Monoftong (gr. mono 'jeden' oraz phthóngos 'dźwięk') to prosta samogłoska bez zmiany jakości (np. "u", "a") w przeciwieństwie do dyftongów (np. niemieckie "au", "ei") oraz tryftongów.

Między monoftongami potrafią istnieć różnice ilościowe (krótkie oraz długie samogłoski) oraz jakościowe (stopień otwarcia, zaokrąglenie warg). Dwuwymiarowego przedstawienia dostarcza trójkąt samogłosek.

Monoftongi jak wszystkie dźwięki podlegają w podczas rozwoju języka różnorakim zmianom fonetycznym. Potrafią powstawać w wyniku monoftongizacji z dyftongów albo znikają z systemu w wyniku dyftongizacji.