
Ten artykuł dotyczy jednostki długości. Sprawdź też:
inne znaczenia słowa
metr.
Wzorzec metra z lat 1889–1960
Metr – jednostka podstawowa długości w układach: SI, MKS, MKSA, MTS, oznaczenie m. Metr stał się zdefiniowany 26 marca 1791 roku we Francji w celu ujednolicenia jednostek odległości[1]. W myśl definicji zatwierdzonej przez XVII Generalną Konferencję Miar oraz Wag w 1983 jest to odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 s.
Poprzednio metr zdefiniowany był jako:
- (1795 - 1889) długość równa 10-7 długości mierzonej wzdłuż południka paryskiego od równika do bieguna. Na podstawie tej definicji wykonano platynoirydowy wzorzec metra. W trakcie powtórnych pomiarów stwierdzono różnice pomiędzy wzorcem a definicją. Wzorzec przechowywany jest w Międzynarodowym Biurze Miar oraz Wag w Sèvres koło Paryża.
- (1889 - 1960) I Generalna Konferencja Miar (1889) określiła metr jako odległość pomiędzy odpowiednimi kreskami na wzorcu, równą 0,999914 · 10-7 połowy południka ziemskiego.
- (1960 - 1983) XI Generalna Konferencja Miar (1960) zdefiniowała metr jako długość równą 1 650 763,73 długości fali promieniowania w próżni odpowiadającego przejściu pomiędzy poziomami 2p10 a 5d5 atomu 86Kr (kryptonu 86).
Inne jednostki długości: angstrem, cal, stopa, łokieć, jard, sążeń, staje, wiorsta, mila, parsek, rok świetlny.
Przeliczenie metra na pewne jednostki niemetryczne:
1 metr = 0,231481 pręta nowego polskiego = 0,468700 sążnia rosyjskiego = 1,093614 jarda = 3,280840 stóp angielskich
Wielokrotności oraz podwielokrotności jednostki (wyróżniono najczęściej używane):
Wielokrotności wyższe niż kilometr są praktycznie nieużywane. Do opisywania odległości w skali astronomicznej stosuje się raczej tysiące oraz miliony kilometrów albo jednostki pozaukładowe: rok świetlny, parsek, jednostka astronomiczna.
Najmniejszą praktycznie używaną podwielokrotnością jest nanometr. Mniejszych jednostek używa się z reguły w fizyce kwantowej.
Sprawdź też
Sprawdź hasło
metr w Wikisłowniku
Linki zewnętrzne
Przypisy