ML (ang. Meta Language) jest rodziną funkcyjnych języków programowania, które charakteryzuje się statycznym, silnym typowaniem. Jako jeden z pierwszych języków udostępniał typy polimorficzne.

Został zaprojektowany m.in. przez Robina Milnera w roku 1973 oraz był częścią większego projektu LCF (Logic for Computable Functions). Zadaniem LCF było automatyczne dowodzenie poprawności funkcyjnych programów, języka ML używano właśnie do zapisu tych programów. Stąd też aktualnie ML jest stosowany m.in. do automatycznego dowodzenia twierdzeń oraz poprawności programów, a także szybkiego prototypowania.

Rozwinęło się wiele dialektów języka, m.in. Ocaml (włączający do języka elementy programowania obiektowego), Concurrent ML (wspierający programowanie współbieżne) czy Lazy ML (który w przeciwieństwie od innych dialektów stosuje leniwą ewaluację).

W roku 1984 z inicjatywy Robina Milnera ustandaryzowano język ML tworząc dialekt Standard ML. Istnieje kilkanaście implementacji tego dialektu, m.in. Moscow ML, Stanford ML oraz SML97. W roku 2000 standard stał się poprawiony, czego efektem było powstanie ML-2000.