| Rok |
Laureaci |
Dziedzina |
Osiągnięcia |
| 2011 |
Thomas Sargent |
|
za empiryczne badania nad przyczynami oraz skutkami w makroekonomii[4] |
| Christopher Sims |
| 2010 |
Peter Diamond |
|
za analizę rynków z frykcjami poszukiwań[5] |
| Dale Mortensen |
| Christopher Pissarides |
| 2009 |
Elinor Ostrom |
Zarządzanie |
za analizę ekonomicznych aspektów zarządzania[6] |
| Oliver E. Williamson |
| 2008 |
Paul Krugman |
Ekonomia międzynarodowa |
za analizę wzorców handlu oraz lokalizacji działalności gospodarczej[7] |
| 2007 |
Leonid Hurwicz |
Mikroekonomia |
za położenie podwalin pod teorię mechanism design[8] |
| Eric S. Maskin |
| Roger B. Myerson |
| 2006 |
Edmund S. Phelps |
Makroekonomia |
za analizę zależności międzyokresowych w polityce makroekonomicznej[9] |
| 2005 |
Robert J. Aumann |
Teoria gier |
za poszerzenie naszego rozumienia konfliktu oraz kooperacji poprzez analizę z użyciem teorii gier[10] |
| Thomas C. Schelling |
| 2004 |
Finn E. Kydland |
Makroekonomia |
za wkład w makroekonomie dynamiczną: spójność polityki gospodarczej w czasie oraz przyczyny leżące u podstaw cykli koniunkturalnych[11] |
| Edward C. Prescott |
| 2003 |
Robert F. Engle |
Ekonometria |
za metody analizy ekonomicznych szeregów czasowych ze zmienną w czasie wariancją (model ARCH)[12] |
| Clive W. J. Granger |
za metody analizy ekonomicznych szeregów czasowych ze wspólnymi trendami (kointegrację)[12] |
| 2002 |
Daniel Kahneman |
Psychologia ekonomiczna oraz ekonomia eksperymentalna |
za zintegrowanie wniosków z badań psychologicznych do nauk ekonomicznych, szczególnie dotyczących ludzkich osądów oraz podejmowania decyzji w warunkach niepewności[13] |
| Vernon L. Smith |
za ustanowienie eksperymentów laboratoryjnych narzędziem empirycznej analizy ekonomicznej, szczególnie do badania alternatywnych mechanizmów rynkowych[13] |
| 2001 |
George A. Akerlof |
Ekonomia informacji |
za analizę rynków z asymetrią informacji[14] |
| A. Michael Spence |
| Joseph E. Stiglitz |
| 2000 |
James Heckman |
Ekonometria |
za rozwój teorii oraz metod analizowania prób selektywnych[15] |
| Daniel McFadden |
za rozwój teorii oraz metod analizowania wyborów dyskretnych[15] |
| 1999 |
Robert Mundell |
Makroekonomia międzynarodowa |
za analizę polityki pieniężnej oraz fiskalnej w warunkach wielorakich reżimów kursów wymiany oraz analizę optymalnych obszarów walutowych[16] |
| 1998 |
Amartya Sen |
Ekonomia dobrobytu |
za wkład w ekonomię dobrobytu[17] |
| 1997 |
Robert Merton |
Ekonomia finansowa |
za nowatorską metodę wyznaczania wartości instrumentów pochodnych[18] |
| Myron Scholes |
| 1996 |
James Mirrlees |
Ekonomia informacji |
za fundamentalny wkład w ekonomiczną teorię bodźców w warunkach asymetrii informacji[19] |
| William Vickrey |
| 1995 |
Robert Lucas Jr |
Makroekonomia |
za rozwój oraz zastosowanie hipotezy racjonalnych oczekiwań, a tym samym przekształcenie analizy makroekonomicznej oraz głębsze zrozumienie polityki gospodarczej[20] |
| 1994 |
Reinhard Selten |
Teoria gier |
za pionierską analizę równowagi w teorii gier niekooperacyjnych[21] |
| John Nash Jr |
| John Harsanyi |
| 1993 |
Robert Fogel |
Historia gospodarcza |
za wkład w odnowę historii gospodarczej poprzez zastosowanie teorii ekonomii oraz metod ilościowych do objaśnienia zmian gospodarczych oraz instytucjonalnych[22] |
| Douglas North |
| 1992 |
Gary Becker |
Mikroekonomia oraz socjologia ekonomiczna |
za rozszerzenie zakresu analizy mikroekonomicznej na szeroki zakres ludzkich zachowań oraz interakcji, włączając zachowanie pozarynkowe[23] |
| 1991 |
Ronald Coase |
Teoria instytucji |
za odkrycie oraz wyjaśnienie wpływu kosztów transakcyjnych oraz praw własności na strukturę instytucjonalną oraz funkcjonowanie gospodarki[24] |
| 1990 |
Harry Markowitz |
Ekonomia finansowa |
za pionierskie prace w teorii ekonomii finansowej[25] |
| Merton Miller |
| William Sharpe |
| 1989 |
Trygve Haavelmo |
Ekonometria |
za wyjaśnienie podstaw ekonometrii w oparciu o rachunek prawdopodobieństwa oraz analizę równoczesnych struktur ekonomicznych[26] |
| 1988 |
Maurice Allais |
Teoria równowagi ogólnej oraz teoria równowag cząstkowych |
za pionierski wkład w teorię rynków oraz efektywnego wykorzystywania zasobów[27] |
| 1987 |
Robert M. Solow |
Teoria wzrostu gospodarczego |
za wkład w teorię wzrostu gospodarczego[28] |
| 1986 |
James M. Buchanan Jr. |
Finanse publiczne |
za rozwój kontraktowych oraz konstytucyjnych podstaw teorii podejmowania decyzji ekonomicznych oraz politycznych[29] |
| 1985 |
Franco Modigliani |
Makroekonomia |
za pionierskie analizy oszczędzania oraz rynków finansowych[30] |
| 1984 |
Richard Stone |
Pomiar produktu narodowego |
za zasadniczy wkład w rozwój systemów rachunku narodowego, a tym samym ogromne usprawnienie podstaw empirycznej analizy ekonomicznej[31] |
| 1983 |
Gérard Debreu |
Teoria równowagi ogólnej |
za wdrożenie do teorii ekonomii nowych metod analitycznych oraz za nowe ścisłe sformułowanie teorii równowagi ogólnej[32] |
| 1982 |
George Stigler |
Organizacja przemysłu |
za nowatorskie badania nad strukturami przemysłu, funkcjonowaniem rynków oraz przyczynami oraz skutkami regulacji publicznej[33] |
| 1981 |
James Tobin |
Makroekonomia |
za analizę rynków finansowych oraz ich związków z decyzjami o wydatkach, zatrudnieniem, produkcją oraz cenami[34] |
| 1980 |
Lawrence Klein |
Makroekonometria |
za stworzenie modeli ekonometrycznych oraz ich zastosowanie do analizy wahań ekonomicznych oraz polityki ekonomicznej[35] |
| 1979 |
Theodore Schultz |
Ekonomia rozwoju |
za pionierski wkład w badania rozwoju gospodarczego ze szczególnym uwzględnieniem problemów krajów rozwijających się[36] |
| Arthur Lewis |
| 1978 |
Herbert Simon |
Management science (zarządzanie) |
za pionierskie badania procesów podejmowania decyzji wewnątrz organizacji gospodarczych[37] |
| 1977 |
Bertil Ohlin |
Międzynarodowe stosunki gospodarcze |
za przełomowy wkład w teorię handlu międzynarodowego oraz międzynarodowych przepływów kapitałowych[38] |
| James Meade |
| 1976 |
Milton Friedman |
Makroekonomia |
za osiągnięcia w dziedzinie analizy konsumpcji, historii oraz teorii monetarnej oraz za przedstawienie złożoności polityki stabilizacyjnej[39] |
| 1975 |
Leonid Kantorowicz |
Teoria optymalnej alokacji zasobów |
za wkład w teorię optymalnej alokacji zasobów[40] |
| Tjalling Koopmans |
| 1974 |
Gunnar Myrdal |
Makroekonomia oraz ekonomia instytucjonalna |
za pionierską pracę w dziedzinie teorii pieniądza oraz wahań gospodarczych oraz za pogłębioną analizę współzależności zjawisk ekonomicznych, społecznych oraz instytucjonalnych[41] |
| Friedrich Hayek |
| 1973 |
Wassily Leontief |
Analiza nakładów oraz wyników |
za rozwój metody nakładów oraz wyników oraz jej zastosowanie do ważnych problemów ekonomicznych[42] |
| 1972 |
John Hicks |
Teoria równowagi ogólnej |
za pionierski wkład w ekonomiczną teorię równowagi ogólnej oraz ekonomii dobrobytu[43] |
| Kenneth Arrow |
| 1971 |
Simon Kuznets |
Wzrost gospodarczy oraz historia gospodarcza |
za opartą na badaniach empirycznych interpretację wzrostu gospodarczego, która dała nowe oraz pogłębiła istniejące zrozumienie ekonomiczne struktur społecznych oraz procesów rozwoju[44] |
| 1970 |
Paul Samuelson |
Teoria równowagi ogólnej oraz teoria równowag cząstkowych |
za pracę naukową, poprzez którą rozwinął statyczną oraz dynamiczną teorię ekonomii oraz aktywnie przyczynił się do podniesienia poziomu analizy w naukach ekonomicznych[45] |
| 1969 |
Ragnar Anton Kittil Frisch |
Ekonometria |
za rozwój oraz zastosowanie modeli dynamicznych do analizy procesów ekonomicznych[46] |
| Jan Tinbergen |