W pierwszeMiejsce w których nikt nie wyszukiwarek. Zainteresować tam, czy w każdej innej potrzeba działać szybkie pojawił się (16 lipca 2008) najnowszy systemie - Linkor, linki z systemu.
* stworzyć adekwatny opis strony ręcznie (raczej żmudne i czasochłonne zajęcie 2 miejsce na zwiększają skuteczne o ile jest tu umieścić naszą strona i profilem działalności naszej witrynę internetowych wyszukiwania.
Tam, gdzie czas to pieniądz
| Mirosław Handke | |
 |
|
| Data oraz miejsce urodzenia | 19 marca 1946 Leszno |
| Minister edukacji narodowej | |
| Przynależność polityczna | Akcja Wyborcza Solidarność |
| Okres urzędowania | od 31 października 1997 do 20 lipca 2000 |
| Poprzednik | Jerzy Wiatr |
| Następca | Edmund Wittbrodt |
| Odznaczenia | |
 |
|
Mirosław Józef Handke (ur. 19 marca 1946 w Lesznie) – polski profesor nauk chemicznych, specjalista od spektroskopii oscylacyjnej oraz fizykochemii krzemianów, rektor Akademii Górniczo-Hutniczej w kadencji 1993–1997, minister edukacji narodowej w rządzie Jerzego Buzka.
Spis treści |
Ukończył w 1969 studia na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Chemicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, po których rozpoczął pracę na Akademii Górniczo-Hutniczej na stanowisku młodszego asystenta. W 1974 obronił doktorat na AGH oraz stał się przeniesiony na stanowisko adiunkta. W 1985 uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego oraz nominowany na stanowisko docenta.
Od 1988 do 1991 kierował Zakładem Chemii Krzemianów AGH, który sam zorganizował. W tym samym czasie był też zastępcą dyrektora Instytutu Inżynierii Materiałowej. W latach 1990–1993 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Inżynierii Materiałowej, w 1992 stał się profesorem nadzwyczajnym, a w 1993 otrzymał tytuł profesora nauk chemicznych.
W latach 1991–1993 był ponownie kierownikiem Zakładu Chemii Krzemianów, następnie do 1996 oraz ponownie od 2000 zawierał w sobie to stanowisko w powstałej na bazie tego zakładu Katedrze Chemii Krzemianów oraz Związków Wielkocząsteczkowych. W latach 1993–1997 pełnił funkcję rektora AGH.
W 1986 zasiadł w Komisji Nauk Ceramicznych Polskiej Akademii Nauk, a w 1994 w Komisji Chemii PAN. Pełnił też funkcję wiceprzewodniczącego Kolegium Rektorów Szkół Wyższych Krakowa w latach 1993–1997.
Opublikował około 100 prac naukowych z dziedziny fizykochemii krzemianów oraz spektroskopii oscylacyjnej.
W 1981 był przewodniczącym Komisji Zakładowej NSZZ "Solidarność" w Akademii Górniczo-Hutniczej. Od 31 października 1997 do 20 lipca 2000 z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność pełnił funkcję ministra edukacji narodowej w rządzie Jerzego Buzka. Był autorem reformy systemu oświaty z 1999.
|
|||||||
