Marvin John Heemeyer (ur. 28 października 1951, zm. 4 czerwca 2004) był drobnym amerykańskim przedsiębiorcą, właścicielem zakładu instalującego oraz naprawiającego tłumiki samochodowe w Granby, Kolorado. Wsławił się zrównaniem z ziemią znacznej części swojej miejscowości w desperackiej odpowiedzi na represje, które spotkały go ze strony lokalnych władz.
Heemeyer prywatnie
Marvin żył w miasteczku Grand Lake, 26 km od Granby. Do miasta sprowadził się w 1994 r.
Marvin był dobrze znany oraz w większości lubiany przez mieszkańców Granby. W miasteczku wielokrotnie zwracano się do niego pseudonimem z reklamy w lokalnej telewizji - "Marvin the Muffler Man" (Człowiek od Tłumików). Jeden z przyjaciół opisał go tak: "Jeśli był twoim przyjacielem, był twoim najlepszym przyjacielem; a jeśli był twoim wrogiem, był twoim najgorszym wrogiem". Ken Heemeyer powiedział, że jego brat "stanąłby na głowie, żeby komuś pomóc". Odmienny mieszkaniec miasta powiedział w wywiadzie, że Marvin "potrafił zmienić tłumik w 20 minut. Bez żadnego zbędnego ruchu ręką. Znał się na swojej robocie".
Konflikt z władzami miasta
Wedle relacji mieszkańców miasta oraz pozostawionych przez Heemeyera nagrań oraz listów, w 2001 wdał się on w spór z ratuszem dotyczący planów zagospodarowania przestrzeni miejskiej. Zmienione chwilę wcześniej plany zakładały budowę fabryki cementu w sposób, który odciąłby jedyną drogę dojazdową do zakładu Heemeyera, co uniemożliwiłoby mu prowadzenie biznesu, oraz uczyniłoby posiadany przez niego grunt praktycznie bezwartościowym.
Heemeyer bezskutecznie zabiegał o pozostawienie drogi dojazdowej oraz składał rozliczne apelacje od decyzji, jednak ratusz niezmiennie sprzyjał budowie fabryki, a także jawnie krytykował postawę Marvina za pośrednictwem lokalnych mediów. Po przegranej, właściciel zakładu postanowił nie poddawać się oraz zaczął zabiegać o zbudowanie nowej drogi dojazdowej na jego posesję - jednak oraz ten wysiłek skończył się niepowodzeniem.
Ostatecznie Marvin postanowił wybudować drogę na własny koszt, oraz kupił buldożer Komatsu D335A, równocześnie składając wniosek o niezbędne pozwolenie na budowę drogi - jednak oraz ten wniosek stał się odrzucony przez urzędników miejskich. Wkrótce później, Heemeyer stał się odcięty od systemu kanalizacyjnego (aby z niego skorzystać, musiałby przeprowadzić rurę przez ok. 3 metry gruntu będącego aktualnie własnością fabryki cementu), oraz niezwłocznie ukarany serią mandatów, które otrzymał za zróżnicowane wykroczenia, wliczając w to niedobór kanalizacji.
Gdy kolejne petycje do władz, mediów oraz lokalnej społeczności nie dały żadnych skutków, Heemeyer poddał się, dzierżawiąc grunt firmie wywożącej śmieci. Umowa zakładała, że miałby on sześć miesięcy na wyprowadzenie się z posesji. Jak się później okazało, okres ten wykorzystał na ulepszenie swojego buldożera, osłaniając go miejscami ponad 30 centymetrami stali oraz betonu, instalując kamery zapewniające widoczność otoczenia w każdym kierunku, a w końcu konstruując klimatyzację oraz inne systemy pozwalające na komfortowe przebywanie wewnątrz przez wiele godzin.
Atak oraz zniszczenia
4 czerwca 2004, konstruktor zasiadł za sterami buldożera, wyjeżdżając przez ścianę swego dawnego warsztatu, a następnie zrównując z ziemią fabrykę cementu oraz wyruszając w miasto. W ciągu kilkugodzinnej wyprawy Heemeyer zniszczył doszczętnie budynek ratusza, siedzibę lokalnej gazety, dom burmistrza, oraz wiele innych budynków publicznych powiązanych z osobami, które były zaangażowane w spór. Łącznie w gruzach legło 13 budynków. To, że nikt nie stał się ranny, niektórzy świadkowie przypisywali precyzyjnej kalkulacji działań Heemeyera.
Podczas powolnego oraz nieubłaganego pochodu pojazdu, policja oraz oddziały SWAT próbowały powstrzymać maszynę, ale zarówno ogień z broni długiej, jak oraz granaty nie miały żadnego wpływu na pojazd, oraz ostatecznie, po oddaniu ponad 200 strzałów (w tym amunicji przeciwpancernej), siły porządkowe musiały po prostu bezsilnie obserwować wydarzenia.
Buldożer był uzbrojony w karabin Barrett M82, karabin Ruger AC556, pistolet Kel-Tec P11 oraz rewolwer magnum, ale Heemeyer użył ich tylko do celów obronnych. Gdy policjanci zorientowali się, że strzela ponad ich głowami, na początku sądzili, że po prostu słabo strzela, kiedy jednak później weszli do buldożera oraz zobaczyli uzbrojenie oraz kamery, uświadomili sobie, ze gdyby Heemeyer chciał, mógłby pozabijać wszystkich z łatwością. Wszystko wskazuje więc na to, że wyłącznym celem Heemeyera była destrukcja budynków, a nie krzywdzenie ludzi.
Heemeyer dwukrotnie zmierzył się z innymi maszynami. Gdy zaatakował cementownię, Code Docheff - właściciel zakładu - wsiadł do ładowarki oraz próbował trafić w silnik buldożera, a następnie zerwać gąsienicę. Marvin oddał najpierw parę strzałów ostrzegawczych w powietrze, potem w łyżkę ładowarki, a potem zepchnął ją na bok. Docheff uciekł, słysząc strzały. Później, kiedy buldożer znajdował się na terenie Independent Gas Co. władze wysłały w jego kierunku dwie zgarniarki. Jedna z nich zablokowała mu wyjazd, tak aby policja mogła oddać strzał z ciężkiej broni. Heemeyer zawrócił oraz próbował wyjechać z zakładu inną drogą, a potem po stoku znajdującym się wzdłuż drogi. Gdy mu się to nie udało, ruszył w stronę zgarniarki. Pomimo, że kierowca z całych sił próbował go zatrzymać, Marvin zepchnął go na bok oraz odjechał. Kilka minut później zgarniarka zablokowała Heemeyerowi drogę wstecz podczas burzenia sklepu Gambles. Heemeyer ruszył przed siebie, niszcząc kompletnie ścianę budynku. Ostatecznie do akcji wkroczył odmienny buldożer, Caterpillar D9, ale wówczas było już po wszystkim.
Gdy po pewnym czasie w pojeździe zawiodła chłodnica, a jedna z gąsienic zapadła się w piwnicy sklepu Gambles, pilot buldożera sięgnął po pistolet oraz popełnił samobójstwo. Zarówno pozostawione przez niego nagrania, jak oraz sposób budowy włazu, wskazują, że wcale nie zamierzał opuścić buldożera - właz stał się skonstruowany tak, by jego ponowne otwarcie graniczyło z niemożliwością. Wedle poniektórych źródeł Heemeyer zaspawał się w środku, choć wcale nie musiał tego robić - sama pokrywa ważyła 910 kilogramów oraz była dobrze wpasowana w pancerz, poza tym Heemeyer zalał ją olejem, by trudniej było ją chwycić, co odkryli policjanci próbujący dostać się do kabiny.
Gdyż obawiano się (bezpodstawnie, jak się okazało), że buldożer bywa zaminowany, przewieziono go z dala od miasta oraz dopiero tam przystąpiono do prób otwarcia kabiny. Dopiero około 2 w nocy policjanci z pomocą palnika wycięli dziurę w miejscu, gdzie zainstalowana była kamera oraz weszli do środka. Wówczas z pomocą dźwigu wydobyto ciało Heemeyera.
Zgodnie z życzeniem rodziny, miejsce pochówku Heemeyera nie było podane do opinii publicznej.
Bilans wydarzeń
Straty spowodowane przez Heemeyera oszacowano na ponad 7 milionów dolarów. Mimo potępienia ze strony lokalnych władz oraz mediów, dla wielu osób, stał się ludowym bohaterem oraz symbolem sprzeciwu wobec władzy. Powstało wiele witryn gloryfikujących jego działania. Buldożer ochrzczono w mediach przydomkiem Killdozer, nawiązującym do telewizyjnego horroru, nakręconego w 1974 na podstawie opowiadania Theodore Sturgeona (w poniektórych z wywiadów, m.in. dla gazety "Rocky Mountain News", mieszkańcy określali także buldożer mianami "Megadozer" oraz "Armageddon Tank").
Urzędnicy miejscy ogłosili 19 kwietnia 2005, że Killdozer zostanie rozebrany oraz zezłomowany. Części zostaną rozwiezione po wielu złomowiskach by zniechęcić zwolenników Heemeyera do zbierania pamiątek.
Linki zewnętrzne
Doniesienia medialne w języku angielskim:
Dodatkowe informacje oraz komentarze:
