Schemat I linii warszawskiego metra
Liczba stacji oraz pasażerów przewiezionych metrem w poszczególnych latach
Metro w Warszawie – wyłączny w Polsce system kolei podziemnej w mieście stołecznym Warszawie.
Spółka miejska zarządzająca tą koleją nosi nazwę Metro Warszawskie sp. z o.o.
Wprowadzenie
Metro warszawskie to stosunkowo młody system kolei podziemnej. Pierwszą uchwałę o jego budowie podjęto już w 1925 roku. Po przerwie spowodowanej II wojną światową prace nad budową głębokiego metra rozpoczęły się na początku lat 50. od strony Pragi, jednak w 1957 r. zostały definitywnie przerwane. Prace projektowe nad dzisiejszym metrem trwały od połowy lat 70. W 1982 roku Rada Ministrów zadecydowała o budowie pierwszej linii metra w Warszawie. 15 kwietnia 1983 wbito w ziemię pierwszy pal stalowy na budowie tunelu na Ursynowie. Tę datę uważa się za moment rozpoczęcia budowy metra[5].
Aktualnie Metro Warszawskie składa się z jednej linii przebiegającej przez dzielnice Ursynów (pierwsza stacja na os. Kabaty), Mokotów, Śródmieście, Żoliborz oraz Bielany (ostatnia stacja Młociny przy Hucie) (23,1 km, 21 stacji). Linia ta łączy południowe oraz północne dzielnice lewobrzeżnej Warszawy z centrum miasta. Czas przejazdu całej linii (od Kabat do Młocin) wynosi 38 minut 20 sekund. Pociągi kursują codziennie pomiędzy 5.00 a północą, co parę minut, w weekendy zaś do 3.00 rano. Z metra wykorzystuje dziennie ok. 500 tysięcy pasażerów[6]. Metro Warszawskie zatrudnia ok. 1500 osób[7].
Po 25 latach budowy, 25 października 2008, zakończono budowę pierwszej linii warszawskiego metra, oddając w tym dniu do użytku trzy ostatnie stacje (Stare Bielany, Wawrzyszew oraz Młociny). Zatem w ciągu 25 lat zbudowane zostały 22 stacje (razem ze stacją techniczno-postojową Kabaty). Pierwsza linia ma w najbliższej przyszłości zostać uzupełniona w Śródmieściu o dwie dodatkowe stacje Plac Konstytucji oraz Muranów.
Warszawskie metro jest dostosowane dla potrzeb osób niepełnosprawnych. Na każdej stacji są windy albo pochylnie (głównie na stacjach na Ursynowie) umożliwiające przejazd na stację wózkiem. Jednakże 17 września 2008 roku na stacji Centrum miał miejsce wypadek. Filip Zagończyk, niewidomy, spadł na tory pod najeżdżający pociąg[8]. W wyniku wypadku amputowano mu nogę. To zdarzenie zwróciło uwagę na częściowe tylko dostosowanie warszawskiego metra do potrzeb osób niepełnosprawnych.
Historia
-
W 1925 r. podjęto pierwszą uchwałę o wybudowaniu metra w Warszawie, w 1927 r. zatwierdzono plany oraz rozpoczęto badania geologiczne. W 1929 r. założono Referat Kolei Podziemnej, który miał odpowiadać za budowę. Wielki kryzys lat 30. uczynił wstrzymanie prac. W 1938 r. Stefan Starzyński powołał Biuro Studiów Kolei Podziemnej, które zaktualizowało plany. Rozpoczęto budowę, którą jednak przerwał wybuch II wojny światowej. Zaraz po wojnie pomysł budowy metra albo SKM w Warszawie powrócił, ostatecznie jednak z niego zrezygnowano[9] .
W 1950 r. rząd podjął uchwałę o budowie metra głębokiego w Warszawie. Budowę rozpoczęto na Pradze w 1951 r. na trasie, która miała przebiegać pod Wisłą, ale z powodu rosnących kosztów ograniczono ją w 1953 r. do odcinka doświadczalnego na Pradze. Wybudowano wówczas ogromną (prawie 7000 m³) komorę rozjazdową w rejonie szybu usytuowanego przy ul. Radzymińskiej, w pobliżu wiaduktu kolejowego, oraz tunel szlakowy o średnicy 6 m oraz długości 1270 m prowadzący od szybu przy ul. Naczelnikowskiej do wspomnianej wcześniej komory rozjazdowej. W 1957 r. ostatecznie zatrzymano prace.
Do pomysłu budowy metra powrócono w 1974 r. Powstały techniczno-ekonomiczne założenia pierwszej linii metra[9]. W 1982 r. rząd PRL zawarł umowę z ZSRR o pomocy przy budowie Warszawskiego Metra. 23 grudnia 1982 r. rząd podjął uchwałę nr 266/82 o budowie pierwszej linii metra w Warszawie. 15 kwietnia 1983 r. budowa metra ruszyła. Konstruowanie pierwszego 11-kilometrowego odcinka Kabaty – Politechnika trwało z problemami 12 lat, aż do uroczystego otwarcia 7 kwietnia 1995 r. Po kolejnych 13 latach, 25 października 2008 r. budowa pierwszej linii metra była zakończona.
I Linia
Przebieg
Linia przebiega w osi północ-południe przez dzielnice Bielany, Żoliborz, Śródmieście, Mokotów oraz Ursynów.
|
Nazwa stacji |
Otwarcie |
Lokalizacja |
|
STP Kabaty |
1995 |
ul. Wilczy Dół |
| 1 |
Kabaty |
1995 |
al. Komisji Edukacji Narodowej, ul. Wąwozowa |
| 2 |
Natolin |
1995 |
al. Komisji Edukacji Narodowej, ul. Belgradzka |
| 3 |
Imielin |
1995 |
al. Komisji Edukacji Narodowej, ul. Indiry Gandhi |
| 4 |
Stokłosy |
1995 |
al. Komisji Edukacji Narodowej, ul. Jastrzębowskiego |
| 5 |
Ursynów |
1995 |
al. Komisji Edukacji Narodowej, ul. Surowieckiego |
| 6 |
Służew |
1995 |
ul. Wałbrzyska, ul. Batuty, ul. Sonaty |
| 7 |
Wilanowska |
1995 |
ul. Puławska, w pobliżu al. Wilanowskiej |
| 8 |
Wierzbno |
1995 |
al. Niepodległości, ul. J. P. Woronicza, ul. Naruszewicza |
| 9 |
Racławicka |
1995 |
al. Niepodległości, ul. Racławicka, ul. Wiktorska |
| 10 |
Pole Mokotowskie |
1995 |
al. Niepodległości, ul. Rakowiecka |
| 11 |
Politechnika |
1995 |
ul. Waryńskiego (Rondo Jazdy Polskiej) oraz ul. Nowowiejska |
|
Plac Konstytucji |
planowana |
pl. Konstytucji, ul. Wilcza |
| 12 |
Centrum |
1998 |
pl. Defilad, rondo R. Dmowskiego |
| 13 |
Świętokrzyska |
2001 |
ul. Świętokrzyska, ul. Marszałkowska |
| 14 |
Ratusz Arsenał |
2001 |
pl. Bankowy, ul. Długa, al. Solidarności |
|
Muranów |
planowana |
ul. gen. Andersa, ul. Anielewicza, ul. Świętojerska |
| 15 |
Dworzec Gdański |
2003 |
ul. gen. Andersa, ul. Słomińskiego |
| 16 |
Plac Wilsona |
2005 |
pl. Wilsona, ul. Mickiewicza, ul. Słowackiego |
| 17 |
Marymont |
2006 |
ul. Słowackiego, ul. Popiełuszki, ul. Armii Krajowej |
| 18 |
Słodowiec |
2008 |
ul. Kasprowicza, ul. Żeromskiego, ul. Marymoncka |
| 19 |
Stare Bielany |
2008 |
ul. Kasprowicza, ul. Płatnicza, al. Zjednoczenia |
| 20 |
Wawrzyszew |
2008 |
ul. Kasprowicza, ul. Wolumen, ul. Lindego |
| 21 |
Młociny |
2008 |
ul. Kasprowicza, ul. Nocznickiego |
Pl. Konstytucji oraz Muranów
Przygotowywane są następujące inwestycje[10]:
24 stycznia 2006 władze Warszawy zdecydowały o budowie dwóch zaniechanych stacji metra – A12 Plac Konstytucji oraz A16 Muranów. Ogłoszono przetarg na studium wykonalności tych dwóch stacji. W 1989 r. zrezygnowano z ich budowy ze względu na oszczędności. Wedle ekspertów, wybudowanie obu stacji znacząco poprawi dostęp do komunikacji zbiorowej w centrum Warszawy. Uruchomienie dodatkowych stacji nie pociągnie za sobą zmian w częstotliwości kursowania metra.
Stacja A12 Plac Konstytucji leżąca będzie pod ulicą Marszałkowską pomiędzy Wilczą, a placem Konstytucji. Stacja A16 Muranów zlokalizowana zostanie w ciągu ulicy Gen. Andersa, pomiędzy ulicami Anielewicza, a Dubois. Wybudowanie stacji Plac Konstytucji pozwoli na objęcie obsługą komunikacyjną metra mieszkańców m.in. ulic Poznańskiej, Hożej, Kruczej oraz Wspólnej. Z kolei stacja Muranów zapewni łatwiejszy dostęp do metra mieszkańcom ulic Nowolipki, Pawiej, Dzielnej, Zamenhofa, Stawki oraz Bonifraterskiej. Po otwarciu tych stacji pasażer przemieszczający się pierwszą linią po śródmieściu, będzie miał nie więcej niż 400 metrów do najbliższego wejścia jednej ze stacji.
W roku 2005 przygotowana była koncepcja programowo-przestrzenna dla stacji A12 Plac Konstytucji oraz A16 Muranów, która uzupełniła wniosek o lokalizację inwestycji celu publicznego.
Dane techniczne
Zgodnie z oficjalną specyfikacją[11]:
- aktualna długość linii: 23,1 km
- liczba wybudowanych stacji: 21 (+ 1 stacja techniczno-postojowa)
- na każdej stacji jest monitoring
- na każdej stacji są dwa zespoły zegarów (po jednym na każdy tor); oba składają się z zegara odmierzającego rzeczywisty czas (godziny, minuty) oraz drugiego odmierzającego czas od odjazdu ostatniego pociągu (minuty, sekundy)
- na wszystkich stacjach uruchomiono nowy system informacji, pokazujący pomiędzy innymi czas do przyjazdu kolejnego składu
- długość peronów: 120 m. (na 120-metrowym peronie mieści się maksymalnie 6 wagonów metra)
- liczba wind osobowych dla niepełnosprawnych: 41 szt.
- zagłębienie peronu poniżej poziomu terenu: 8,3 – 12,2 m
- średnia odległość pomiędzy stacjami: mniej niż 1 km
- szerokość toru: 1435 mm
- minimalny promień łuku toru: 300 m
- maksymalne nachylenie: 3,1%
- nawierzchnia torowa betonowa
- system zasilania: trzecia szyna o napięciu 750 V
- zabezpieczenie ruchu pociągów: system zdalnego sterowania oraz kontroli dyspozytorskiej
- zabezpieczenie ruchu pociągów: system automatycznego ograniczania prędkości z sygnalizacją kabinową
- częstotliwość kursowania: co 3-4 min w godzinach szczytu w dzień powszedni, co ok. 10 min późnym wieczorem
- prędkość handlowa: 36 km/h
- prędkość konstrukcyjna wagonów: 90 km/h
- czas przejazdu istniejącego odcinka metra: 38 min.
- przed każdą stacją metra istnieje specjalna, wysoka komora rozprężająca powietrze. Jest ona niezbędna, aby przy wjeżdżaniu składu na stację pociąg nie wpychał na peron mas powietrza zgromadzonych przed swoim czołem
Przyszłość
Aktualny schemat linii warszawskiego metra
linia I – odcinek eksploatowany
linia II – pierwszy etap budowy
linia II – projektowana
-
Aktualnie w trakcie realizacji jest druga linia warszawskiego metra. 28 października 2009 roku podpisano kontrakt wart 4,1 miliarda złotych, który przewiduje wybudowanie centralnej części drugiego odcinka w ciągu najbliższych czterech lat. 11 września 2010 r. ruszyła budowa drugiej linii metra[12]. Po zakończeniu jego realizacji, nastąpi przedłużenie tego odcinka odpowiednio na wschód oraz zachód Warszawy. W założeniach ma powstać także odnoga południowo-wschodnia na Gocław. W planach istnieje już także trzecia linia metra która będzie przebiegać także ze wschodu na zachód.
Tabor
Odcinek w ruchu obsługiwany jest przez:
Każdy pociąg składa się z 6 wagonów.
Wagony produkcji rosyjskiej serii 81 jeździły w składach 4-wagonowych, ale w 2006 r. Metro Warszawskie podpisało umowy o kupnie 30 nowych wagonów, powiększających dotychczasowe składy do 6-wagonowych. Pierwsze powiększone składy zostały oddane do eksploatacji w lutym 2007 r.
- Nowe pociągi w 2008
27 listopada 2006 r. Zarząd Spółki Metro Warszawskie podjął decyzję o kupnie kolejnych 5 pociągów (w każdym po 6 wagonów). 18 grudnia zaczął się nieograniczony przetarg. Metro kupuje 10 wagonów z kabiną maszynisty oraz 20 wagonów bez kabin. Nowe pociągi musiały być w pewnym stopniu kompatybilne z posiadanym taborem, aby jak największa ilość części oraz podzespołów pasowała do tych z wykorzystywanych już pociągów, oraz aby nowe pociągi mogły być obsługiwane przez dotychczasową infrastrukturę metra.
Przetarg wygrała Spółka Akcyjna Wagonmasz z Petersburga. 25 lipca 2007 r. była podpisana umowa. Metro za wagony zapłaciło ponad 27 mln. USD oraz pokryło podatki oraz cła w wysokości ok. 24% sumy. Nowe pociągi zostały wprowadzone do użytku wraz z zakończeniem budowy pierwszej linii metra. Włączenie do eksploatacji pierwszego pociągu winno było nastąpić w ciągu 15 miesięcy od daty podpisania umowy, a ostatniego w ciągu 17 miesięcy. Nowe pociągi to zmodyfikowane wagony serii 81, nieco różnią się od tych już jeżdżących po torach warszawskiego metra. Są wyposażone w nowoczesną kabinę maszynisty, informację wizualną w przedziałach pasażerskich oraz mechaniczną wentylację.
Ostateczny termin wykonania zamówienia to 30 kwietnia 2008 roku. Po dostarczeniu nowych wagonów metro dysponuje 228 wagonami (38 składów), czyli podobną ilością, jaką przewidywano w latach 80. podczas planowania metra[13].
W nocy z 1 na 2 sierpnia 2008 r. do STP Kabaty dotarł nowy pociąg, który był poddawany testom na torze prób oraz miał wyjechać na trasę wraz z przedłużeniem linii do Młocin. Zdjęcie pociągu da się obejrzeć na oficjalnej stronie metra. Najnowsze wagony metra
Wagony serii 81 produkcji rosyjskiej
-
Osobny artykuł: seria 81.
Pociąg metra warszawskiego
serii 81 produkcji rosyjskiej.
W 1982 r. zdecydowano o wykorzystaniu wagonów rosyjskich. W latach 80. zawarto umowę pomiędzy PRL a ZSRR na zakup w sumie 250 sztuk wagonów serii 81 produkcji rosyjskiej dla warszawskiego metra, obsługujących całą pierwszą linię. 90 sztuk miało być darem narodu rosyjskiego dla narodu polskiego. W 1990 r. dostarczono 10 darmowych wagonów (2 pociągi po 5 wagonów) z zakładów produkcyjnych Mytiszczi pod Moskwą, pozostałych Warszawskie Metro nie otrzymało ze względu na zmianę sytuacji politycznej. Wówczas zdecydowano o rozesłaniu ofert do polskich oraz zachodnich firm. Polskie firmy nie były w stanie zrealizować zamówienia, oferty firm zagranicznych były bardzo nowoczesne, ale zbyt drogie. W efekcie podpisano umowę z APO Wagon-masz z Petersburga, albowiem wagony tej produkcji były 5-krotnie tańsze od zachodnich, lecz niestety mniej nowoczesne[14].
- Dostawy wagonów serii 81
- w 1990, 10 wagonów, serii 81-717 oraz 81-714, 4 wagony kabinowe, 6 bezkabinowych
- w 1994, 32 wagony, serii 81-572 oraz 81-573, 24 wagony kabinowe, 8 bezkabinowych
- w 1997, 18 wagonów, serii 81-572 oraz 81-573, 2 wagony kabinowe, 16 bezkabinowych
- w 2007, 14 wagonów bezkabinowych
- w 2007 oraz 2008, 16 wagonów bezkabinowych
W 1990 r. metro posiadało 2 pociągi po 5 wagonów, w 1994 r. dostarczono 32 wagony oraz z tego powstało 14 składów po 3 wagony, co już pozwoliło na obsługę ówczesnego odcinka metra (Kabaty – Politechnika). Z uwagi na tłok w pociągach oraz wydłużeniu linii do Centrum, w 1997 r. kupiono kolejne 18 wagonów, co w sumie dało 60 wagonów składających się na 15 pociągów 4-wagonowych.
Ostatnie dwie dostawy pochodzą z zakładów JSC Metrowagonmasz (Метровагонмаш) z Moskwy. Z firmą podpisano dwie umowy, pierwszą 25 kwietnia 2006 r., na sumę 9,3 mln USD (31 mln zł, netto) oraz drugą 16 października 2006 r., na sumę 12,4 mln USD (ok. 37 mln zł)[15].
Wszystkie składy zostały przedłużone oraz metro dysponuje 15 pociągami sześciowagonowymi starego typu oraz 7 pociągami sześciowagonowymi nowszego typu.
- Naprawa główna
- Wagony serii 81, zakupione w latach 90. przejechały w Warszawskim Metrze już ponad milion kilometrów, dlatego przeszły naprawę główną oraz modernizację w bydgoskich zakładach PESA. Modernizacja zaczęła się w sierpniu 2005 r. Do połowy 2007 r. było zmodernizowane 39 z 60 wagonów serii 81. Wagony były malowane, wymieniono podłogę, okna, uszczelki oraz poręcze, a kabina maszynisty była wyciszona. Poza tym, zdjęto z wagonu zewnętrzne listwy oraz odnowiono drzwi oraz ich mechanizmy. Pierwsze wyremontowane wagony kursują od 2006 r. 12 lutego 2007 zaczął kursować pierwszy sześciowagonowy skład. Wagony, które wydłużyły pociąg, zostały włączone do ruchu po zakończeniu remontu[16].
- Dane techniczne[17]
- Szerokość wagonu 2712 mm
- wysokość wagonu nad główką szyny – 3662 mm
- długość wagonu – 19210 mm
- liczba drzwi z każdej strony – 4 szt.
- szerokość drzwi – 1200 mm
- masa wagonu – 33 t albo 34 t (w zależności czy wagon ma kabinę maszynisty, czy nie)
- pojemność wagonu – 200 osób
- liczba miejsc siedzących w wagonie – 44 (40 w wagonie czołowym z kabiną maszynisty)
- moc godzinowa 4x110 kW
- napięcie znamionowe – 750 V
- sposób zasilania – 3 szyna
- przyspieszenie rozruchu – 1,2 m/s²
- opóźnienie hamowania – 1,0 m/s²
- obudowa stalowa
- Prędkość konstrukcyjna wagonów – 90 km/h,
- Prędkość maksymalna wagonów – 120 km/h.
- Wagony serii 81 bywają złączone w składy od 3 do 8 wagonów. Perony Warszawskiego Metra posiadają 120 m., dlatego mieści się przy nich najwyżej skład sześciowagonowy.
- W ciągu roku pociąg serii 81 przejeżdża od 80 tys. do 100 tys. kilometrów.
Wagony z zakładów produkcyjnych Alstom
22 lipca 1998 r. rozstrzygnięto przetarg na dostawę 108 nowych wagonów metra. Nowe wagony zostały zaprojektowane oraz wykonane przez firmę Alstom[18] we współpracy z zakładami Alstom-Konstal z Chorzowa (znanymi z reguły z produkcji tramwajów). Nowe wagony należą do serii Metropolis, wykonane są z aluminium, stali, a spojenia połączone nitami. Wnętrze wagonu winno być odporne na ogień oraz dewastację.
- Dostawy wagonów Metropolis
- w 2000 r. 4 pociągi z Barcelony
- w 2001 r. 4 pociągi z Chorzowa
- w 2002 r. 5 pociągów z Chorzowa
- w 2004 r. 3 pociągi z Chorzowa
- w 2005 r. 2 pociągi z Chorzowa
W 2000 r. pierwsza partia wagonów przypłynęła z Hiszpanii drogą morską do portu w Gdańsku, stamtąd koleją wagony zostały przetransportowane do STP Kabaty, gdzie przeszły testy. Kolejne wagony były produkowane w Chorzowie w zakładach należących do firmy Alstom oraz dostarczane do metra drogą kolejową.
- Transport oraz testy nowych pociągów
- Wagony pochodzące z fabryki Alstom w Chorzowie były transportowane drogą kolejową. Pociągi holowane były na własnych kołach, przed ewentualnymi uszkodzeniami chroniły je wagony osłonowe. Całą trasę Chorzów – Warszawa (ok. 260 km) pociąg z dostawą jechał 20km/h. Niska prędkość miała zminimalizować ryzyko uszkodzenia wagonów podczas transportu. Na STP Kabaty pociąg przez miesiąc przechodził testy. Zanim składy zostały dopuszczone do ruchu pasażerskiego dokonano: dokładnego pomiaru skrajni pociągów, przeglądu technicznego, odbiorów od producenta, procedury uzyskania odpowiednich certyfikatów bezpieczeństwa oraz dopuszczenia do ruchu oraz jazd próbnych. Podczas testów pociągi przejechały ponad 600 km (500 km nocą w tunelu metra oraz 100 km na powierzchni po torze prób na STP Kabaty).
- Dane techniczne
- szerokość wagonu 2800 mm
- wysokość wagonu nad główką szyny – 3545 mm
- długość wagonu – 19520 mm
- liczba drzwi z każdej strony – 4 szt.
- szerokość drzwi – 1300 mm
- masa pociągu sześciowagonowego próżnego – 184 Mg=150 t
- pojemność pociągu 6 wagonowego – 1454 osoby
- ilość miejsc w wagonie dla osób niepełnosprawnych – 6 miejsc
- ilość miejsc w wagonie dla wózków inwalidzkich – 1 miejsce
- liczba silników w pociągu – 8 szt.
- godzinowa moc silnika – 180 kW
- napięcie silnika przy rozruchu – 290 V
- napięcie w trybie hamowania – 320 V
- sposób zasilania – 3 szyna
- napięcie zasilania – 750 V prądu stałego
- Potencjalna prędkość maksymalna wagonu – 120 km/h
- Prędkość konstrukcyjna wagonu – 90 km/h
- czas osiągnięcia 90 km/h – 43,6 sek
- system informacji pasażerów – audiowizualny
- poszycie pudła wagonu – stop aluminium
- w ciągu roku pociąg przejeżdża od 100 tys. do 120 tys. km
- czas eksploatacji to 30 lat albo przebieg 3 mln km
- Dopuszczalna prędkość pociągu z pasażerami w tunelach metra to 60 km/h (prędkość handlowa – z uwzględnieniem postojów na stacjach – wynosi 36 km/h). 108 wagonów składa się na 18 pociągów. Jeden skład kosztował ok. 6 milionów euro.
- Problemy techniczne
- W początkowej fazie eksploatacji występowały rozliczne problemy z wagonami. Do najpoważniejszych należał problem "kwadratury" kół składów fachowo nazywany poligonizacją, odczuwany przez mieszkańców okolic linii metra. Obręcze kół odkształcały się, powodując wstrząsy oraz drgania. Podczas kiedy koła pociągów rosyjskich trzeba było przetoczyć co 500 tys. kmpotrzebne źródło, koła Alstomu wymagały przetoczenia co 30 tys. km. Koła w wagonach produkowanych przez Alstom zostały wykonane ze stopu o innej charakterystyce (m.in. twardości). Po reklamacjach, które początkowo natrafiły na opory firmy Alstom, problem stał się rozwiązany[19].
Wagony z zakładów produkcyjnych Siemens
W lutym 2011 roku podpisano umowę na dostawę 210 nowoczesnych wagonów wyprodukowanych przez zakłady Siemensa. Duża cząstka zamówienia zostanie wykonana w nowosądeckich zakładach stowarzyszonej firmy Newag. Umowa przewiduje także możliwość dokupienia kolejnych 105 wagonów w momencie przedłużania centralnego odcinka II linii metra. Nowoczesne wagony o nazwie "Inspiro" będą łączyć się po 6 sztuk w całkowitą liczbę 35 pociągów i, co jest nowością, dopuszczają przechodzenie pomiędzy wagonami w trakcie podróży. Koszt podpisanej umowy wyniósł 1 mld 69 mln złotych[20].
Bezpieczeństwo
Służba Ochrony Metra
Odpowiada za zapewnienie bezpieczeństwa w warszawskim metrze. Wartownicy SOM są stale szkoleni do pełnienia specyficznej służby w obiektach infrastruktury metra. SOM odpowiada za zabezpieczenie terenu oraz obiektów Stacji Techniczno-Postojowej, magazynów oraz pomieszczeń służbowych oraz innych obiektów metra, a także za ochronę majątku metra oraz majątku użyczonego metru.
W ciągu 2005 wartownicy SOM przeszli szkolenia[21]:
- w zakresie posługiwania się krótką bronią palną oraz pistoletem maszynowym
- w zakresie zagrożeń związanych z terroryzmem (podłożenie ładunku wybuchowego)
W ciągu 2006 wartownicy SOM przeszli szkolenia[22]:
- teoretyczne oraz praktyczne szkolenie w zakresie bezpiecznego obchodzenia się z bronią palną,
- praktyczne szkolenie strzeleckie z broni krótkiej oraz maszynowej.
W jednostce SOM służą 4 wyszkolone psy w Zakładzie Kynologii Policyjnej w Sułkowicach, pomiędzy innymi:
- labrador "Beti", która jest przeszkolona do wyszukiwania materiałów wybuchowych.
- 3 owczarki niemieckie "Vik", "Dik" oraz "Diego" - psy patrolowe.
Komisariat Policji Metra Warszawskiego
Dla lepszego bezpieczeństwa, wartowników SOM wspierają policjanci z Komendy Stołecznej Policji, ze specjalnej jednostki Komisariatu Policji Metra Warszawskiego. Policjanci, analogicznie jak SOM pełnią służbę patrolowo-interwencyjną na stacjach oraz w wagonach. Główna siedziba Komisariatu Policji Metra Warszawskiego mieści się na stacji metra Centrum, ale na każdej stacji jest pomieszczenie przeznaczone dla policjantów[23].
Zakładowa Służba Ratownicza Metra Warszawskiego
Wóz Ratownictwa Technicznego na terenie
STP Kabaty
Prezentacja w trakcie Dnia Transportu Publicznego 2010
Zespół dysponujący odpowiednim sprzętem oraz wyszkolony do niesienia pomocy ludziom na terenie metra oraz do wspierania akcji usuwania awarii w obiektach infrastruktury metra. Na jej wyposażeniu leżą dwa pojazdy: gaśniczy oraz ratownictwa technicznego. ZSR współpracuje z jednostkami ratowniczymi służb miejskich oraz państwowych. Podnoszeniu sprawności działania służą wspólne ćwiczenia w tunelach, na stacjach oraz w wagonach metra[21].
Od lipca 2005 na składzie ZSR jest wóz ratownictwa technicznego Mercedes Benz-Unimog U400, zbudowany specjalnie na zamówienie warszawskiego metra za 1,2 mln zł. Pojazd jest przystosowany do jazdy zarówno po torach metra jak oraz zwykłych ulicach. Jego wysokość jest dostosowana do wysokości peronów w warszawskim metrze, tak by 4-osobowa załoga mogła wysiadać od razu na stację.
W razie wypadku albo poważnej awarii wszystkie pociągi zjeżdżają na jeden tor oraz tory odstawcze mieszczące się za niektórymi stacjami, pozwalając dojazd do miejsca wypadku zespołowi ratownictwa technicznego. Prędkość maksymalna tego pojazdu to 50km/h bez względu na kierunek jazdy.
Unimog jest w stanie holować skład metra, który waży 130 ton, ale jego konstrukcja jest obliczona na holowanie nawet cięższych pojazdów, do 200 ton. Pojazd ratownictwa technicznego jest wyposażony w standardowy sprzęt ratowniczy: piły, nożyce do cięcia blachy, podnośniki itp.[24]
Inne środki bezpieczeństwa
- w grudniu 2006 Metro Warszawskie otrzymało z Urzędu Transportu Kolejowego świadectwa bezpieczeństwa: dla zarządcy infrastruktury kolejowej; dla przewoźnika kolejowego; dla użytkownika bocznicy kolejowej. Świadectwa ważne są do 21 grudnia 2011 r.[25]
- 27 września 2006 r. metro dostało od Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego 19 defibrylatorów. Są one w użyciu od 1 stycznia 2007 r. (po zmianie ustawy o ratownictwie medycznym). Urządzenia leżą na peronach następujących stacji: A1 Kabaty, A7 Wilanowska, A11 Politechnika, A13 Centrum (2 sztuki), A15 Ratusz Arsenał, A17 Dworzec Gdański, A18 Plac Wilsona.
- W marcu 2004 roku metro zaczęło "żółtą kampanię informującą" o zagrożeniach jakie pasażerowie potrafią spotkać w metrze oraz jak trzeba postępować w danej sytuacji. Informacje dotyczą pomiędzy innymi zachowania podczas ewakuacji oraz alarmu bombowego[26].
- Na każdej stacji jest umieszczony żółty telefon, przez który da się zawiadomić o groźnej sytuacji w metrze. W wagonach są specjalne przyciski, dzięki którym da się poinformować maszynistę o niebezpiecznej sytuacji.
- Dla bezpieczeństwa pasażerów, w metrze przeprowadza się też ćwiczenia wielorakich służb ratunkowych.
- W nocy z 16 na 17 marca 2006 r. w metrze warszawskim miały miejsce ćwiczenia antyterrorystów. Cała akcja miała miejsce na stacji Wilanowska[27].
- Podobne ćwiczenia odbywały się także przez trzy kolejne noce począwszy od nocy z 4 na 5 lutego 2004 r. na stacji Imielin.
- 6 marca 2004 r. na Dworcu Gdańskim odbyły się ćwiczenia z alarmu bombowego.
- Przez trzy noce od 28 do 30 października 2003 r. odbyły się ćwiczenia Straży Pożarnej na odcinku pomiędzy stacjami Politechnika – Centrum.
- Na stacjach metra jest prowadzony monitoring. Kamery przemysłowe rejestrują obraz, który pomaga w analizie wydarzeń jakie posiadają miejsce na stacjach oraz w STP-Kabaty.
- Wagony metra posiadają wbudowane urządzenia rejestrujące parametry jazdy, "czarne skrzynki" będące odpowiednikami rejestratorów parametrów lotu samolotu. Są to zaadaptowane do potrzeb metra lotnicze rejestratory skonstruowane oraz wyprodukowane w nowej wersji przez warszawską firmę ATM S.A.
- Stacje metra od Kabat do Wierzbna są przystosowane do pełnienia funkcji schronów. Posiadają w korytarzach wejściowych oraz tunelach szlakowych masywne, szczelne wrota z napędem mechanicznym. Ich dolna prowadnica jest w podłodze pod kamiennymi płytami obramowanymi mosiężnymi kątownikami, górna istnieje pomiędzy belkami stropu. Stacje miały być wyposażone w systemy filtracyjne powietrza z zewnątrz, na wypadek jego skażenia. W trakcie budowy, ze względu na bardzo wysokie koszty, zrezygnowano z wyposażania dalszych stacji w te urządzenia.
Znak metra
Logo metra – czerwoną literę M ze strzałką skierowaną w dół, umieszczoną w żółtym kole – wybrano w konkursie ogłoszonym w 1983 przez Prezydium Stołecznej Rady Narodowej. Zaprojektował go artysta Witold Popiel, który w 2001 toczył spór z Metrem Warszawskim o prawa autorskie do tego znaku, ostatecznie zakończony ugodą[28].
Komunikaty głosowe
Zapowiedzi są czytane przez Ksawerego Jasieńskiego.
Podczas Dnia Dziecka w roku 2005 oraz 2006 komunikaty dźwiękowe o bieżącej oraz następnych stacjach były wygłaszane przez dzieci.
Z okazji 25-lecia Listy Przebojów Trójki w dniach 22-24 kwietnia 2007 komunikaty dźwiękowe były czytane przez Marka Niedźwieckiego. Wedle informacji podawanych na antenie "Trójki" zapowiedzi czytane przez jej prezentera miały być odtwarzane przez tydzień, ale zrezygnowano z tego, albowiem nie podobały się one pasażerom.
Galeria stacji
Przypisy
- ↑ www.metro.waw.pl: Tabor metra – zestawienie składów (pol.). [dostęp 14 stycznia 2009].
- ↑ Artykuł Życia Warszawy O jeden rosyjski pociąg metra więcej
- ↑ [ nullwww.metro.waw.pl/pliki/PDFy/Raport%20Roczny%202010.pdf Raport roczny 2010, strona 10 (16+17)]
- ↑ Raport roczny 2010, strona 10 (16+17)
- ↑ Informacja ze strony Politechniki Warszawskiej
- ↑ Krzysztof Śmietana: Metro bije rekordy tłoku (pol.). Gazeta Stołeczna, 2008-12-08. [dostęp 2009-01-28].
- ↑ Agnieszka Deleska: Liczy się tylko dobra komunikacja [Metro Warszawskie (pol.). grupamediapartner.com. [dostęp 12 kwietnia 2009].
- ↑ Grzegorz Miecznikowski: Wypadku w metrze da się było uniknąć (pol.). Gazeta Wyborcza, 2008-09-18. [dostęp 2010-09-25].
- ↑ 9,0 9,1 Henryk Stamatello. Metro w Warszawie. „Kronika Warszawy”. 13 (1 (49)), s. 87-108, 1982. Warszawa.
- ↑ Przygotowywane inwestycje, informacja z oficjalnej strony Metra
- ↑ Dane techniczne oraz eksploatacyjne istniejącego odcinka metra, informacja na oficjalnej stronie Metra
- ↑ Krzysztof Śmietana: Startuje druga linia metra. Zaczną kopać od Pragi. Gazeta.pl. [dostęp 2009-10-28].
- ↑ Informacje o nowych pociągach z oficjalnej strony metra
- ↑ Informacje o serii 81 z serwisu metro.civ.pl
- ↑ Informacje o nowych wagonach z oficjalnej strony metra
- ↑ Informacje o naprawie głównej wagonów z oficjalnej strony metra
- ↑ Specyfikacja techniczna wagonów serii 81 w serwisie metro.civ.pl
- ↑ =85 Wagony z koncernu Alstom, informacja na oficjalnej stronie Metra Warszawskiego
- ↑ Dlaczego mamy obiekcje do wagonów Alstomu... , oficjalna strona Metra Warszawskiego
- ↑ Jarosław Ossowski: Metro w szczycie pojedzie częściej. Umowa podpisana. Gazeta.pl. [dostęp 2011-02-04].
- ↑ 21,0 21,1 Raport roczny 2005 spółki Metro Warszawskie Sp z o.o. (pdf)
- ↑ Raport roczny 2006 spółki Metro Warszawskie Sp z o.o. (pdf)
- ↑ Raport roczny 2004 Metra Warszawskiego (pdf)
- ↑ Karol Kobos, Nowe środki bezpieczeństwa w metrze, Warszawski dodatek do Gazety Wyborczej, 6 lipca 2005
- ↑ Informacja z oficjalnej strony metra
- ↑ "Początek żółtej kampanii informacyjnej...", tekst z oficjalnej strony Metra Warszawskiego
- ↑ Zdjęcia z ćwiczeń antyterrorystycznych na stronie metro.civ.pl.
- ↑ Logo metra. Literka "M" na wokandzie. Życie Warszawy, 24.10.2008
Sprawdź też
Komunikacja w Warszawie:
Literatura
- Jan Rossman „Studia oraz projekty metra w Warszawie 1928–1958” wydane w 1962 roku.
- Bolesław Bierut „6 letni plan odbudowy Warszawy”.
- Tygodnik „Sztandar Młodych” dodatek tygodniowy o metrze z 10 marca 1951 roku.
- „Poznaj swój kraj” wydane w 1988 roku.
- Raporty roczne spółki Metro Warszawskie. 2004, 2005, 2006.
Linki zewnętrzne