Miasto Grand Baie (Grand Bay) w północnej części Mauritiusa
Gris Gris – południowe wybrzeże wyspy
Mauritius, Republika Mauritiusu[1] – państwo wyspiarskie leżące w południowo-zachodniej części Oceanu Indyjskiego, około 900 km na wschód od Madagaskaru. Wyspa jest częścią archipelagu Maskarenów. Poza wyspą do Mauritiusa należą wyspy: Rodrigues (w odległości 563 km na wschód od wyspy głównej), archipelag Cargados Carajos (402 km na północ) oraz Wyspy Agalega (933 km na północ). Na południowy zachód od Mauritiusa położony jest Reunion.
Historia
Wyspa była odkryta przez Portugalczyków w 1505. Skolonizowana była przez Holendrów w 1638 oraz nazwana imieniem księcia Maurice z Nassau. Francuzi kontrolowali wyspę w XVIII wieku oraz zmienili jej nazwę na Ile de France. Wyspa była odebrana przez Brytyjczyków w 1810 oraz przywrócono jej dawną nazwę. Anglicy znieśli niewolnictwo oraz zaczęli ściągać robotników z Indii.
Niezależność uzyskała w 1968. Kraj stał się republiką w ramach Wspólnoty Narodów w 1992. Mauritius, jako jeden z nielicznych krajów afrykańskich, ma nader stabilną demokrację z stale odbywającymi się wolnymi wyborami oraz przestrzeganymi prawami człowieka. Dzięki rozwiniętemu sektorowi turystycznemu przyciągnął znaczne zagraniczne inwestycje, osiągając tym samym jedne z najwyższych w Afryce dochody na obywatela.
Polityka
Głową państwa w Mauritiusie jest prezydent, wybierany na pięcioletnią kadencję przez Zgromadzenie Narodowe (National Assembly) jednoizbowy maurytyjski parlament. Z 70 członków parlamentu, 62 jest wybieranych bezpośrednio w wyborach powszechnych, a 8 jest wyznaczonych, aby reprezentować mniejszości etniczne, w zależności od wyników wyborów. Parlament jest kierowany przez premiera oraz radę ministrów.
Podział administracyjny
-
Mauritius dzieli się na 9 dystryktów:
Ponadto w skład Mauritiusa wchodzą trzy terytoria zależne:
Geografia
-
Mauritius razem z wyspami Reunion oraz Rodrigues jest częścią archipelagu Maskarenów. Archipelag ten powstał miliony lat temu w wyniku podwodnych erupcji wulkanicznych.
Stolicą wyspy oraz największym miastem jest Port Louis, leżący w jej północno-zachodniej części. Odmienne większe miasta: Curepipe, Vacoas-Phoenix, Beau Bassin, Quatre Bornes oraz Rose Hill.
Wyspa (1865 km² powierzchni) ma w przybliżeniu kształt owalu o dłuższej średnicy 61 km oraz krótszej 47 km. Linia brzegowa ma 161 km długości. Najwyższe wzniesienie, Piton de la Petite Riviére Noire, 826 m n.p.m. Wnętrze wyspy zawiera w sobie płaskowyż o średniej wysokości 671 m n.p.m. oraz charakteryzujący się znaczną wielkością opadów (średnio rocznie 510 cm). Płaskowyż opada łagodnie ku północy przechodząc w nadmorską równinę, natomiast od południa oraz zachodu opada ku wąskiemu pasmu wybrzeża stromymi urwiskami.
Gospodarka
Podstawą gospodarki jest turystyka, eksport wyrobów tekstylnych, uprawa trzciny cukrowej. Użytki rolne stanowią 56% powierzchni kraju. Uprawia się też tytoń, herbatę, kukurydzę, banany.
Demografia
Statystyki demograficzne
| (2005) |
| Liczba ludności |
1 230 602 |
| Ludność wedle wieku |
| 0 – 14 lat |
24,4% (mężczyzn 151 043/kobiet 148 847) |
| 15 – 64 lat |
69,1% (mężczyzn 424 472/kobiet 425 974) |
| ponad 64 lata |
6,5% (mężczyzn 31 506/kobiet 48 760) |
| Wiek (mediana) |
| W całej populacji |
30,5 lat |
| Mężczyzn |
29,65 lat |
| Kobiet |
31,46 lat |
| Przyrost naturalny |
0,84% |
| Współczynnik urodzeń |
15,62 urodzin/1000 mieszkańców |
| Współczynnik zgonów |
6,83 zgonów/1000 mieszkańców |
| Współczynnik migracji |
-0,41 migrantów/1000 mieszkańców |
| Ludność wedle płci |
| przy narodzeniu |
1,02 mężczyzn/kobiet |
| poniżej 15 lat |
1,02 mężczyzn/kobiet |
| 15 – 64 lat |
1 mężczyzna/kobietę |
| powyżej 64 lat |
0,65 mężczyzn/kobiet |
| w całej populacji |
0,97 mężczyzn/kobiet |
| Umieralność noworodków |
| W całej populacji |
15,03 śmiertelnych/1000 żywych |
| płci męskiej |
17,74 śmiertelnych/1000 żywych |
| płci żeńskiej |
12,27 śmiertelnych/1000 żywych |
| Oczekiwana długość życia |
| W całej populacji |
72,38 lat |
| Mężczyzn |
68,4 lat |
| Kobiet |
76,41 lat |
| Rozrodczość |
1,96 urodzin/kobietę |
| Współczynnik dorosłych z HIV/AIDS |
0,1% (2001) |
| Liczba osób żyjących z HIV/AIDS |
700 (2001) |
| Liczba zmarłych na HIV/AIDS |
mniej niż 100 (2001) |
Grupy etniczne
Religie oraz wyznania
-
-
Języki
Kultura
Zmienna kolonialna przeszłość Mauritiusu ma odzwierciedlenie w kulturze. Na przykład, sztuka kulinarna Mauritiusu jest połączeniem holenderskiej, francuskiej, indyjskiej oraz kreolskiej.
W 2008 roku Jean-Marie Gustave Le Clézio, obywatel Francji oraz Mauritiusu stał się pierwszym w historii wyspy laureatem literackiej Nagrody Nobla.
W 1847 Mauritius stał się piątym krajem na świecie, wydającym znaczki pocztowe. Dwa typy znaczków wydane wtedy, znane jako Red Penny oraz Blue Penny są prawdopodobnie najbardziej znaczącymi znaczkami na świecie, będąc bardzo rzadkimi, a więc też bardzo drogimi.
Gdy była odkryta, wyspa Mauritius była domem dla poprzednio nieznanych gatunków ptaków, które Portugalczycy nazwali dodo. Jednakże, do 1681, wszystkie dodo zostały zabite przez osadników albo ich udomowione zwierzęta. Mimo to dodo widnieje w godle państwa.
Ciekawostki
- Już dzisiaj wyspa objęta jest łącznością Wi-Fi na 60% jej powierzchni.
- W Parku Narodowym Chamarel, na południowym zachodzie wyspy, istnieje ziemia wulkaniczna mieniąca się różnymi barwami zwana "ziemią siedmiu kolorów".
Chamrel – ziemia siedmiu kolorów
Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Wg Wielkiego Słownika Ortograficznego PWN jedyną poprawną formą dopełniacza jest Mauritiusa [1]. Jednak w dopełniacz w formie Mauritiusu, jako wyłączny poprawny, podawany jest w wykazie nazw państw Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych [2] (ta forma podwana była już w wykazie państw z 1977 r. opublikowanym jako Zarządzenie nr 17 Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego oraz Techniki z dnia 19 kwietnia 1977 r. zmieniające zarządzenie w sprawie ustalenia brzmienia nazw miejscowości oraz obiektów geograficznych znajdujących się poza granicami Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (Dz. Urz. MNSzWiT 1977 nr 4 poz. 13)[3]), czy w Wielkim słowniku poprawnej polszczyzny PWN pod redakcją prof. Andrzeja Markowskiego (wyd. z 2006 r.).
|
Członkostwo w organizacjach międzynarodowych |
|
|
Światowa Organizacja Handlu (WTO) |
|
|
|
 |
|
|
|
