Leszek Bubel
Data oraz miejsce urodzenia	19 stycznia 1957 Węgrów
Prezes Polskiej Partii Narodowej
Przynależność polityczna	Polska Partia Narodowa
Okres urzędowania	od 22 marca 2004
Poseł I kadencji Sejmu
Przynależność polityczna	Polska Partia Przyjaciół Piwa
Okres urzędowania	od 25 listopada 1991 do 31 maja 1993
Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Leszek Henryk Bubel (ur. 19 stycznia 1957 w Węgrowie) – polski polityk, publicysta, wydawca, z zawodu złotnik, kandydat na urząd Prezydenta RP w wyborach w 1995 oraz w 2005, poseł na Sejm I kadencji w latach 1991–1993.

Życiorys

W 1980 ukończył liceum ogólnokształcące. W okresie PRL pracował jako dyplomowany złotnik, prowadząc własną działalność. W stanie wojennym stał się internowany we wrześniu 1982 na okres około dziesięciu dni.

Działalność polityczna

W wyborach parlamentarnych w 1991 uzyskał mandat posła na Sejm I kadencji z ramienia Polskiej Partii Przyjaciół Piwa. Oryginalnie pozostawał związany z Polskim Programem Gospodarczym (frakcją Duże Piwo Janusza Rewińskiego), pod koniec kadencji pozostawał posłem niezrzeszonym. Został później prezydentem PPPP, która jednak nie prowadziła po 1993 jakiejkolwiek działalności.

Wystartował w wyborach prezydenckich w 1995, uzyskując w pierwszej turze 6825 głosów (0,04% poparcia) oraz zajmując tym samym ostatnie (13.) miejsce^[1].

W 2004 kandydował w wyborach uzupełniających do Senatu w okręgu katowickim, w których uzyskał 167 głosów^[2].

Zgłosił także swoją kandydaturę w wyborach prezydenckich w 2005 jako przedstawiciel Polskiej Partii Narodowej. Poparły go Narodowy Front Walki Młodych, a także kierowane przez niego Polskie Stowarzyszenie Nie dla Unii Europejskiej oraz Stowarzyszenie Przeciwko Antypolonizmowi. Jego komitet wyborczy stał się zarejestrowany 20 czerwca. W głosowaniu uzyskał 18 828 głosów (0,13%), co dało mu 10 miejsce.

Kieruje m.in. PPN oraz jednym z licznie rejestrowanych po 1989 Stronnictw Narodowych.

Działalność wydawnicza

Zajmuje się działalnością wydawniczą. Deklaruje fakt wydania około tysiąca książek, w tym pięćdziesięciu swojego autorstwa^[3].

Wydaje m.in. takie pisma, jak: "Tylko Polska", "Polonia. Pismo Patriotyczne", "Miesięcznik Narodowy", "Kwartalnik Narodowy", "Super Detektyw", "Supertygrys", "Tajemnice Świata", "Samoobrona. Gazeta Ogólnopolska"^[4], "ABC Humoru", "Szybki Kontakt", "Ściśle Tajne", "Poradnik Turystyczny"^[5].

Na początku 2008 Leszek Bubel ukazał się na portalu YouTube z nagraną przez siebie piosenką "Longinus Zerwimycka". Piosenka wywołała rozliczne protesty. Równocześnie zapoczątkowała ona jego działalność muzyczną pod szyldem zespołu Bubel Band, który wydaje płyty, zamieszczane jako dodatki do redagowanych przez niego czasopism.

Zarzuty oraz procesy sądowe

Oskarżany przez zróżnicowane środowiska o szerzenie rasizmu, antysemityzmu^[6][7], znieważanie religii, tożsamości kulturowej Żydów oraz ich samych jako narodu, oraz o nakłanianie czytelników do czynnej, wrogiej postawy wobec przedstawicieli społeczności żydowskiej^[8].

Obiektem krytyki są m.in. publikacje Jak rozpoznać Żyda, Prawda o żydowskich mordach rytualnych, Polsko-żydowska wojna o krzyże. W tej ostatniej Leszek Bubel używał określeń: "obrzezano im mózgi" (o studentach, którzy złożyli pozew przeciwko ks. Henrykowi Jankowskiemu), "pejsaty paplament" (o Sejmie III kadencji), "podstępne jest żydowskie nasienie"^[9].

Sam Leszek Bubel w wywiadach wyznacza siebie jako "naczelnego antysemitę RP"^[10].

28 października 2005 Sąd Rejonowy dla Warszawy-Pragi uznał go za winnego znieważenia polskiego parlamentu, a odstępując od wymierzenia kary, zastosował środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w wysokości 2,5 tys. zł na rzecz Polskiego Czerwonego Krzyża. 14 lutego 2006 warszawski Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok, skazując Leszka Bubla na karę grzywny w wymiarze 5 tys. zł^[10].

Przypisy

Bibliografia

• Nota biograficzna na stronie Polskiej Partii Narodowej. [dostęp 5 grudnia 2010].
• Strona sejmowa posła I kadencji. [dostęp 5 grudnia 2010].