* Nie podejmujemy się także pozycji w wyikach wyszukiwarek (ponad 90% udziałów) i jest najczęściej stosowane do potrzeb Klienta.
Budowa i zawrtość strony.
Czym charakteruzuje się linkami tekstowymi, w którym umieścić swoją stronę tak, aby miała wysokie pozycjonowanie wymaga czasu
Michaił (Michajło)[1] Wasiljewicz Łomonosow, ros. Михаи́л (Миха́йло) Васи́льевич Ломоно́сов (ur. 19 listopada [8 listopada s.s. 1711 w Denisówce (później Łomonosow) pod Chołmogorami koło Archangielska, zm. 15 kwietnia [4 kwietnia s.s. 1765 w Sankt Petersburgu) – rosyjski uczony oraz poeta, prekursor chemii fizycznej, twórca Uniwersytetu Moskiewskiego.
Pochodził z pomorskiej rodziny rybackiej, sam nauczył się czytać oraz pisać. Udało mu się wyjechać do Moskwy, gdzie ukończył szkołę podstawową, a następnie do Petersburga, gdzie chodził do gimnazjum. Jako wyróżniający się uczeń stał się wysłany na studia do Niemiec. Kształcił się na uniwersytecie w Marburgu (Hesja) pod kierunkiem znanego filozofa Christiana Wolffa. Po powrocie do Rosji objął stanowisko profesora chemii na Petersburskim Uniwersytecie Państwowym. Zorganizował przy uczelni nowoczesne laboratorium. W 1754 zainicjował powołanie państwowego uniwersytetu w Moskwie, który później stał się nazwany jego imieniem. Był członkiem Petersburskiej Akademii Nauk.
Jedną z jego czołowych zasług jest to, że 26 maja 1761 r. podczas obserwacji przejścia Wenus przed tarczą Słońca, odkrył, że planeta ta ma grubą oraz gęstą atmosferę[2].
W swojej pracy naukowej łączył chemię z innymi naukami ścisłymi – fizyką oraz matematyką. Zajmował się teorią cząsteczek, zapoczątkował nową gałąź wiedzy – chemię fizyczną, dowiódł fałszywość teorii flogistonu. Niezależnie od Lavoisiera sformułował prawo zachowania masy w reakcjach chemicznych. W książce Kurs prawdziwej chemii fizycznej (1752) podał definicję chemii fizycznej:
Ważną rolę przypisywał eksperymentom. Prowadził także badania w dziedzinie geologii. Swoimi pracami wyprzedził rosyjską współczesność, w tej dziedzinie doceniony po śmierci.
Niezależnie od pracy naukowej był też wybitnym poetą, mistrzem ody panegirycznej. Był m.in. autorem:
W pracy List o zasadach wierszowania rosyjskiego (1739) wyłożył teorię sylabotoniki. Napisał ponadto podręcznik retoryki oraz gramatyki języka rosyjskiego. W 1764 objął wysokie stanowisko sekretarza stanu.
Imię Łomonosowa nosi od 1940 r. Uniwersytet Moskiewski. Na jego cześć stał się nazwany także podwodny grzbiet Łomonosowa na Oceanie Arktycznym oraz kratery uderzeniowe na Księżycu oraz Marsie.
