życie z dniem 1 stycznia 1965, z wyjątkiem artykułów 160–167, 178, 213–219 oraz 1058–1088, które weszły w życie z dniem ogłoszenia, czyli 18 maja 1964. Opublikowany stał się w Dzienniku Ustaw nr 16, poz. 93 z 1964[1]. Organem wydającym był Sejm PRL, a organami zobowiązanymi: Rada Ministrów, Ministerstwo Rolnictwa oraz Rozwoju Wsi oraz Ministerstwo Obrony Narodowej.
Uchwalenie kodeksu cywilnego w Polsce wywołane było w głównej mierze potrzebą unifikacji polskiego prawa cywilnego oraz unowocześnieniem dotychczasowych przepisów. Do momentu wejścia w życie kodeksu cywilnego w zakresie stosunków cywilnoprawnych obowiązywały:
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Przepisy wprowadzające kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 94, z późn. zm.), która zawiera w głównej mierze przepisy derogacyjne, kolizyjne oraz intertemporalne przygotowała polski system prawa do wejścia w życie kodeksu cywilnego. Akty prawne wymienione wyżej zostały w całości albo w części uchylone przez ustawę Przepisy wprowadzające kodeks cywilny.
Polski kodeks cywilny składa się z czterech ksiąg: części ogólnej (art. 1–125) dotyczącej m.in. osób oraz czynności prawnych, oraz ksiąg regulujących kolejno: prawo rzeczowe (art. 126–352), prawo zobowiązań (art. 353–921) oraz prawo spadkowe (art. 922–1088).
Księgi dzielą się na tytuły, tytuły na działy, działy na rozdziały, a pewne rozdziały na oddziały.
Na podstawie kodeksu cywilnego wydanych było 10 rozporządzeń.
Do końca roku 2011 wydane zostały 64 akty zmieniające polski kodeks cywilny[2]. Nie stał się jednak wydany dotąd jego oficjalny tekst jednolity.
Pierwsza nowelizacja nastąpiła w 1971 r. W okresie PRL-u kodeks cywilny nowelizowany był ośmiokrotnie.
Bardzo obszerna nowelizacja nastąpiła w 1990 r. w związku z transformacją ustrojową w Polsce. Przejście z gospodarki centralnie sterowanej na gospodarkę kapitalistyczną wywołało potrzebę dokonania głębokich zmian w kodeksie cywilnym, z reguły w zakresie własności oraz umów (wprowadzono do kodeksu cywilnego np. zasadę swobody umów, która jest jednym z fundamentów gospodarki wolnorynkowej – wysławia ją art. 3531 kodeksu cywilnego).