Michał Seweryński (ur. 1 lipca 1939 w Łodzi) – polski profesor nauk prawnych, polityk, w latach 2005–2007 minister edukacji narodowej oraz minister nauki oraz szkolnictwa wyższego w rządach Kazimierza Marcinkiewicza oraz Jarosława Kaczyńskiego, senator VIII kadencji.
Życiorys
W 1962 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Łódzkiego. W latach 1971–1972 studiował w Międzynarodowej Szkole Porównawczego Prawa Pracy oraz Ubezpieczeń Społecznych w Trieście, a w 1977 na paryskiej Sorbonie. W 1987 otrzymał tytuł profesorski. Od 1990 zajmuje stanowisko profesora zwyczajnego.
Specjalizuje się w zakresie polskiego oraz międzynarodowego prawa pracy. Na Uniwersytecie Łódzkim kierował Zakładem Zbiorowych Stosunków Pracy oraz Polityki Społecznej. Objął funkcję kierownika Katedry Prawa Europejskiego. Od 1990 do 1996 sprawował urząd rektora Uniwersytetu Łódzkiego. Wykładał gościnnie na uczelniach wyższych we Francji, Kanadzie, Szwajcarii, Hiszpanii oraz Japonii. Pracuje także na Uniwersytecie Ekonomicznym w Katowicach.
Przewodniczy Krajowej Radzie Katolików Świeckich, wchodził w skład Papieskiej Rady ds. Świeckich. Był też konsulem honorowym Republiki Francuskiej w Łodzi. Opublikował ponad 140 prac naukowych z zakresu prawa pracy. Zasiadał w krajowych oraz zagranicznych towarzystwach naukowych. Pełnił funkcję przewodniczącego Konferencji Rektorów Uniwersytetów Polskich. Był członkiem Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów, wiceprzewodniczącym rządowej Komisji ds. Reformy Prawa Pracy oraz przewodniczącym Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Pracy.
W latach 1997–2000 współpracował z ministrem edukacji narodowej Mirosławem Handke, przygotowywał projekt ustawy o szkolnictwie wyższym (ostatecznie nieuchwalony). W 2004 bez powodzenia kandydował w wyborach do Parlamentu Europejskiego z ramienia Narodowego Komitetu Wyborczego Wyborców zorganizowanego przez Macieja Płażyńskiego. W 2005 wszedł w skład Honorowego Komitetu Poparcia Lecha Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich.
Od 31 października 2005 do 5 maja 2006 sprawował funkcję ministra edukacji oraz nauki. Od 5 maja 2006 do 7 września 2007 oraz ponownie od 11 września 2007 do 16 listopada 2007 był ministrem nauki oraz szkolnictwa wyższego, pomiędzy tymi okresami zajmował stanowisko sekretarza stanu w Ministerstwie Nauki oraz Szkolnictwa Wyższego oraz kierownik tego resortu.
W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 z listy Prawa oraz Sprawiedliwości po raz drugi kandydował bezskutecznie do Parlamentu Europejskiego. W wyborach w 2011 uzyskał mandat senatora VIII kadencji. Kandydując z ramienia PiS w okręgu wyborczym nr 27, otrzymał 33 770 głosów[1].
Odznaczenia
Odznaczony Orderem Odrodzenia Polski, papieskim medalem Pro Ecclesia et Pontifice. Jest kawalerem Palm Akademickich, najwyższego francuskiego odznaczenia akademickiego. Otrzymał tytuł doctora honoris causa Uniwersytetu Jean Moulin III w Lyonie.
Przypisy
Źródła
