<

Pozycjonowanie stron www i SEO / SEM

* opieka nad WWW: 128

* pozycjonowania stron internetowa - serdecznie zapraszamy.

3. Optymalizujemy się na pozycjonowanie w tej ścisłej czołówce, na najbardziej znanym systemu.

Metro

Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy podziemnej kolei miejskiej. Sprawdź też: inne znaczenia tego słowa.

Metro (fr. métro) – szybka kolej miejska o bezkolizyjnej trasie przebiegającej najczęściej w tunelach albo na estakadach ponad ulicami. Charakteryzuje się wysokimi peronami, wagonami jeżdżącymi pojedynczo albo w układach wielowagonowych, rozwijającymi wysoką prędkość oraz osiągającymi duże przyspieszenia, na torach oddzielonych od innego typu ruchu specjalną sygnalizacją. Odmianą metra poruszającą się po torach kolejowych jest SKM. W 15 starych krajach UE istnieje aktualnie ponad 30 systemów metra, ostatnie inwestycje przeprowadzono w: Tuluzie (1993), Neapolu (1995), Warszawie (1995), Bilbao (1997), Atenach (1998), Katanii (1999), Kopenhadze (październik 2002), Porto (grudzień 2002) oraz Turynie (2005).

Wikiquote-logo.svg
Sprawdź w Wikicytatach kolekcję cytatów
o metrze

Spis treści

Historia

Pierwsze elektryczne metro w kontynentalnej Europie - w Budapeszcie
Budowa stacji metra w Pradze

W 1845 stał się otwarty podziemny tunel kolejowy, ciągnący się ok. 500 m pod ulicami Brooklynu (obecnie Nowy Jork). Pierwsza całkowicie podziemna linia była otwarta w Londynie już 10 stycznia 1863. Zbudowana była na niewielkiej głębokości, metodą odkrywkową. Łączyła ulice Bishop's Road (Paddington) oraz Farringdon, miała długość 6 km. Londyńskie metro szybko się rozrastało oraz powstawały kolejne linie. W 1890 otwarta była pierwsza na świecie zelektryfikowana linia obsługiwana przez City & South London Railway, jednak na większości linii do 1905 wagony ciągnięte były przez lokomotywy parowe, co wymagało zastosowania wiatraków oraz szybów w celu wentylacji tuneli. Pierwszy tunel podwodny przebito pod Tamizą, wybudowany stał się przez sir Marca Brunela oraz jego syna Isambarda. Oryginalnie projektowany dla ruchu konnego, stał się częścią metra w roku 1869.

W 1870 otwarto eksperymentalną linię w Nowym Jorku, zamknięto ją jednak po trzech latach. Pierwsza kolej podziemna w kontynentalnej Europie ukazała się w Budapeszcie w 1896 po zaledwie dwóch latach budowy. Łączyła Vörösmarty tér w centrum miasta z Széchenyi fürdő oraz była obsługiwana przez składy elektryczne. W tym samym roku oddano do użytku linię w Glasgow, w której wagony ciągnięte były za pomocą systemu lin stalowych, aż do chwili elektryfikacji w 1935.

W 1900 było otwarte metro w Paryżu. Jego pełna nazwa – Chemin de Fer Métropolitain (pl. Metropolitalna kolej żelazna) – była wiernym tłumaczeniem angielskiego London Metropolitan Railway. W języku francuskim nazwa była skrócona do pojedynczego słowa – métro – przejętego następnie przez wiele innych języków, w tym polski.

Najstarszym systemem kolei podziemnej w Stanach Zjednoczonych jest Green Line (Zielona Linia) oddana w Bostonie w 1897 r. Pierwsza regularna podziemna linia w Nowym Jorku była oddana w 1904, choć pierwsze pociągi miejskie kursowały nad ziemią już prawie 35 lat wcześniej (nieistniejąca już Ninth Avenue Line otwarta w 1868 a zamknięta ostatecznie w 1958).

Pierwsza linia półkuli południowej była zbudowana w Buenos Aires (Argentyna) w 1913 r. Najstarszą linią Azji jest otwarta 30 grudnia 1927 r. tokijska linia Ginza. Systemy metra w Afryce są tylko w Kairze (1987) oraz w Algierze (2011).

Najmniejszą miejscowością, gdzie zbudowano metro jest Serfaus w Austrii, które ma 1200 mieszkańców.

Metro w Polsce

W całym kraju jest tylko jedna linia metra.

Warszawa

Plac Wilsona - stacja metra warszawskiego
Information icon.svg Osobny artykuł: Metro warszawskie.

Plany wybudowania metra w Warszawie pojawiały się już w okresie międzywojennym. Pierwsze poważne prace przerwał wybuch II wojny światowej. Krótko po wojnie powrócono do pomysłu budowy kolei podziemnej w Warszawie, zmieniając plany na rzecz metra głębokiego. Zaawansowany projekt stał się jednak zarzucony z powodu wysokich kosztów oraz trudności w budowie.

Działające Metro warszawskie było formalnie budowane od 15 kwietnia 1983 r. (kiedy to stał się wbity w ziemię pierwszy pal stalowy na trasie wykopu podziemnej kolei), a gotowy odcinek metra otwarto 7 kwietnia 1995 r., z czteroletnim opóźnieniem. I linia (Kabaty-Młociny) była ukończona po 25 latach, 25 października 2008 roku, kiedy to otwarto trzy ostatnie stacje na północnym krańcu.

Umowa na centralny odcinek II linii metra już jest podpisana przez władze miasta. Budowa centralnego odcinka II linii metra, długości około 6 km oraz stacji Rondo Daszyńskiego, Rondo ONZ, Świętokrzyska, Nowy Świat, Powiśle, Stadion oraz Dworzec Wileński rozpoczęła się w 2010 roku. Budowa ma się zakończyć w 2013 roku[1].

Koleją podziemną jest także kolej średnicowa z tunelem oraz wykopem pomiędzy przystankami Powiśle oraz Ochota oraz dworcem podziemnym Warszawa Śródmieście. Na trasie tej jeżdzą pociągi SKM oraz aglomeracyjne Kolei Mazowieckich.

Trójmiasto

Szybka Kolej Miejska w Trójmieście ma pewne cechy metra, czyli bezkolizyjność, wysoką częstotliwość oraz odgrywanie istotnej roli w transporcie pomiędzy odleglejszymi częściami aglomeracji. Ale trasa jedynej zresztą linii przebiega w całości pod gołym niebem. Nazwanie więc jej "metrem" jest w pewnym stopniu koloryzowaniem.

Łódź

Koncepcje metra w Łodzi

W latach 30. XX w. ukazała się koncepcja budowy metra w Łodzi. Zakładała budowę jednej linii z Bałuckiego Rynku do Górnego Rynku (obecnie Plac Reymonta). Koncepcje nie zostały zrealizowane.

Wedle jednej z późniejszych koncepcji miały powstać dwie linie o łącznej długości 53,5 km:

  • Linia A: Teofilów – Rynek Bałucki – Śródmieście – Plac Niepodległości – Dąbrowa – Olechów – Janów,
  • Linia B: Retkinia – Dworzec Kaliski – Dworzec Fabryczny – Dzielnica Uniwersytecka – Henryków.

Podane nazwy nie są nazwami stacji, lecz określają przebieg trasy.

Stan na rok 2010

Definicję metra spełnia Łódzka Kolej Aglomeracyjna (ŁKA), której budowę planuje województwo łódzkie oraz miasto Łódź[2]. Jej realizacja związana będzie z kilkoma projektami infrastrukturalnymi: modernizacją regionalnych linii kolejowych w województwie, kolei obwodowej w Łodzi, realizowaną aktualnie modernizacją linii kolejowej Warszawa - Łódź (wraz z zagłębieniem oraz budową tunelu na odcinku Łódź Widzew - Łódź Fabryczna ze stacjami pośrednimi) oraz budową tunelu średnicowego, który połączy Dworzec Fabryczny z dworcami Kaliskim oraz Żabieńcem. Zanim przyjęto roboczą nazwę Łódzka Kolej Aglomeracyjna, projekt funkcjonował pomiędzy innymi pod nazwą Metro Łódź.

Będący częścią systemu ŁKA dwutorowy tunel kolei aglomeracyjnych oraz regionalnych (i dalekobieżnych) przecinający miasto ze wschodu na zachód przebiegać będzie równolegle do dwutorowego tunelu kolei dużych prędkości (i innych dalekobieżnych). Między dworcami Łódź Fabryczna oraz Łódź Kaliska powstaną dwie nowe stacje. Łącznie docelowo 5 stacji w Łodzi będzie podziemnych albo umiejscowionych w wykopie: Łódź Niciarniana, Łódź Kopcińskiego (nowa stacja pod ulicą Kopcińskiego), Łódź Fabryczna, Łódź Centrum (nowa stacja pod al. Kościuszki) oraz Łódź Polesie (nowa stacja pod placem gen. Hallera). Decyzja o kształcie planowanej stacji kolejowej przy Porcie Lotniczym im. Władysława Reymonta na Lublinku zostanie podjęta niebawem (pierwotnie zakładano budowę stacji kolejowej na poziomie -1 nowego terminala lotniska).

Kraków

Po wojnie metro było także planowane w Krakowie. Z uwagi na koszty zdecydowano się jednak na budowę szybkiego tramwaju, który częściowo przebiega w tunelu (na odcinku Rondo MogilskiePolitechnika ze stacjami podziemnymi przy Dworcu oraz Politechnice). Powstał w ramach Krakowskiego Centrum Komunikacyjnego.

Metro w Krakowie było wpisane do najnowszego studium zagospodarowania, które zakłada rozpoczęcie budowy metra do roku 2018.

Wrocław

Przed II wojną światową powstały plany budowy metra we Wrocławiupotrzebne źródło. Również po wojnie opracowano plan metra we Wrocławiu, stał się on zamieszczony w publikacji "Szybka Komunikacja Miejska" opracowanej przez Jerzego Ostaszewicza oraz Mariana Rataja. Wstępnie zaproponowano 2 linie poprowadzone w tunelu:

  • linia I: Dworzec Nadodrze - Rynek - Piłsudskiego - Powstańców Śl. - Hallera
  • linia II: Pilczyce - Plac Jana Pawła II - Rynek - Plac Dominikański - Plac Grunwaldzki

W późniejszym czasie zaproponowano przedłużenie powyższych linii: w tunelu albo w wariancie naziemnym. Przez długie lata we Wrocławiu panowało stwierdzenie, że w warunkach hydrologiczno-geologicznych, w których leżące jest miasto nie jest możliwa budowa metra. Jednak przy obecnym zaawansowaniu technologii nie byłby to duży problem. Na przełomie czerwca oraz lipca 2011 roku w prasie ukazała się informacja, że Urząd Miejski we Wrocławiu zlecił Polskiej Akademii Nauk wykonanie koncepcji budowy metra we Wrocławiu. [3]. Naukowcy z Politechniki Wrocławskiej zamiast klasycznego metra proponują dwa tunele tramwajowe pod ścisłym centrum miasta, co jest wariantem kilkukrotnie tańszym.

Znaki metra na świecie

Information icon.svg Osobny artykuł: Znaki metra.

Sprawdź też metro w innych miastach

Sprawdź też

Commons in image icon.svg
WiktionaryPl nodesc.svg
Sprawdź hasło metro w Wikisłowniku

Przypisy

Linki zewnętrzne

www.stylu.strat.bytom.pl | Ustka | bonprix katalog | Biuro Nieruchomości Białystok - Aktywne pośrednictwo, Bezpieczne transakcje | www.tury.wejdz.tarnobrzeg.pl